ნაზი ნიავი

ბუნდოვნად ჩანს ყველაფერი, აქ როცა მზივარ სულ მგონია რომ ბრმა ვარ, რაღაც მაქვს თვალებზე გადაკრული და ვერ ვიშორებ, ექიმი მჭირდება.
ვერ ვარკვევ რეალოობაა ეს თუ სიზმარი?! რატომ ხდება ასე? დავიჯერო ისე ძალიან მიყვარს აქაურობა რომ ვერ ვიჯერებ აქ ყოფნას?! არამგონია.. იქნებ პირიქით, გაუაზრებლად მოვხვდი ამ გაუგებრობაში.
ყველაფერი ისე არაა როგორც გარედან ჩანს, ყველა მინუსი უფრო მკაფიო ხდება ნელ-ნელა.
ნამდვილად ცუდი წელი მქონდა, ჯერ საატესტატო გამოცდებზე ნერვიულოვბა, მერე ეროვნულებზე სიკვდილი. აქაც კი ცუდი რაღაცები მემართება, დაწყევლილი ვარ?

ნაზი ნიავი საღამოს, ცხელი, პაპანაქება დღის მერე რა სასიამოვნოა.
დაბანვა მინდა, თბილი წყლით საუკუნეა მგონი არ დამიბანია, სულ ცივით ვიბან, სხვა გზა არაა და…
ბევრ ხილს ვჭამ, უამრავს! ეს კარგია, ვაშლი არ მიჭამია თბილისშია არასდროს, მაგრამ შენი ხელით მოკრეფილი სულ სხვაა, ხოდა გავსკდი მეც ვაშლით .
ამინდები შესაფერისია, იწვის ყველაფერი. თუმცა მდინარეზე ვერ დავდივართ, იქით წვიმს და სულ ადიდებული და ამღვრეულია.
უნარების შედეგებს გულისფანცქალით ველოდები, 24 ში იქნება.
არშემიძლია მაგაზე ფიქრი, მაშინვე მიკანკალებს ყველაფერი.
მაღაზია რათქმაუნდა არსად არ არის, ამიტომ ქალაქში როცა მოხვდები ყველაფერი უნდა წმოიღო რაც არ გჭირდება.
ახლა წესით ურეკში უდნა ვიყო, ნათესავებთან ერთად, მაგრამ რისი ლუზერი ვიქნებოდი რომ არ „გადავეგდე“ სანათესაოს.
ახლა კი წავალ, დავიბან.. ცივი წყლით, კარგია, გარეთ მაინც მზეა..


მოკლედ ამის მეტი ვერ მოვახერხე ვერაფრის დაწერა როცა სოფელში ვიყავი.
საინტერესო არაფერი არ ხდებოდა, კიდევ კარგი ადრე მომიწია წამოსვლა.. მაგრამ ხანდახან როცა აქაურობა მბედზრდება ვნანობ რატო წამოვედი ასე ადრე – მეთქი..
ეროვნულების შედეგებით ძალიან კმაყოფილი ვარ, ერთი დარჩა და აბა ვნახოთ, მაგაში ყველაზე მაღალს ველოდები და უეჭველი ყველაზე დაბალს ავიღებ.
ჩემი “დასვენება” ჯერ არ დამთავრებულა, 13-ში ზღვაზე ვაპირებ წასვლას მეგობრებთან ერთად და იმედია გამოვა ეს ამბავი.
ბლოგი მომენატრა და ბლოგერები. ჩემი მკითხველებიც ❤
დავუვული ეხლა ყველას ბლოგს და წავიითხავ ახალ პოსტებს..
აბა, დროებით..

Advertisements

თოლია სახელად ჯონათან ლივინგსტონი

ვუძღვნი ჭშმარიტ თოლია ჯონათანს, რომელიც ყველა ადამიანში ცხოვრობს

Continue reading

ჩემი საწყალი თმა ((

არ მიყვარს ერთფეროვნება, არც ცვლილებები მიყვარს.. გარეგნობაში მარტო თორე ისე სტაბილურობა მირჩევნია ))
სამწუხაროდ როცა რამის შეცვლა მომინდება, ეგრევე თმას მივადგები ხოლმე. ჯერ იყოდა ჩალისფრად შევიღებე, მერე მუქ წაბლისფრად და მერე მწვანედ. ახლა ჭრელი თმა მაქვს და აღარც მახსოვს ჩემი ნამდვილი ფერი როგორია. შეჭრით სულ ბიჭურად მჭრიდნენ, მერე გავიზარდე, მერე ისევ ახალი მინდოდა რაღაც და კარე შევიჭერი.. დღეს ისევ რაღაც ვუქენი ჩემს საცოდავ თმას..

მოკლედ თბილისში მარტო ვარ, ჩემი ყველა მეგობარი ზღვაზეა, ერთი ბანაკში და ერთი სოფელში იყო.. მთელი დღე სახლში ვზივარ, ვწევარ, ვზივარ, ვწევარ … ფეისბუქი, ფილმები, ჭამა, საჭმელის გაკეთება, კითხვა.. მოკლედ მოწყენილობით ვკვდები! დღეს ძლივს ჩამოვიდა ნათია და ჩავედი სანახავად.. სურათები გადავიღეთ, ვიჭორავეთ და მერე უკვე სახლში წასვლის დრო რო მოვიდა მკითხა..

–სკოლისთვის რამე იყიდე?
–– მმ ჯერ მარტო შარვალი და ლეოპარძიკის ნაჭერი, შევიკერტე კიდეც რაღაცეები.. ააა ჰო კიდე თმის უთო, აი შენ როგაქვს ეგეთი..
– უი რა კარგია, აბა აწი გაისწორებ ხოლმე ‘ბჩოლკებს’ (ნათია დგება და გადის მეორე ოთახში)
––ჰჰ.. ხო მაგრამ ‘ბჩოლკა’ რომ არ მაქვს? (ბადნეული)
– (ნათია მოდის, იღებს მაკრატელს და მაჭირს თმას)
–– ეე ეე რააშვები?!! არ ქნაა, არ მინდა!
– უკვე შეგაჭერი, ძან გიხდება!!

ძალიან მოკლე მოუვიდა და აცაბაცა.. მოკლედ საშინლად მაქვს! ასეთი ცვლილება ნამდვილად არ მესიამოვნა! 😐 სახლიდან აღარ გავალ სანამ არ გაიზრდება! კიდევ კარგი სკოლა 2 კვირაში იწყება და იქამდე მაინც დაემსგავსება რაღაცას 😐
თუმცა.. ნორმალურად რომ შეეჭრა მეც მომწონს))
კარგი ის არის, რომ ცხოვრების ბოლომდე შენი ჩმორი ვიქნებიო! ჰაჰაჰა ))

ჰათ, შეაფასეთ..

ზაფხულის 13 დღე ^^

დღე პირველი. (ჩასვლა)

დილით ადრე ამაგდო დედაჩემმა, 7 იქნებოდა.. მამიკომ წაგვიყვანა დიდუბემდე და ჩავსხედით მარშუტკაში. მგზავრობას ვერ ვიტან და მატარებლით მინდოდა, მაგრამ არაო.. წინ ვიჯექი და ყველა ამომსვლელ/ჩამსვლელის გატარება მიწევდა, + ფანჯარა ჰქონდათ წინ გაღებული, მეც გავაღე და გავიყინე. მოკლედ 4–5 საათში ჩავბობღდით სამეგრელოს სოფელ აბაშაში და დაიწყო ძლივს ჩემი ზაფხულიც!
ვნახე ყველა, მოვუყევი რა ხდებოდა სახლში და მერე უკვე საქმე აღარ მქონდა არაფერი. დავალაგე ჩემი ოთახი და წამოვგორდი.. ჩემი გიჟი ბიძაშვილი დამახტა თავზე, წამო რამე ვითამაშოთო.. ჰოდა დახუჭობანა ვითამაშეთ, გავერთე, ბავშვობა გავიხსენე, მაგრამ მალევე მომბეზრდა და ისევ წამოვწექი.

დღე მესამე. (წუწაობა)

დილით გავიღვიძე თუ არა ნატო ბიცოლასთან გადავედი, ნუ იქ ჩემი ყველაზე საყვარელი ბიძაშვილი, ვახო დამხვდა. სულ სახლშია ეგ ზარმაცი, სულ წევს და სულ ჩუმადაა.. მე მელაპარაკება ყველაზე ბევრს, და თუ ლაპარაკობს ისიც ისეთს ამბობს რო უნდა გაიგუდო სიცილით)) ძალიან ცხელოდა, აი ძვლები მეწვოდა უკვე, ბიცოლაჩემი მოვიდა და გადამასხა წყალი, თვითონ სახლში შევიდა, მე გაბრაზებულმა ვახო გავწუწე, ვახომაც შემასხა და წავიდა…. ვედროებით და ტაშტებით წუწაობა, შემოგვიერთდა თეონაც (მისი უმცროსი, გიჟი და) და მოკლედ გავილუმპეთ.. ჭის წყალი იმდენად ცივი იყო ცოტა შემცივდა კიდეც.

დღე მეექვსე. (ნორა)

ჩემი დაც ჩამოვიდა და აი მერე დაიწყო გართობა.. ნორას გარეშე მარტო მე და ვახო ვიყავით ხოლმე “ბირჟაზე”. გავიდოდით 9 საათზე ჭიშკართან, ჩამოვსხდებოდი ბოგირზე და ქათმებივით ჩამოგვეძინებოდა, მერე მივდიოდით სახლებში. ნორა ცნობილი “ბუნტის თავი” იყო და “ბირჟის უფროსიც” ჩამოვიდა და იმ საღამოს შედგა ნამდვილი ბირჟა! 1 მდე ვსეირნობდით და ვლაპარაკობდით.. მე რა.. ისინი, თორე მე მეძინა.. მივეჩვიე ადრე ძილს და იქვე სკამზე ჩამძნებია.. წუწუნით ტვინი რო გავბურღე დავიშალეთ..

დღე მეათე. (ტეხურა)

ნორას წასვლის დროც მოვიდა, ის რო იყო სულ კარტს ვთამაშბდით, სასამთროები მოჰქონდათ ბიჭებს.. მერე გადაწყვიტეს ტეხურაზე წასვლა, უცებ მოილაპააკეს და დილით წავედით 6 კაცი.. დავეკვეხეთ მანქანაშ და წავედით. ტეხურა საშინლად ცივი, მაგრამ ისეთი კამკამაა ქვებსაც დაითვლი. იქ დიდი ხიდია, მინდოდა გადმოხტომა, მაგრამ არაო (( მერე მეორე მანქანითაც მოვიდნენ დანარჩენები და კარგად გავერთეთ, მოვიარეთ იქაურობა.. დანგრეული ციხე–კოშკები დავათვალიერეთ და წამოვედით. მეორე დღეს ნორას ქმარმა მოაკითხა და ზღვაზე წავიდნენ..

დღე მეთერთმეტე. (წამება)

ზაზას მამაჩემიც გამოყვა, მე დილით მაყვლის დასაკრეფად გამაგდეს : ( მე ვახო ის გიჟი და ხატია წავედით.. ეს იყო… ცხელოდა, ძალიან შორს წავედით, მაყვალი ცოტა იყო და დავაკვდით, მერე მოგვწყურდა, მოგვშივდა, დავიღალეთ.. ჯერ ცოტა გვქონდა დაკრეფილკი და ვერ წავიდოდით.. ისე მოგვწყურდა მდინარის წყალი დავლიეთ, ნახევარი მაყვალი შევჭამეთ.. წყალში ჩავხტი მე და მაშინ ამოვარდა ქარი, წვიმა დაიწყო და გავიყინე. ვეხვეწე წავიდეთ მეთქი, უნდა ავავსოთო და მერეო.. ძივს დავითანხმე, მაგრამ ეჰ.. სახლამდე კიდევ 2 საათის სავალი იყო დარჩენილი.. ისეთი გამოფიტული ვიყავი ვეღარ ვლაპარაკობდი, ძლივს დავდიოდი.. მივედი სახლამდე ❤ 3 კილო დამიკრეფია, ყოჩაღ მე!

დღე მეთორმეტე. (თევზაობა)

ისევ გამაგდეს, სათევზაოდ, მამაჩემა თევზი მინდაო, ლუდთან კარგიაო.. წავათრიე ისე ვახო და ის გიჟი ღორჯოების დასაჭერად.. უფ მზე ისე აჭერდა, მაიკაც დამეზაგრა.. მე ტყუილად მეჭირა ანკესი, ერთი ცალი დავიჭირე მარტო.. ვახომ დანარჩენი 25 )) თევზი არიყო საერთოდ, თორე ადრე 100 ცალსაც ვიჭერდით. მივედი სახლში, შევუწვი მამიკოს, ფეიქობდა და მივუტანე მაგიდასთან..დაიწუნა რა ძან შეგიბრაწიაო, ჩემი გამწარებული სახე რომ დაინახა, ვიხუმრე ვიხუმრე მაგარიაო..

დღე მეცამეტე. (დაბრუნება)

დილით ისევ ადრე გამაღვიძეს.. 7 ის ნახევარზე ავდექი, ისევ მეძინა და ჯერ ვერ ვხდებოდი, რომ მივდიოდით. მარშუტკამ კარებთან გამოიარა, გავყევით და… შუა გზაში ივხვდი, რომ მივდიდიოდი… დამწყდა რაღაცნაირა გული. თბილისში რავაკეთო? მოკლედ აი ასე მორჩა ჩემი ზაფხული.. ზღვაზე კი მინდა, მაგრამ ამრტო არ მიშვებენ და … ეხლა დავისვენებ ცოტას, ბევრს დავიძნებ, წავიკითხავ და მერე სკოლა… ოჰ აბიტურიენტი ვარ და აიი მერე იწყება არდავიწყება ((

იმედი მაქვს თქვენ კარგად დაისვენეთ/ისვენებთ.

მომენატრა ჩემი ბლოგი ^^

მზიანი დილა



დედამიწამ გაახილა თვალები, ამდენი მზეც მოსაბეზრებელია უკვე, მომენატრა ზამთრის სუსხი, დილით საბანში გახვეული რომ ვიღვიძებდი და ცხელ ჩაიზე ვოცნებობდი. ყველაზე მეტად ის დილა მიხარია დედაჩემი რო მაღვიძებს შაბათს და მეუბნება ადექი გარეთ თოვსო… მე მხოლოდ სიტყვა ‘თოვლი’ მესმის.. წამოვხტები თავლებდახუჭული და ყველაფერს ვასკდები, როგორციქნა მივაღწევ ფანჯარასთან და მხოლოდ მაშინ ვახელ თვალებს..
ზამთარში თოვლზე უკეთესი მზეა, მზის სხიველი რო გაღვიძებენ, რამდენიმე ჩიტის ჟღურტული, რომლებიც არ შეუშინდნენ ზამთარს..

კარგი ზამთარზე მეყო….არდადეგებზე უნდა ვილაპარაკო…
ჩემი დასვენება ჯერ არ დაწყებულა.. თბილისში გამოკეტილმა როგორ უნდა დავისვენო?! გართობით აქაც ვერთობი მაგრამ სოფელშ გართობა სულ სხვაა…
რამდენიმე დღეში მივდივარ სოფელში და აი მაშინ დაიწყება ჩემი ზაფხული!
ვახო (ჩემი ბიძაშვილი) არის ჩემი ზაფხულის ყველაზე საყვარელი “ნაწილი”, მდინარე, ძროხები, წიწილები, ჯოკერი, ისევ ჯოკერი, დურაკა, ისევ ჯოკერი, თევზაობა, ჭა, ძილი, წიგნი, ძილი, მდინარე, საძოვარი, ცხენი….
ერთი სული მაქვს როდის წავალ, როდის ვიგრძნობ იმას რასაც ყოველ წელს ვგრძნობ, როცა მატარებელში ვზივარ და უკვე ვუახლოვდები ჩემს სოფელს.. გულის ცემა რომ მესმის, ცოტა მეშნია, სიხარული და მოუთმენლობა.. ეს ყვეალფერი ერთად ❤ და ემოციებისგან ლამის გავსკდე.

უინტერნეტობა, ანგარიშიც არმაქვს ხოლმე არასდროს (( მოწყვეტილი ვარ ცივილიზაციას მთლიანად და ეს არის ალბათ ყველაზე მომხიბლელი სოფელში..
სანამ წავალ კიდევ მოგწერ ოლივერ.
დროებით.

შეჩერდი წამო, მშვენიერი ხარ!

ნიასთან ვნახე ეს ტეგ თამაში და როგორც ყოველთვის თავი დავითაგე (აბა სხვა არ მთაგავს არსად და:( )
ჰოომდა დავიწყებ ჯერ იამზე ფიქრს თუ როდის მინდოდა წამის გაჩერება და მერე შესაბამისად დავიწყებ პოსტის წერასაც 😀

ისეთი წამები, რომლის გაჩერებაც მომდომებია, საკმაოდ ბევრი იყო (საბედნიეროდ) მაგრამ მე მხოლოდ ათს ჩამოვწერ..

შეჩერდი წამო, მშვენიერი ხარ!


1. როცა ჩემს დას დილით ბალიშის რტყმით ვაღვიძებდი, მერე მიმძუყნიდა, მერე წყალს ვასხამდი და საჭირო ოთახში ვწუწაობდით..

2. 3 წლის წინ.. როცა ზემოთხსენებულ ჩემს დას პატარა, მსუქანი ბავშვი ეყოლა.. 3 დღეღამე გავათენეთ, ვინერვიულეთ და მერე გვეღირსა ულამაზესი თაკო (იხ.სურათი) ❤ 1 კვირის მერე სახლში მოიყავნეს.. პრიველად რომ დავიჭირე ხელში, აი მაგ წამის გაჩერება ნადმვილად მინდოდა.

3. კარგად მახსოვს პირველი თოვლი.. ყოველთვის მიხარია პრიველი თოვლი და აი ის მომენტი დილით დედაჩემი რომ მაღვიძებს გარეთ თოვს გაიხედეო.. თვალები არმაქვს გახელილი და ისე რომ წამოვხტები და მივვარდები ფანჯარას)) ყოველთვის მინდა გავაჩერო წამი მაგ დროს..

4. როცა სულ მარტო ვიდექი ძალიან ამაღლებულ ადგილას (აღარ მახოსვს სად) და გადმოვყურებდი მთელს თბილისს… სულ მარტო და სრულ სიმშვიდეში.. მმმ

5. როცა მე და ჩემი ძაღლი დავრბოდით სტადიონზე.. სხვარაგზაიყო? დაცვა თუვიღაც მოგვზდევდა ჯოხით)) არ შეიძლება აქ სირბილიო O.o

6. ზღვა! ოოო ეს იყო ყველაზე კარგი.. როცა პრიველად ჩავხტი წყალში და ტალღამ სულ სახით მაფორთხიალა ქვებზე )) მერე მრგვალ კამერას დავაჯექი ზემოდან და იმ მრგვალში გავიჭედე.. სამწურაროდ ამოვტრიალდი და კინაღამ დავიხრჩვი.. მაგრამ მაინც ყველაზე კარგი იყო პირველად ზღვაში!

7. როცა ნაყინს ვჭამ სულ მინდა რომ გაიწეროს დრო და არასდროს დამთავრდეს ესესეს უგემრიელესი ნაყინი ❤


8. ორშაბათს როცა აჩის ვეხუტებოდი 😦 ყველაზე თბილი ჩახუტება იყო… ❤ ❤

9. როცა სოფელში მივდივარ ხოლმე და მანქანიდან ჩემს სახლს დავიანხავ..

10. როცა ჩემს 3 წლის დიშვილს (იხ.სურათი) ძინავს ჩემს ხელებში და მარტო მისი სუნთქვა მესმის ❤

პ.ს. ვთაგავ : მზეს, ანანოს და mariamous

პ.პ.ს.