ჯარში გამიწვიეს 17 წლის გოგო…

ჩემი მეგობარი, ნათია:

წვიმიანი დღე გათენდა, დღეს სკოლიდან გაპარვას და მეგობრის დაბადების დღეზე წასვლას ვაპირებდი ნათიასთან ერთად (ანუ ჩემთან ერთად), მაგრამ ნათია არ გამოუშვეს წვიმიანი ამინდის გამო და მარტო წავედი..
დაბადების დღემ კარგად ჩაიარა, ბევრი ვჭამე და ვიცინე, კარგ ხასიათზე ვიყავი და სახლში ვბრუნდებოდი.. უდაბრდელად, არც მიფიქრია რომ რამე მსგავსი მოხდებოდა, ვფიქრბდი ხვალ კაბა ხომ არ ჩამეცვა და არ დამეშოკა კლასელები ჩემი ფეხებით, უცებ გავაღე სახლის კარები და მხვდება მამაჩემი, სერიოზული სახით და მაწვდის კონვერტს..
ყველაფერი გადამიტრიუალდა თავში, წინ გადამირბინა ცხოვრებამ, ვაიმე ნუთუ რომელიმე ჩემმა მტერმა მამაჩემს მისწერა წერილი და ყვეალფერი უთხრა ჩემზე?! ვაიმე სად გავიქცე?
ვხსნი წერილს აკანკალებული და ვიწყებ კითხვას : “ხვალ, 17 ოქტომბერს, მობრძანდით გლდანი-ნაძალადევის გამგეობაში, ჯარში გაწვევის მიზნით. ვიწვევთ ნორჩ რეზერვისტებს 1 წლიანი კურსით. (სახელი და გვარი)” დაახლოებით ეს ეწერა, დამიარა სხეულში, უფრო ავკანკალდი, გულის ცემა მესმოდა მარტო და მუხლები მეკეცებოდა, შოკში ვიყავი! რამდენჯერმე გადავიკითხე სახელი და გვარი, დავწმუნდი რომ მართლა მე ვიყავი და დავიწყე ლანძღვა, გინება.. ეს ახვრები ესენი, რა უნდათ, მართლა ბიჭი კი არ ვარ!!! ნომერი მომეცი უდნა დავურეკო და გავარკვიო რა ჯანდაბა ხდება!
მამაჩემი ისევ სერიოზული და შეშფოთებული სახით მეუბნება, რავიცი აბა, მივიდეთ ხვალ და გავარკვიოთ რა ხდება.. ნუ გეშინია, თუ რამეა შემოგიგზავნით ხოლმე რაღაცეებს. მე სწერვა თვალებით ვუყურებ და ვფიქრობ რა ვესროლო.
შევვარდი ოთახში, დავდივარ აქეთ-იქით, ვნერვიულობ, არვიცი რა ვქნა. უცებ მამაჩემი მეუბნება, დაწყნარდი ჰო, დღეს მართალია პირველი აპრილი არა მარა 26 ოქტომბერიაო… და სკდება სიცილით..
უკეთ დავაკვირდი ფურცელს და ვაი მე!! მზად ვიყავი მომეკლა მამაჩემი ამ ხუმრობისთავის!
იიი მამიიი იიი, ვისწავლეთ ღადაობა მეთქი და აბა სულ შენ ხო არ გამეღადავები უკბილოდო და გავიდა..

რა უნდა ვთქვა? ნათიას მამას მინდა ვუთხრა: “სააღოოოოოოოოოლლლ!!!”

Advertisements

წერილი დედას..

შენ არ ხარ ცუდი დედა, არც ცუდი ადამიანი..
ცხოვრებამ მოიტანა უბრალოდ..
ბევრი გაქვს გადატანილი, არც მეგობრები გყავს და არც ჩვეულებრივი ცხოვრება როგორიც აქვს თითქმის ყველას.
არც მშვიდად არ ხარ არასდროს, სულ რაღაცაზე ნერვიულობ.. შენი ცხოვრება შენი შვილების და ქმრის გარშემო ტრიალებს და ისინიც არ არიან ისეთები როგორებიც გინდოდა რომ ყოფილიყვნენ..
Continue reading

წერილი 14–15 წლის მეს…

ეს თეგ თამაში მანქის ბლოგზე ვნახე, რომელიც დღეს მაჩვენა ანანომ და ძალიან მომეწონა..

წერილი 14–15 წლის მეს..

ალბათ ახლა მარტო ზიხარ ოთახში და ეწუწუნები საკუთარ თავს, რომ უბედური ხარ და არაფერში გიმართლებს.. ცდილობ ვინმე გაიცნო და გაუზიარო ის რასაც გრძნობ და მასაც დაეხამრო რომელიმე პრობლემის გადაწყვეტაში ან უბრალოდ მოუსმინო.. კარგია ასეთი რომ იყავი, ამის დამსახურებაა მომავალში რომ გახდი უკეთესი.
შენ ერთ ფორუმზე ხარ.. “პირადი ფოტოგალერეა” გაქვს გახსნილი, მთელ დროს სურათების დაპოსტვაში ხარჯავ და არა სწავლაში.. ახალი ფორუმელი შემოემატება მაგ განყოფილებას და იცოდე არავითარ შემთხვევაში არ შეხვიდე მასთან.. თორე შეხვალ, მოგეწონება, მიწერ, დაუმეგობრდები, შეგიყვარდება და მერე ის მიგატოვებს.. შენ მასთან ურთიერთობის დროს იფიქრებ რომ ეს მარადიულია, რომ სულ ასე კარგად იქნებით და მომავალში უკეთესადაც, მაგრამ ყვეალფერი უარესობისკენ წავა და შენ არ დაგრჩება არაფერი, გულში დიდი, შავი ხვრელის გარდა.. ფიქრობ, რომ ტკბილი მოგონებები ან ამ ადამიანისგან ნასწალი რამე დაგრჩება და გემახსოვრება?! ცდები.. მხოლოდ ტკივილი, ტყუილი და იმედგაცრუება.. მის მერე შეიძება არც ენდო არავის.. მოკლედ არ გინდა მასთან დაახლოება, არ ქნა!
მისგან განსხვავებით ფორუმზე ერთი კარგი გოგონაცაა, “March” და მაგას მიწერე..მისგან ისწავლი ბევრ კარგს რაც მომავალშ გამოგადგება. ფორუმზე კიდევ ბევრს გაიცნობ და უმეტესობას რამდენიმე თვეში მიივიწყებ, ამგრამ არაუშავსმ გაიცანი.. კარგი ბავშვები არიან და იმ რამდენიმე თვეს მაინც გაატარებ კარგად.

ერთ ბიჭზე ხარ ყურებამდე შეყვარებული, ვიცი ცდილობ როგორმე გადაიყვარო და არაფერი გამოგდის.. უფრო კარგად სცადე რა! უფრო მაღლა დადექი რა მაგაზე და უფრო მეტად შეხედე რეალობას თვალებში.. თორე მერე რო გაგახსენდება ვინ გივყარდა, გული აგერევა((

2 წლის წინ ვიყავი მე შენნაირი, მაგრამ ამ 2 წელში თითქოს ყველაფერი შეიცვალა, თავიდან ბოლომდე.. შევიცვალე მეც და გარშემო მყოფნიც.. გარემოც და მეგობრებიც.. ფიქრები, შეხედულებები..


ბლოგი გააკეთე აუცილებლად, მერე ბევრ კარგ მეგობარს გაიცნობ მანდ.. ერთ ბიჭსაც გაგაცნობს ერთ–ერთი ბლოგერი.. გაიცანი, კარგი ბიჭია.. შენ მასთან წელიწად ნახევარი იქნები, ბედნიერი (უმეტესად) და მასაც გააბედნერებ (ალბათ).. მაგრამ მერე ისე მოხდება რომ ყვეაფლერს გააფუჭებ (ან ის..) და დაშორდებით.. მერე აღარ შერიგებულხართ, არცერთმა არ სცადა არაფერი და ასე უბრალოდ დაკარგეთ ერთმანეთი… მერე რახდება მეც აღარ ვიცი.. ვიცხოვრებ ჯერ და მოგიყვები მერე შენც, რა უნდა ქნა და რა არა..
კარგად მიდიოდი თავიდანვე, არაფერს ვნანობ ისეთს, განსაკუთრებულს.. რაღაც წვრილმანებს.. რაც მოხდა ყევაფერი საჭირო იყო და უნდა მომხდარიყო.. შეცდომებზე ბევრი ვისწავლე და ახლა უბრალოდ აღარაფერს ვუღრმავდები.. რაც მინდოდა და მჭირდებოდა გავიგე, ურბალოდ ვცხოვრობ და ვცდილობ ყოველი დღე იყოს ლამაზი და ხალისიანი..

იყავი უფო თავდაჯერებული, დააფასე შენი თავი და შეიყვარე.. შეეცადე ბოლომდე გაიცნო ის. დაისახე ერთი მთავარი მიზანი და ყველაფერი გააკეთე იმისთვის რომ მიაღწიო მას.. თუ მოინდომებ შენ ყველაფერს შეძლებ!! ❤

ვთაგავ: ანის, Notes Of Summer, Wizard of Oz.