ზღვაში ჩამხრჩვალი ცისარტყელა

“მე” არის – mycivilization
“შენ: ვარ – მე, mygreensun

Radiohead-in Rainbow

მე:ვფიქრობ,რომ ჩვენ ვართ ცისარტყელაში,ყოველშემთხევაშიი მინდა რომ ვიყოთ და გამოგვდის მგონი.

შენ: რამე კარგი ხდება მანდ? რომელი ფერი გინდა იყო?

მე:რა ხდება და ისეთი ამბავია მე რომ მინდოდა სულ.მე ვარ ლურჯი.

Nino Katamadze-Toliebi

შენ: არა შენ ვერ იქნები ლურჯი. ხომ გითხარი, შენ ისეთი ფერადი ხარ როგორიც არ ყოფილა ცისარტყელა არასდროს. შენ არ არსებული ფერები ხარ, ყველაფერში და ყველგან ხარ, უხილავი, მაგრამ მკაფიო…

მე:ხო შენ ზღვა ხარ და ღელავ როგორც არასდროს.თოლიები გაწვდიან საკვებს და მეგობრომ მათთან,მეც ხშირად გაკითხავ ხოლმე და განათებ და შენ მე მანათებ

Zgvari-Tetri sizmari

შენ: ოკეანე ვარ, ღმა. ხან მშვიდი და ხან მღელვარე. თუ ღმად შემოცურავ ჩემში, დაიხრჩობი.. მინდა ჩაგახრჩო ამ ოკეანეში და სამუდამოდ გავერთიანდეთ. მინდა მარტო მე მეკუთნოდე, მე მანათებდე, და მე მარტო – შენ.. მე ვიქნები ოკეანე და შენ ოკეანეში დამხვრჩალი ცისარტყელა.

მე:ერთხელ იცი ზღვა და ცისარტყელა შეხვდნენ ერთმანეთს.ცისარტყელა ჭამდა გემრიელ ნუგბარს და ზღვაში ჩაუვარდა,ზღვამაც მიიღო ის და იმის შემდეგ ცისარტყელა ვეღარ ამოდის ზღვიდა,იეშმაკა ზღვამ და ჩაუკეტა გარეთ გამოსასვლელი კარები.ჰო ის ნუგბარიი სითბო და სიყვარული იყოო.

შენ: ლამაზი დღე იყო ერთხელ, გაზაფხულზე. აყვავდა რაღაც ხე და საცოდავს, მაშინვე გასცვივდა ყვავილები.. ნაზმა ნიავმა მომიტანა მათი სურნელი. შენი სუნი გამახსენდა, ყვითელზე რომ აგდის, მწვანეს ქვემოთ, კისერთან. მერე ქარმა ისევ წაიღო ეს ყვავილები, მაგრამ სურნელი დამრჩა. სუნი სულაც არ იყო, ისე ჩამრჩა, გონებაში, ან …

მე:ხო ეგ სუნი ვერ მოვიშორე,არ შემიძლია უბრალოდ,სითბომ მაჩუქა ეგ სურნელი და სიყვარულმა მიანდერძა როგორღა გავუშვა,სირცხვილი არ არის?
მოდი ეს სუნი და ყველაფერი ცალკე გადავდოთ ეს ხომ ფანტაზიაა ჩემო პუმავ,მაგრამ ჭეშმარიტება იცი რაშია? რომ არ იტყუები,რასაც გრძნობ იმას რომ წერ და რასაც წერ იმას,რომ განიცდი.ცისარტყელაც შენშია,ზღვაც და ის ნაზი სურნელი…დაივიწყე პრობლემები და ეხლა მე და შენ მივდივართ ბედნიერება აკაკუნებ კარებზე და უნდა დავხვდეთ ხომ ასეა? ხომ ჩემთან ერთად ხარ ყოველთვის? fuck our problems

შენ: რეალობა ბევრად უკეთესია ხანდახან იმ ცისარტყელაზე და სირობებზე, რომელი ცისარტყელა გჯობია შენ? ან მე რომელი ზღვა? არცერთი. მე და შენ უნიკალურები ვართ. ხოდა მართლა მინდა რო ჩაიძირო ჩემში და მარტო ჩემში იყო! ვიცი ზედმეტს მოვითხოვ და შეუძლებელია, მაგრამ რაც მინდა, მინდა. რა ვქნა?.. პრობლემებიც მომხიბლელია ხანდახან, ექსტრემი და გულისფანცქალი. მთავარია ერთად ვართ. fuck ყველაფერი!

მე:ხო ბევრს არ მოითხოვ,მაგრამ მე ყოველთვის იმას გაგიკეთებ რისი გაკეთებაც შემეძლება.ეს პოსტიც ჩვენზეა და ლამაზია და კარგიიააა.
ეხლაა კიიი უაზრო სიტყვებზე აკინძულ პოსტს თავს დავანებებ და უბრალოდ მე ვიქნები მე,შენ იქნები შენ.როგორც ეს ასეა და ასე იქნება ყოველთვის.ვერც შენ შეგცვლის ვერავინ,ვერც მე და ვიქნებით სულ ცისარტყელები, ზღვები, მცენარეები,ოკიანეები,ძაღლები,კატები,შარვლები,ჰალსტუხები,ასუსები,ეიჩპიები და ეისერები.

შენ: როცა არასდროს არ მიტკვამს სხვისტვის, რომ მე ვიყავი პატარა დიდი.. მიხარი სად მტავრდება ღამე, მითხარი ბიჭო მითხარი! მითხარი რაა! არადა მიყვარს ღამე, არ დამთავრდეს ჯანდაბას.. და ისევ დავრჩებით მე, მზე და ლამაზი დღე.. ლამაზი დღე? არა მე შენ და მზე მაშინ, და ლამაზი დღე თავისთავად მოვა. ოჰ, რა სენტიმენტალურები ვართ, რას გვიშვება ეს სიყვარული, პუმავ.. და მაინც.. მითხარი რა, სად მთავრდება მუქი ფერების კონა?!

მე:…

ცისარტყელა:ზღვაო გაუღე კარი გაუღე, შემოუშვი, მე ჩემთან გამოგზავნე,შენ შენთან წაიყვანე.

ზღვა:სწორედ მაგას ვაპირებდი ეხლა

მოდის, მოდის, ახალი წელი მოდის <3

ქათქათა თეთრი, თეთრი და თეთრზე თეთრი ფიფლი ნელა ეცემა ჩემს წამწამებს..
წარბებიც გამითეთრდა, თმაც და მხრებიც.
ტკაც, გუნდა მხვდება და მეღვიძება.
ჯანდაბა, არ თოვს, ჩამძინებია…

ახალი წელი ახლოვდება, საერთოდ ვერ ვგრძნობ, დღეს ისეთი მზიანი ამინდი ოყო რომ მეგონა გაზაფხული დადგა ❤
მაგრამ არის მაინც რაღაც–რაღაცეები რაც მაგრძნობინებს რომ ახალი წელი მოდის..

1. კოკა კოლას ეს რეკლამა :

2. ფილმი "მარტო სახლი"

3. თოვლი

4. ნაძვის ხე

5. ეს სიმღერა:

6. ფიფქიანი რაღაცეები :

7. ეს ფერები:

საკმაოდ გრძელი ჩამონათვალი გამომივიდა.. მოკლედ ძალიან მიყვარს და მოუთმენლად ველოდები ახალიწლის მოსვლას ❤

ძვირფასო, სანტა…

ამ წელს არაფერი არ მინდა ატესტატის მეტი..
ა, ჰო.. გთხოვ, უკეოსი წელი იყოს ვიდრე 2011 ❤

სიყვარულით, მე..

მზეო, დილამშვიდობისა ^^

თვალები მეხუჭბა, მაგრამ მაინც ვერ ვიძინებ..
უკვე თენდება, მალე მზეც ამოვა. რაღა აზრი აქვს დაძინებას და შენს ნახვას?
რაღაც სიმღერას ვეძებდი და ვიპოვე, ჩართული მაქვს ახლა და ვუსმენ..
არაფერს არ მახსენებს, არაფერთან არ ვაკავშირებ, უბრალოდ ვგრძნობ.
შემცივდა, მოიცა დავიფარებ რამეს, ფანჯრის რაფასთან გადავინაცვე და ზედ ჩამოვჯექი, საბანში შეხვეული. ოთახში ბნელა და აი სადღაც შორიდან ამოიჭრა მზის რამდენიმე სხივი.. არც ისე ძან ბნელა, ყველაფერი ნაცრიფრად ჩანს,
ამხლა მზისფერი დაედო ჩემს უბანს.
სიმღერა დავაბრუნე, ისევ თავიდა, ისევ ვგრძნობ.
არვიცი ვწერო და მოგიყვე თუ როგორი ლამაზია დღეს მზე და მისი ამოსვლის პროცესი თუ ფანჯარას მივადო ცხვირი და დავაკვირდე ფერებს..
მობილურს დავხედე, არავინ არ მწერს.
ამოდის, ნელ-ნელა, აუჩქარებლად, რაიცის როგორ ველოდები, როგორ მცივა, გამეყინა თითები.
ვინმეს ჩავეხუტებოდი, ნუ ვინმეს რა, ერთს.
კაი,კაი, არმინდა, არვფიქრობთ მაგაზე, გამახსენდა..
ჩახუტება არგვინდა მოდი, ჩაის დავლევ. არც ჩაი მინდა, წავალ ციფრულს ავიღებ და გადავიღებ სურათებს.
ოჰ, არ ჩანს კარგად, თითქმის ამოვიდა..
წავალ დავიძინებ, სიმღერა უკვე მესამეჯერ დაიწყო თავიდან. მშობლებს გაეღვიძებათ და ლოგინში უნდა დავხვდე თორე მომკლავენ ო.ო
ამოვიდეს ბოლომდე მოიცა.
ჰო, ამოვიდა, წავედი.
დათბა, აღარ მინდა საბანი.
დილამშვიდობისა ჯესიკა, კარგ დღეს გისურვებ ❤

ყველა–ფერი <3

ყველაფერი აირ–დაირია.
ყველა–ფერი.
ჩემში, შენში, სხვაში, ოთახში, თვალებში, ფიქრებში, ურთიერთობებში, წარსულში..

გჯერა ჩემი?! არა.
ახლა არავისი აღარ გჯერა და არ გწამს. მხოლოდ ერთი გინდა! წუთიერი სიმშვიდე და დალაგება, ყველა–ფერის.
გეტყოდი რამეს, მაგრამ აქვს აზრი? მითხარი რომ აქვს და უპრობლემოდ გეტყვი ყველა–ფერს რისი გაგონებაც გინდა.
რაგითხრა აბა რო დამიჯერო?…
ის რომ ვამაყობ შენით? ის რომ შენ ის შეძელი რაც ბევრმა ვერ შეძლო? რომ შენს გვერდით ვარ და შენ მარტო არ ხარ? იქნებ ის რომ ვწუხვარ ასე რომ მოხდა? არა არა იმას გეტყვი მოდი.. ყველაფერი კარგად იქნებას.
რა გითხრა სხვა? მეც შენთან ერთად განვიცდი და სასტიკად მეამაყები ასე რომ მოიქეცი..
მერე რა? მერე რა რო ოცნებები თავზე დაგემსხვრა? მერე რა რომ უბედური ხარ? მერე რა რომ ყველაფერი რაც გააკეთი არ დაგიფასდა? მერე რა რომ სხვები ვერ გაგიგებენ? მერე რა რომ დაკარგე…
ხო ვიცი – რაც. ვიცი რომ ეს ყველა–ფერია. მე სულ მჯეროდა შენი, ბავშვობიდან.. პირველი კლასიდან მიყვარდი და ვიცოდი რომ შენში რაღაც უფრო მეტი იყო ვიდრე გვანახებდი. ვიცოდი რომ როდესღაც ძალიან გატკენდნენ, მაგრამ ხომ იცი არა?! ყველაფერი უნდა მომხდარიყო.. ამ შეცდომებით გაძლიერდები და ისწავლი.

რაუნდა მეთქვა? რისთვის დავიწყე.. ა ჰო.
მე შენ გვერდით ვარ და.. ყველა–ფერი კარგად იქნება მწვანეთვალებავ.

პეპელა სახელად – კამპა

ეს პოსტი წარმოადგენს საკონკურსო ნამუშევარს საუკეთესო ისტორიის კონკურსისთვის “პეპელა სახელად – კამპა“.

Continue reading