მისი სიტყვები, ჰორიზონტს გასული და გადაკარგული..

– რას აკეთებ მანდ?
– მოიცა, ვცდილობ რამე დავწერო..
– მმ, აი ამაზე დაწერე, როგორ გიკოცნი ახლა ზურგს და როგორ გულმოდგინედ მივდივარ კეფისკენ.. –
– ჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯუუულლკდდდდკ აააუუუ მაცადე თავი გავწიო კლავიატრიდანნ
– მმ და აი ისიც, მისი უდიდებულესობა – “კეფა” და რაც მთავარია.. ჩემი ყველაზე საყვარელი პიროვნება, თვით ის, შეუდარებელი “კისერი”
– ჰაჰა, კარგი მიდი შენ მკოცნე და მე თან დავწერ, ახლა რა დავწერო?
– ახლა, მმმ რო ვიმღერო დაწერ?
– თუ გარკვევით იმღერებ, კი..
– ლალ ლაალა ლალალა (არადა რაღაც რთული იმღერა)
– ჰა, ჩაიწერე?
– რათქმაუნდა ძვირფასო..
– მოიცადე ტუჩებით უნდა დავითვალო შენი ხერხემლის მალები
– ჰაჰაჰა მეღიტინება გაჩერდი..
– უი, გვერდით გადამიხვევია, უკაცრავად
– ბარემ აქ ვარ და გკითხავ, ეს ვინ გირეკავს ტელეფონზე, ახალი გინებები ვიცი, გინდა მაგაზე გამოვცადო?
– მოიცა რა, არგვინდა ახლა სხვები, მარტო მე და შენ, გადაისროლე ეგ მობილრი
– ასე უკეთესია, შემოტრიალდი რა, გაგიცვითე ზურგი, ხელები მათხოვე ახლა და ზურგით წერე
– ჰა, გადმოტრიალებულიც ვიყავი, ახლა რა დავწერო? რას აპირებ კიდე? აა წყალი უნდა მომიტანო? კარგი მიდი.
– ოხ როგორ იცი ხოლმე ეს რა.. მოგიტან ჯანდაბას
– ურა ურა
– ნახე რა მოვიტანე, გაიცანი ეს ყინულის ნატეხია, ახლა ის შენც ხერხემალზე ისრიალებს
– არ გაბედო, ააა აა გადი თორე ცუდ რამეს დავწერ შენზე!!
– მოიცა დადნეს და ენით ავაორთქლებ
– დადნა,მმ კიდე მეღიტინება..
– ახლა რა დავწერო?
– ახლა? დახურე ლეპტოპი, ის რაც ახლა უნდა ვქნა მარტო შენ მოგიყვები.
– აბა დახუჭე ლეპტოპო თვალები..

პირველად

ნისლიანი დღე იყო, მერე წვიმაც დაიწყო.
სკოლიდ გამოვიპარე, უბრალოდ არვიცოდი მეთვითონაც რა ხდებოდა და მშობლებისთვის როგორ ამეხსნა სად მივდიოდი.
მერე მივედი მეტრომდე და იქიდან ტაქსით..
როგორი დაბნეული ხარ, მისამართი შეგეშალა და სხვაგან წამიყვანე, უკაცრიელ კუნძულზე მეგონა თავი.
არვიცი, იცი თუ არა, მაგრამ საშინელი შიში მაქვს მარტო მგზავრობის, ნებისმიერ ადგილას.. მგონია რომ დავიკარგები.. მაშინ როგორ შემეშინდა წარმოგიდგენია?!
მერე როგორც იქნა ისევ დავუბრუნდი ნაცნობ მეტროს ფეხით და ისევ თავიდან ტაქსით, ამჯერა მოვაგენი.
შეანელა ტაქსმა, კაბა მეცვა და ძალიან მოუხერხებლად ვიჯექი, მაგრამ რას ვიზამთ, მინდოდა რომ მოგწონებოდი..
გადმოვედი როგორც იქნა, 20ლარიანი მივეცი და ერთი საათი მიბრუნებდა ხურდას. დაგინახე ოდნავ მოჩანდი და ვიფიქრე, ვაიმე ეს არის? როგორი სხვანაირია, კარგი.
მოვედი ახლოს და გიღიმოდი, თან ვფიქრობდი ნეტა სხვა არ იყოს მეთქი. მერე შენც მიცანი და ახლოს მოხვედი, მობილურში აკეთებდი რაღაცას და რო დამინახე დაიბენი..
მილიარდჯერ წარმომედგინა ეს შეხვედრა როგორი იქნებოდა, მაგრამ არცერთხელ არ მიფიქრია რომ ასეთი იქნებოდა.. ჩუმი და მშვიდი.
ჩუმი შენ იყავი, თორე მე არ გამიჩერებია ენა..
მერე მოგესალმე, შენ ჩუმად იდექი, გითხარი “ახლა აქ გამარჯობა უნდა თქვა” გაგეღიმა და გამარჯობა-ო..
მერე დავსხედით, მე შენს პირდაპირ ვიჯექი, არ მიყურებდი თვალებში, ძირს იყურებოდი.. მე სულ გიყურებდი, უფრო გაბნევდი, მომწონდა, როგორი საყვარელი იყავი დაბნეული და ოდნავ შეწითლებული.
ლოყები დამეჭიმა ღიმილისგან, ახლაც სულ მეღიმება როცა მახსენდება.
როცა გავიხედებოდი მაშინ ამომხედავდი ნელა რომ სწრაფადვე გაგეხედა თუ შემოგხედავდი. მერე მე ისევ ვლაპარაკობდი..
– რაშვები როგორ ხარ?
– აქ უნდა თქვა,კარგად შენ?
– კარგი კარგია რომ კარგად ხარ..
– თქვი რა რამე, რამე მაინც ” რ ა მ ე ”
– კარგ კარგი.
მერე ისევ გამიღიმე და შევამჩნია ლოყებზე ჩაბურცულები, როცა იღიმი მაშინ გიჩნება სახეზე და შენს დაბნეულობას ორმაგად საყვარელს ხდის.
მერე ცოტა ახლოს მოიწიე და თმა გადამიწიე, სახეზე მქონდა ჩამოყრილი, სულ გიკანკალებდა ხელები, ვერ შემეხე ნურმალურად, მიმანიშნე თმაო..
წარმომიდგენია რამდენიხანი არწმუნებდი ‘შენ თავს რომ ამას შეძლებდი.’
საერთოდ ვერ ვიტანდი ეგეთ მორცხვ ბიჭებს, მაგრამ მანდაც შეგეტყო რომ შენ გამონაკლისი ხარ.
თმარომ გადამიწიე მერე მეც შემრცხვა და ოდნავ დამაჯრიალა.
მერე ისევ გაგიღიმე, მოკლედ სულ ვიღიმოდი, ადრე გქონდა ნათქვანი, გიხდებაო და..
ვიდეოთვალით უფრო თავისულაფი ჩანდი, ლაპარაკითაც ლაპარაკობდი მაგრამ ახლა.. ჰმ))
ვქირობი ჯობს წავიდე თორე ახლა ცუდად გახდება მეთქი.. მაგრამ მერე მივხვდი, რომ არ მინდოდა წასვლა და შენი ჩაბურცული ლოყების ყურება ძალიან მსიამოვნებდა.
თვალებს რომ ვხუჭავ ახლაც მახსენდება შენი მიხვდა-მოხვრები.. რა გეცვა, შენი სუნი, რაღაცნაირი.. წვიმის ხმა, ჩუმი..

მერე მახსოვს სიმღერა რომ ჩართე რაღაც, მგონი ბიტლზების და ერთმანეთს რომ ვუყურებდით თვალებში, უხმოდ.. მერე დაგირეკეს და გამოვფხიზლდით ერთმანეთის თვალებში ჩაძირულები.. ტელეფონზეც ისე ლაპარაკობდი “ხო, კარგი, არა, არსად, არაფერს, ხო, კარგი, არა, კარგად, კარგი ”
მეორე დღესაც გნახე, საბედნიეროდ მოგეწონე, მეც მომეწონე..
ლაპარაკი რა საჭირო იყო, ისედაც კარგად გიცნობდი და მესმოდა შენი.
მეორე დღესაც ისეთივე მშვიდი იყავი, უბრალოდ “გამარჯობა და როგორ ხარ” დაამატე შენს ლექსიკონს..

დღეს გნახე, ისევ წვიმდა, უბრალოდ ახლა უკვე, 2 თუ 3 წლის შემდეგ, მესალმები უპრობლემოდ, იმდენს ლაპარაკობ რომ ვეღარ გაჩუმებ, იღიმი ხშირად, იცინი ხოლმე და მოკლედ თავისუფლად ხარ..
იმ დღიდან დღემდე.
მე შენ მიყვარხარ.

გაახილე თვალები.

გაახილე თვალები.
გაახილე თვალები.
გაახილე თვალები.
გაახილე თვალები.
გაახილე თვალები.
გაახილე?
ახლა გაიღვიძე.

– ჩაირთო და შენ ფრთხილად დაიწყე გაღვიძება.
რა კარგი რამეა ეს მაღვიძარა, რომელიც ამაზრზენი ხმით კი არა – საყვარელი სიმღერით გაღვიძებს.
თუმცა, ყოველ დილით ერთი და იგივე სიმღერა ცოტა არ იყოს მოსაბეზრებელია.
აუცილებლად უნდა შეცვალო თორე მთლიანად მოგბეზრდება და გადაგიყვარდება.

ადექი.
ადექი.
ადექი.
ადექი.
ადექი.
ადექი?
ახლა გამოფხიზლდი და ჩიაცვი.

იმეორებს ვიღაც შენს გონებაში, ესეც მოსაბეზრებელია არა?! ყოველ დილით ვიღაცის ნაზი ხმა, ზუსტად ხუთჯერ გეუბნება რომ გააკეთო ის რაც ძალიან გეზარება. მაგრამ სხვა გზა არ არის, ხმა არ გაჩერდება სანამ არ შეასრულებ მის დაჟინებულ თხოვნას.
სამსახურჩი გაგვიანდება? არა, შენ არ მუშაობ. ეს ხმებიც ხშირად გესმის. “არ მუშაობ, არ მუშაობ. შენ არ მუშაობ”

მერე რა რომ ცივია უნიტაზი, დაჯექი, გაგვიანდება.
დაჯექი.
დაჯექი.
დაჯექი.
დაჯექი.
დაჯექი.

“ოღონდ გაჩუმდი და მაცივაშიც შევჯდები. არადა მზე ანათებს, ეს დამპალი უნიტაზი რით ვერ გათბა?! ”
დაჯექი და თან ფეხსაცმლის თასმებს იკრავ.
8:50 ისევ დააგვიანე, 9 ზე იქ უნდა იყო არადა. თუმცა სად? დიახ, სასამსახურთან დაკავშრებით შეხვედრა გაქვს. ამიტომ იცვამ ალბათ სოლიდურად.

გასაღები ავიღე?
გაზი გამოვრთე?
წყალი გადავკეტე?
მრჩება რაღაც.
არა არ მრჩება.

მანქანაში ჩაჯექი, საინტერესოა, თუ არ მუშაობ ეს მანქანა საიდან გყავს? შენმა ყოფილმა გაჩუქა დაბადების დღეზე, ამიტომაცაა დაკაწრული არა? რა ტყუილად მიატოვე, ბევრი ფული ჰქონდა, კიდე კარგ რაღაცეებს გიყიდიდა.
რატომ ჩქარობ ასე? გაგვიანდება მართალია მარა, ასე ავარიაში მოყვები.

ხმებს აღარ უსმენს, სწრაფად მიექანება დანიშნულების ადგილამდე, ყველა წითელზე გავიდა და აი უკვე უახლოვდება მარჯვენა მოსახვევიდან მერსედესი.
გზა მისია, შენ უკანონოდ მიდიხარ მის კუთვნილ გზაზე, აი ახლა დაგარტყამს, ძალიან სწრაფად მოდის შენკენ.

მიქრიხარ სწრაფად, მარჯვნივ გაიხედე რაღაც ხმაზე, დაამუხრუჭე მანქანა, გაშეშდა გარჩემო ყველაფერი და უყურებ თვალებგაფართოებული როგორ მოდის შენსკენ მერსედესი. იმანაც დაამუხრუჭა, ცდილობს როგორმე გადაუხვიოს და არ დაგეჯახოს.
მერე გაგახსენდა სიმღერა. და გაიფიქრე ” არა, მაინც ძალიან მიყვარს და არ გადავაყენებ, არ მომბეზრდება!”
თვალები დახუჭე და საჭე შენთვითონაც არიცი საით მიატრიალე, გონებაში ხმების მაგივრად სიმღერა გაისმა.. ნატრობდი ერთი საათით უკან დაბრუნებას, როცა უკვე მილიარდჯერ მოსმენილი ხმა და მუსიკა გეუბნებოდნენ:

გაახილე თვალები.
გაახილე თვალები.
გაახილე თვალები.
გაახილე თვალები.
გაახილე თვალები.
გაახილე?
ახლა გაიღვიძე.

გაგიმართლა, იქით მოუხვიე სადაც საჭირო იყო, მერსედესი აგცდა და გადარჩი, გზაც გააგრძელე.
უკან ბევრი გინება გამოგაყოლეს, კარგად შეფუთულები, მაგრამ 9 საათზე უკვე დანიშნულ ადგილას იყავი.

სამწუხაროდ ამ სამსახურს კინაღამ შეეწირე, თუმცა ალბათ ღირდა, რადგან… ჰჰ, აგიყვანეს. : )

მთვრალი პოსტი ))

როგორ ალბათ ყველა ნორმალური ახალგაზრდა, მეც მთვრალი ვარ.. უკვე 4 დღეა გადაბმულად, გათენებამდე ვსვამ )) რამ გამაგიჟა არ ვიცი, უბრალოდ სადმე რამე შემხვდება და მაშინვე …
მთვრალი როგორ ვერთობი??

1. ძველ სიმღერებს ვუსმენ, ძირითადად ქუჩის ბიჭბეს და ეგეთებს
2. ვცეკვა ისე როგორც სოფლის დისკოტეკაზეც კი არ ვივცეკვებდი
3. ეს ყვეაფლერი მარტო ხდება ან რამდენიმე მეგობართან ერთად
4. ვიხევი სიცილით ყველა სისულელეზე
5. ვჭამ ძალიან ბევრს და ყვეალფერს!
6. რაც შეიძლება მეტი უნდა ვიმღერო და ვიღნავლო!

დარწმუნებული ვარ რამდენიმე დღე გაგრძელდება ჩემი ლოთაობა. სანამ სწავლა დაიწყება უნდა ვიგულაო თორე მერე ვინ მაცდის ;დ მოკლედ გილცოათ ყველას ყველას, მრავალს და კარგად რა.
ბევრ დათრობას, გალეწვას და მეზობლების დათვლას გისურვებთ : )

მოდის, მოდის, ახალი წელი მოდის <3

ქათქათა თეთრი, თეთრი და თეთრზე თეთრი ფიფლი ნელა ეცემა ჩემს წამწამებს..
წარბებიც გამითეთრდა, თმაც და მხრებიც.
ტკაც, გუნდა მხვდება და მეღვიძება.
ჯანდაბა, არ თოვს, ჩამძინებია…

ახალი წელი ახლოვდება, საერთოდ ვერ ვგრძნობ, დღეს ისეთი მზიანი ამინდი ოყო რომ მეგონა გაზაფხული დადგა ❤
მაგრამ არის მაინც რაღაც–რაღაცეები რაც მაგრძნობინებს რომ ახალი წელი მოდის..

1. კოკა კოლას ეს რეკლამა :

2. ფილმი "მარტო სახლი"

3. თოვლი

4. ნაძვის ხე

5. ეს სიმღერა:

6. ფიფქიანი რაღაცეები :

7. ეს ფერები:

საკმაოდ გრძელი ჩამონათვალი გამომივიდა.. მოკლედ ძალიან მიყვარს და მოუთმენლად ველოდები ახალიწლის მოსვლას ❤

ძვირფასო, სანტა…

ამ წელს არაფერი არ მინდა ატესტატის მეტი..
ა, ჰო.. გთხოვ, უკეოსი წელი იყოს ვიდრე 2011 ❤

სიყვარულით, მე..

“დედამიწას სიყვარული ატრიალებს, დომენიკო”

ამ პოსტიდან გამომდინარე, მეც გადავწყვიტე ჩამეტარებინა გამოკითხვა თუ როგორ ესმით ხალხს სიყვარული (კონკრეტულ შემთხვევაში ჩემს კლასელებს).

1.
–სახელი, გვარი.
–თემო ვაშაკიძე.
–მომავლის გეგმები?
–მომავალში იმენა ძალიან მაგარი როჟა ვიქნები.
–შენი აზრით რა არის სიყვარული?
–სიყვარულო ძალსა შენსა, მე გავკარი მამაშენსა!

2.
–სახელი, გვარი.
–სოფო წივილაშვილი.
–რა არის სიყვარული შენთვის?
–რა არის სიყვარული? ჩემთვის პირადად ძალიან დიდი რამეა, რადგან როცა მიყვარს მართლა ბედნიერი ვარ. ვსულელობ, ვცანცარებ, ვყვირი, უფრო ბავშვური და საყვარელი ვხდები, ყველაფერს ვარდისფრად ვხედავ. როცა მასზე ვფიქრობ ან ვუყურებ სხვა ყველაფერი მეორეხარისხოვანი ხდება. თუ პირადული ურთიერთობა მოგვარებული მაქვს, მაშინ სხვა ყველაფერს მარტივად ვუყურებ, თუ პირიქით, მაშინ ყველაფერზე ვიძაბები. ერთი სიტყვით სიყვარული აუცილებელია, რადგან ბედნიერებასთან უშუალო კავშირშია და ბედნიერება ვის არ უნდა???
–ერთი ნახვით შეყვარების გჯერა?
–ერთი ნახვით სიყვარული გამიგია, არ გამომიცდია, მაგრამ მჯერა, მაინც შესაძლებელია. თუმცა მე უფრო ერთი ნახვით მოწონების მჯერა.

3.
–სახელი, გვარი.
–ნათია წყლისაშვილი.
–ასაკი?
–17 წლის.
–რა არის სიყვარული?
–ორ ადამიანს შორის ფიზიკური, სოციალური, სულიერი, მატერიალური და ა.შ მიზიდულობები. დღეს სიყვარული ვნებაა. ვგიჟდები თავისუფალ სიყვარულზე… ქუჩაში, ბარში, პარკში, სადარბაზოში, ლიფტში თავისუფლად რომ დუდღნიან ერთმანეთს. სიყვარულის გახსენებაზე, თვალწინ ტიტანიკის ის მომენტი მიდგას ლეონარდო რომ ხელებს აშლევინებს ქეითს.
–შეყვარებული თუ გყავს? შენც ასეთი თავისუფალი ხარ?
–ამჟამად არა. ჰო, ნუ მეც ვარ ხოლმე. აი შეყვარებული სულ სხვანაირი ვარ, აი ბედნიერი ^^

4.
–სახელი, გვარი.
–მირანდა ლეკვეიშვილი.
–ასაკი?
–17 წლის.
–მიზანი?
–ქვეცნობიერის დაჟინებული თხოვნით, სრულყოფილი უნდა გავხდე 😛
–რა არის სიყვარული და შეგიშლის თუ არა ის რამეში ხელს?
–სიყვარული საშუალებაა (არ ავხსნი)… ალბათ შემიშლის, საღად აზროვნებაში.

5.
–სახელი, გვარი.
–გია ჩაფიძე.
–რა არის სიყვარული?
–აი იგრე როგორც მე მხედავთ. აი იგია სიყვარული!!!

6.
–სახელი, გვარი.
–ნანა ებანოიძე.
–რა არის სიყვარული შენთვის ნანა?
–რავიცი აბა… მე პირადად ვერ ვხსნი დიდად. ჩემთვის სიყვარული ურთიერთგაგება, პატივისცემა, მიჩვევა და ერთგულებაა.

7.
–სახელი, გვარი.
–ალინა ძიძიგური.
–ასაკი?
–17 წლის.
–პროფესია?
–მომავალი იურისტი.
–სიყვარულის მარადიულობის გჯერა? თუ ოჯახის შექმნის შემდეგ სიყვარული ქრება?
–სიყვარულის მარადიულობის მჯერა და არ ვფიქრობ რომ ნამდვილი სიყვარული ქრება, პირიქით, მგონია, რომ თუ გრძნობა ჭეშმარიტია, თანაცხოვრება ამტკიცებს და აძლიერებს მას.
–რამდენჯერმე შეყვარების თუ გჯერა?
–მე ვფიქრობ რომ ადამიანს შეიძლება რამდენჯერმე შეუყვარდეს. სულაც არ ვფიქრობ რომ ნამდვილი გრძნობა მხოლოდ ერთხელ მოდის. სიყვარული ხომ ბედნიერების წინაპირობაა, ამიტომ თითოეულ ადამიანს აქვს უფლება იყოს მუდმივად შეყვარებული!

როგორ მესმის სიყვარული? ვფიქრობ, არ მესმის, ვერ ვუგებ, ვერ გავუგებ : )
სიყვარული პატარაა, დიდი, მაღალი, დაბალი, მსუქანი, წანწკლა ^^ ჭკვიანი, ცივილური, მაგრამ სულელი და ცანცარა, შეშლილი, უშნო, კოჭლი, მაგრამ ძალიან ლამაზი…
თითოეული სხვანაირად გამოვხატავთ,განსხვავებულად აღვიქვავთ, თავისებურად გვიყვარს, ვეჭვიანობთ, ვგიჟდებით, ვეფერებით, ვუყურებთ, ვუსმენთ, ვტკებიბთ, ვბრაზდებით და ეს ყველაფერი იმდენია რამდენიც ჩვენ ყველანი.
სიყვარული სიმღერაა, რომელიც სიცოცხლის ბოლომდე ერთხელ მაინც ყველამ უნდა იმღეროს და მიუხედავად იმისა გაქვს თუ არა სმენა ან ხმა ის მაინც უნაკლოდ იქნება შესრულებული ❤
P.S პოსტის ავტორი ნინი ვაშაკიძე