ძალიან რეალურად

ამ ბოლო დროს ძალიან რეალურ სიზმრებს ვხედავ, მართლა მიჭრის განვასხვაო რეალობა სიზმრისგან..
და რო ვიღვიძებ ვფიქრობ, ნეტა ეს მართლა მოხდა თუ..?

მოკლედ მოვყვები ერთ-ერთს რომელიც აშკარად სიზმარი იყო..

Continue reading

დილამშვიდობისა (?)

ღრმად მეძინა, მთლიანად ვიყავი ჩაძირული ტკბილ სიზმარში, ბალიშს ვეხუტებოდი და არ მინდოდა გაღვიძება. თავს ისე კონფორტულად ვგრძნობდი, აი მთელი სხეული ისვენებდა. კარები დედაჩემმა შემოაღო და რაღაც მითხრა, გამეღვიძა და დამავიწყდა სიზმარიც. გამოვფხიზლდი და დაძაბული ვიწექი, გაშეშებული.. გადავტრიალდი და ისევ ჩამეძინა. ცოტახანში მამაჩემმა გამაღვიძა და გაბრაზებული ავდექი. მარტო კაბა ამოვიცვი, ზემოთ ჩემი “პიჟამო” მეცვა, გახეული, ბრეტელებიანი მაიკა, თეთრი და შავი კუბუკებით. აბაზანაში შევედი და სახეზე წყალი შევისხი, უჰ თვალები მეწვოდა. მაისურით გავიმშრალე სახე, პირსახოცის აღება ისევ დამავიწყდა. მამაჩემი იყო მარტო, მეჩხუბა ჩაიცვი რას გავხარო. თმა საოცრად მქონდა)) გაბურძგნული, დახვეული და ერთმანეთში გაბლანდული.. სხვა მაიკა ჩავიცვი და მივალაგე ოთახი.

მომშივდა, გავაღე მაცივარი და.. ეჰ, აქეთ ქათმის ხორცი, იქით სოსისი, ძეხვი, საყინულეც გატენილი იყო ხორცით. და მხოლოდ პომიდორი იდო, დავეჭვდი ამაშიც ხომ არ არის ნეტა ხორცი –მეთქი. ა ჰო ხორც აღარ ვჭამ, უკვე 2 თვეა.. ადრე თითქმის ერთი წელი არ მიჭამია, მაგრამ მერე ასეთმა ხორცით გაჭედილმა მაცივარმა მაცდუნა. ავიღე პომიდორი, დავჭერი, ზემოდან მაიონეზი მოვასხი, ცოტა ზეთი და სხვანური მარილი. მამაჩემი გველებზე უყურებდა რაღაც გადაცემას, დამაინტერესა და მივუჯექი მაგიდას, თან ვჭამდი. მამაჩემს აშკარად არ ესიამოვნა ჩემი იქ ყოფნა და სხვა არხზე გადართო. მეც სხვა ოთახში გავედი და თან წყალი დავდგი გაზზე. ჩავრთე კომპიუტერი, ფეისბუქზე დავბოდიალობდი.. მერე გამახსენდა ბლოგი და აჰა ვწერ ახლა პოსტს… არგაინტერესებთ ალბათ როგორი დილა მქონდა და დიდიხანია შეწყვიტეთ პოსტის კითხვა, მაგრამ მე მაინც გავაგრძელებ შენთვის. შენ ხომ ერთადერთი ხარ ვინც ბოლომდე წაიკითხა.
წყალი ადუღდა და ყავა გავიკეთ, ჩემს ახალ, მარწყვებიან ჭიქაში ❤
რო მომქონდა ნახევარი გზაში დავაქციე..
კარგი მეყოფა, ნახევრად მძინავს, ყავაც დამილევია ბოლომდე.
თუ გამოჩნდება ჩემი მუზა (ლილი) მოგწერ რამეს.
ბედნიერ დღეს გისურვებ.
დროებით.
სიყვარულით, ნათია.


ჩემს სიზმარს მოგიყვები დე…

თოვდა… ცისარტყელა იყო ცაზე და ნაცრისფერ ქვეყანას აფერადებდა,
მაგრამ მაინც უცნაურია თოვლის დროს ცისარტყელა..
მართალი რომ გითხრა აღარაფერი მიკვირს,
მაგალითად გუშინ დავინახე როგორ მიართვა შუა დეკემბერში ბიჭმა იასამნევი გოგოს..
როგორ ეხმარებოდა მოხუცი ბავშვს ბურთულების აკრეფაში..როგორ წყევლიდა დედა საკუთარ შვილს..
მაგრამ ცისარტყლელა ყველაზე კარგი უცნაურობაა, გაგვალამაზებს მაინც..
ფანჯრიდან ვიყურებოდი, გარეთ არავინ არ იყო, ციოდა..
რაღაც სისულელე გამახსენდა და ავტირდი.
მერე ოთახში ჩავიკეტე და ჩემს ფუმფულა ბალიშს დავადე თავი..
ჭერს მივაშტერდი და ერთ შავ წერტილში ჩავიძირე.. ვარსკვლავებს ვეხუტებოდი ჩემს ფანტაზიაში..
მერე შენ შამოხვედი, გამომაფხიზლე და ცხელი შოკოლადი მომაწოდე..
მერე ჩაგეხუტე და ისევ ფანჯრისკენ წავედი..
გადავწყვიტე გარეთ გავსულიყავი და დამერღვია სიჩუმე.
ისე თოვდა ვერაფერს ვხედავდი, ბავში მორბოდა, მხოლოდ ეგ შევამჩნიე..
მომიახლოვდა და შეჩერდა, თოვლი აიღო მიწიდან და ჰაერში აყარა, გამიცინა და გაიქცა..
მე ადგილზე გავიყინე, ღიმილიც მიმეყინა სახეზე, ამ ბავშვის თვალები ცისარტყელას ირეკლავდა,
მეც მაჩუქა რამდენიმე ფერი..
მერე ხეებიც გათბა, ნაცრისფერი წითელში შემომეცვითა, სახლები მწვანედ შევღებე.
გავიქეცი, რომ მეც გადამედო ეს სითბო სხვისთვის.. [ მე არ მჭირდება ფერადი ფანქრები.. მე ცისარტყელა მინდა! ]
მერე სახლში დავბრუნდი და ფიქრებს იქით დაგინახე ❤ შენ არგინდოდა სითბოს გადმოცემა, ისედაც ცხელი ხარ.. ისევ ჩაგეხუტე, მაგრად..
ჩემს ბალიშს დავუბრუნდი და კვლავ შავ წერტილში გავუჩინარდი..
ცა ყვითლად მოვხატე და ვასკვლავების სიკაშკაშე უფრო გავაღვივე, თამაშით რომ დავიღალეთ მთვარეზე ჩამომეძინა და დილას ველოდებოდი…სიზმრებში დამეკარგა ძილი… ისევ..
არმინდოდა გაღვიძება, ვხვდებოდი რომ წითელი ხეები, მწვანე სახლები, ყვითელი ცა და ცისარტყელა თოვლში, მხოლოდ სიზმარი იყო…
მერე გამეღვიძა დე.. მწარე რეალობას შევეჯახე.. გარეთ გაზაფხული იყო და მზე ანათებდა, მაგრამ ყვეალფერი მაინც ნაცრისფრად ჩანდა..
მერე ყვავილები დავკრიფე დე..

გოგონამ საფლავის ქვას ნაზად გადაუსვა ხელი, ყვავილები მიწაზე დაყარა, წამოდგა და..
მომენატრე დე..