Lost Control

უბრალოდ..

Life has betrayed me once again,
I accept some things will never change.
I’ve let your tiny minds magnify my agony,
and it’s left me with a chem’cal dependency for sanity.

Yes, I am falling… how much longer till I hit the ground?
I can’t tell you why I’m breaking down.
Do you wonder why I prefer to be alone?
Have I really lost control?

I’m coming to an end,
I’ve realised what I could have been.
I can’t sleep so I take a breath and hide behind my bravest mask,
I admit I’ve lost control.

ნერვები რო აღარ გყოფნის და უბრალოდ გინდა დალეწყო ყვეალფერი და
უბრალოდ გინდა რო გაჩერდეს ეს გრძნობა..
გაქრეს და იგრძნო თავი ძველებურად,
არც ბედენირად, მაგრამ არც უბედურად..
აღარ იგრძნო ეს სიცარიელე და სურვილი ამ სიცარიელის შევსების.
აღარ იგრძნო ყოველი წამი რომელის გადის, აღარ ითვალო წუთები
და თან არც იცი რატომ,
უბრალოდ გინდა რომ დრო გავიდეს და ელოდები იმ წამს როცა ყველაფერი მორჩება და იცხოვრებ ძველებურად, უაზროდ, მაგრამ მშვიდად..
მხოლოდ ერთი ჩახუტება მინდა.. მხოლოდ ხმის გაგონება..
მხოლოდ ის რომ ჯანმრთელი იყოს,
მხოლოდ ის რომ არ დაკარგოს საყვარელი ადამიანი.
მხოლოდ ის რომ ყველაფერი თავიდან დავიწყო ან გავაგრძელო სხვანაირად.
ის რომ ჰქონდეს სახლი,
მინდა რომ სახლში არ უწამლავდნენ ნერვებს და მინდა რომ ისეთი საინტერესო იყოს მისი ცხოვრება როგორიც უნდა რომ ჰქონდეს,
მინდა რომ დაურეკოს იმ ბიჭმა ვინც მართლა უყვარს,
მინდა რომ უბრალოდ.. ყველა ჩემი მეგობარი კარგად იყოს.
მინდა რომ არ ვუყვარდე და არ ვტკენდე გულს, ჩემი არსებობითაც კი, რადგან მე არ ვარ მის გვერდით და მისგან დამოუკიდებლად ვარსებობ.
მხოლოდ? რამდენი რამე მდომებია და ყველაფერი შეუძლებელი.
ასე მგონია ის წამი არასდროს დადგება… რომელსაც ასე ველოდები,
ეს სიცარიელე კი მუდამ ჩემთან იქნება და მხოლოდ თვითონვე თუ შემავსებს..

უბრალოდ..
I can’t tell you why I’m breaking down.

მეც მრცხვენია !

მე მრცხვენია

მრცხვენია რომ ცუდად ვსწავლობ.
მრცხვენია რომ არ ვკითხულობ ბევრს.
მრცხვენია რომ ჩემი მეგობრები ჩემზე ჭკვიანები და განათლებლები არიან.
მრცხვენია რომ მშობლებს ვართმევ გზის ფულს.
მრცხვენია რომ სულ ვწუწუნებ.
მრცხვენია რომ ასეთი ეჭვიანი და ისტერიჩა ვარ.
მრცხვენია რომ არ ვარ ისეთი როგორიც სულ მინდოდა რომ ვყოფილიყავი.
მრცხვენია რომ სკოლაში არავინ არ მიცნობს
მრცხვენია რომ ვინც მიცნობს ჩემი ეშინია.
მრცხვენია რომ სკოლის ბუფეტში ნაყიდი ‘პრაშკი’ მირჩევნია ხინკალს..
მრცხვენია რომ ჩემს პრინციპები დავივიწყე და ახალ წელს ვჭამე ხორცი.
მრცხვენია რომ მბეზრდებიან ადამიანების ზედმეტი ყურადღება
მრცხვენია რომ ვერ ჩავაბარებ გამოცდებს
მრცხვენია რომ საერთოდ ვერ ვგრძნობ აბიტურიენტობას
მრცხვენია რომ არ მინდა უნივერსიტეტში ჩაბარება
მრცხვენია რომ მყავს ასეთი მშობლები
მრცხვენია რომ დიპლომი მქონდეს მარტო იმიტომ რომ ჩემს მეზობელს აქვს და მე რითი ვარ ნაკლები?!

მრცხვენია რომ ქართველი ვარ!
მრცხვენია რომ უფრო ხმამაღლა და ყველასთან ვერ გამოვთქვამ ჩემ აზრს!
მრცხვენია რომ მეზიზღება ჩემი სახლი და ყველაფერი ჩემს გარშემო.
მრცხვენია რომ მეც ბევრჯერ სხვის დასანახათ დამილევია სუფრაზე ჩვენი ქვეყნის სისადღეგრძელო
მრცხვენია რომ ვცხოვრობ ქვეყანაში სადაც შოთა რუსთაველი 17 საუკუნეშჳ მეფობდა.
მრცხვენია რომ არსებობენ ქალიშვილები, რომლებსაც ჰქონდათ სექსი.
მრცხვენია რომ გოგო თუ სიგარეტს პირში ჩაიდებს ის სხვა რამესაც ჩაიდებს.
მრცხვენია რომ რამეს მაინც არ ვაკეთებ ან საზოგადოების გამოსწორებისთვის, ან აქედან გასაქცევად.

მრცხვენია რომ ფეისბუქის ასეთი ხშირი მომხმარებელი ვარ და მის გარეშე არ შემიძლია ცხოვრება
მრცხვენია რომ მინდა სურათების გადაღება, დადება და მერე ველოდები ახალ ლაიქებს და კომენტარებს
მრცხვენია რომ ბლოგზეც მასე ხდება, ყოველ 2 წუთში რომ ვამოწმებ, ვინმემ რამე ხომ არ დამიკომენტარა..
მრცხვენია რომ ჩემს ბლოქზე მაქისიმალური მნახველების რიცხვი 200 არ აღემატება
მრცხვენია რომ ვერ ვწერ ისე როგორც მინდა
მრცხვენია რომ ვწერ რაღაც ბანალურ სისულელეებს, სიყვარულებზე და ა.შ.
მრცხვენია რომ სარწმუნოება მოდაშია
მრცხვენია რომ პატრიარქი უნდა მიყვარდეს და ამას ფეისბუქზე სურათის დადებით უნდა გამოვხატავდე
მრცხვენია რომ ფორევერ გელა არსებობს
მრცხვენია რომ ‘ძერსკი ნინჩო’ ასეთი პოპულარილი გახდა
მრცხვენია რომ ასეთ კომენტარებს უწერენ, ისინი უფრო საცოდავები არიან
მრცხვენია რომ მიუხედავად ამ ყველაფრისა მაინც მიყვარს ფეისბუქი.

მრცხვენია რომ ჩახუტების დღე ახალგაზრდებს “გარყვნილება” ჰგონიათ. რასამბობ უცხოს როგორ უნდა ჩაეხუტოო!?
მრცხვენია რომ ბებოები მეხუტებიან, უცხოელები და ჩემი თანატოლები გამირბიან, თან ბიჭები :დ
მრცხვენია რომ ყველანაირი აქცია და თავისუფალი აზრის გამოთქმა სირცხვილია.
მრცხვენია რომ ხშირად ვერ ვიცლი ეგეთი რაღაცეებისთვის და მეც არ დავდივარ ყველა აქციაზე
მრცხვენია რომ წელს ხმა უნდა მივცე ვინმეს
მრცხვენია რომ ყველას უნდა იყოს ბოროტი, ცუდი გოგო/ბიჭი
მრცხვენია რომ ახლა მოდაშია სხვისი წყენინება
მრცხვენია რომ ჩემი 4 წლის დიშვილი უყურებს სერიალებს და იცის რახდება პოლიტიკაში
მრცხვენია რომ ბავშები აღარ თამაშობენ შვითქვაობანას და დახუჭობანას

მრცხვენია რომ მუსიკაც მოდაში რაცაა იმის მიხედვით აფასებენ
მრცხვენია რომ ახლა მოდაშია ტიტლიკანა ქალების ცეკვა
მრცხვენია რომ უფრო მეტმა იცის ჯასტი ბიბერი ვიდრე კურტ კობეინი.

მრცხვენია რომ ვერ იტანენ გეებს ან ბისექსუალებს.
მრცხვენია რომ რახან ეგეთი მეგობრბი მყავს მეც ეგეთი უნდა ვიყო
მრცხვენია რომ სირცხვილია, არ მეზიზღებოდეს ქუჩაში მოტკეცილი ტყავის შარვალი რომ აცვია ისეთი ბიჭი.

მრცხვენია რომ არსებობს ქელეხები.
მრცხვენია რომ ბევრჯერ წასულვარ უცნობი ნათესავის ქელეხში მხოლოდ საჭმელად
მრცხვენია რომ გვაქვს ასეთი იდიოტი ტრადიციები
მრცხვენია რომ დედაჩემსაც კი ვგონივარ გატყვნილი
მრცხვენია რომ ვცხოვრობ ამ დროში და არა წარსულში ან შორეულ მომავალში
მრცხვენია რომ ზასაობა საზოგადოებრივ ადგილებში უფრო აღაგზნებს
მრცხვენია რომ შეყვარებულები ერთმანეთს ვალენტინობის დღეს გაქუცულ სათამაშჴებს ჩუქნიან
მრცხვენია რომ ახლა კომპიუტერი მირჩევნია დიშვილთან თამაშს..

მრცხვენია!

ვთაგადვ:

1. ადო
2. ანანო
3. შემოდგომისფერი
4. ღიმილი-ანი
5. mycivilization
6. »♥» ana «♥«

შეჩერდი წამო, მშვენიერი ხარ!

ნიასთან ვნახე ეს ტეგ თამაში და როგორც ყოველთვის თავი დავითაგე (აბა სხვა არ მთაგავს არსად და:( )
ჰოომდა დავიწყებ ჯერ იამზე ფიქრს თუ როდის მინდოდა წამის გაჩერება და მერე შესაბამისად დავიწყებ პოსტის წერასაც 😀

ისეთი წამები, რომლის გაჩერებაც მომდომებია, საკმაოდ ბევრი იყო (საბედნიეროდ) მაგრამ მე მხოლოდ ათს ჩამოვწერ..

შეჩერდი წამო, მშვენიერი ხარ!


1. როცა ჩემს დას დილით ბალიშის რტყმით ვაღვიძებდი, მერე მიმძუყნიდა, მერე წყალს ვასხამდი და საჭირო ოთახში ვწუწაობდით..

2. 3 წლის წინ.. როცა ზემოთხსენებულ ჩემს დას პატარა, მსუქანი ბავშვი ეყოლა.. 3 დღეღამე გავათენეთ, ვინერვიულეთ და მერე გვეღირსა ულამაზესი თაკო (იხ.სურათი) ❤ 1 კვირის მერე სახლში მოიყავნეს.. პრიველად რომ დავიჭირე ხელში, აი მაგ წამის გაჩერება ნადმვილად მინდოდა.

3. კარგად მახსოვს პირველი თოვლი.. ყოველთვის მიხარია პრიველი თოვლი და აი ის მომენტი დილით დედაჩემი რომ მაღვიძებს გარეთ თოვს გაიხედეო.. თვალები არმაქვს გახელილი და ისე რომ წამოვხტები და მივვარდები ფანჯარას)) ყოველთვის მინდა გავაჩერო წამი მაგ დროს..

4. როცა სულ მარტო ვიდექი ძალიან ამაღლებულ ადგილას (აღარ მახოსვს სად) და გადმოვყურებდი მთელს თბილისს… სულ მარტო და სრულ სიმშვიდეში.. მმმ

5. როცა მე და ჩემი ძაღლი დავრბოდით სტადიონზე.. სხვარაგზაიყო? დაცვა თუვიღაც მოგვზდევდა ჯოხით)) არ შეიძლება აქ სირბილიო O.o

6. ზღვა! ოოო ეს იყო ყველაზე კარგი.. როცა პრიველად ჩავხტი წყალში და ტალღამ სულ სახით მაფორთხიალა ქვებზე )) მერე მრგვალ კამერას დავაჯექი ზემოდან და იმ მრგვალში გავიჭედე.. სამწურაროდ ამოვტრიალდი და კინაღამ დავიხრჩვი.. მაგრამ მაინც ყველაზე კარგი იყო პირველად ზღვაში!

7. როცა ნაყინს ვჭამ სულ მინდა რომ გაიწეროს დრო და არასდროს დამთავრდეს ესესეს უგემრიელესი ნაყინი ❤


8. ორშაბათს როცა აჩის ვეხუტებოდი 😦 ყველაზე თბილი ჩახუტება იყო… ❤ ❤

9. როცა სოფელში მივდივარ ხოლმე და მანქანიდან ჩემს სახლს დავიანხავ..

10. როცა ჩემს 3 წლის დიშვილს (იხ.სურათი) ძინავს ჩემს ხელებში და მარტო მისი სუნთქვა მესმის ❤

პ.ს. ვთაგავ : მზეს, ანანოს და mariamous

პ.პ.ს.