ორი ნაბიჯით დამაგვიანდა

სახლიდან გამოვდიოდი, ციფრული უნდა დამებრუნებინა მეგობრისთვის. (ანისთვის)
უნარებიდან ახალი მოსული ვიყავი, გამოვიცვალე და უკვე გარეთ გავდიოდი, მაგრამ ნათიამ დამირეკა ყურსასმენები დამრჩაო და წამომიღეო, შევბრუნდი, მერე გავედი, ხურდა დამივარდა, დავიხარე, ავიღე.. (სანამ მე ხურდას ვიღებდი ავტობუსმა გამასწრო.)
ავტობუსის გაჩერებასთან მივედი, ვიფიქრე მაიცნ არ მოვა კარგ ხანი და ფეხით მეორე გაჩერებამდე მივალ-მეთქი..
უკვე მისული ვიყავი როცა ავტობუსი დამეწია, სამის ნახევარი ხდებოდა, მერე ჩამოვედი ავტობუსიდან, რამდენიმე მანქანა გავატარე და გზაზე გადავედი, (ამდროს ავტობუსი მოვიდა) ნათიას ყურსასმენები მივეცი, ავტობუსის კარებიც ჩაიკეტა და გამასწრო სამმა ნომერმა, მეორეს უნდა დავლოდებოდი,სხვა არაფერი მიდოდა ანის სახლამდე.
ჯერ 7 წუთი ეწერა, მერე ემატებოდა დრო, ავტობუსი არ მოვიდა, ერთი 20 წუთი ველოდე. მერე მივწერე ანის და მეტროთი წამოდიო, იმასაც შეექმნა პრობლემები, ამიტომ იქაც ველოდე.. 4 დაწყებული იყო, 5 ზე ქართული მქონდა.. მოვიდა ანი, მივეცი ფოტოაპარატი, ვიჭორავეთ ცოტა და წამოვედი სახლში. დავალება ვერ დავწერე, ქართულის მასწავლებელი მეჩხუბა და გამომაგდო.

რა მოხდებოდა,აქედან ერთი რამე მაინც რო არ მომხდარიყო..

ნათიას ყურსასმენები რომ არ დარჩემოდა,
მერომ ხურდა არ დამვარდნოდა,
იმ გაჩერებაზე რომ დავრჩენილიყავი,
მიმესწრო ავტობუსისთვის,
ანი ვიღაცას არ გაეჩერებინა და დროზე მოსულიყო,
სახლში მალე დავბრუნებულიყავი,
დავალება დამეწერა,
არც ქართულიდან გამომაგდებდნენ..

ახლა?

რახან სულ რამდენიმე ნაბიჯით დავიგვიანე..
ქართულიდან თუ გამომაგდეს, გამოცდებზე ჩავიჭრები,
თუ ჩავიჭრები ვერ მივიღებ განათლებას,
გაუნათლებელი თუ ვიქნები ვერ ვიმუშავებ,
თუ ვერ ვიმუშავებ არ მექნება ფული,
ფული თუ არ მექნება ვერ ვიყიდი სახლს და ვერ ვიქნები დამოუხიდებელი,
თუვერ ვიცხოვრებ მარტო მომიწევს მშობლებთან ერთად დაბერება,
რახან განათლება არ მაქვს ვერც გავთხოვდები,
თუ ვერ გავთხოვდები არ მეყოლებოდა შვილები,
თუ შვილები არმეყოლება ვერ გავხდებოდი დედა,
დედა თუვერ გავხდებოდი ვერ მივიყვანდი ბავშვებს ბაღში,მერე სკოლაში..
ვერ გადავუხდი დაბადების დღეებს და ვერ ვატარებდი ზოპარკში..

ჰაჰ, კიდევ კარგი, მაინც მოვასწარი სახლში დაბრუნება, დავალების დაწერა და არც ქართულიდან გამოვუგდივარ მასწავლებელს ))
თორე მექნებოდა თავი მოსაკლავად.
აი ახლა დავაფასე ის ორი სწრაფად გადადმული ნაბიჯი.

Advertisements

რატომ მიხარია ახალი წელი <3

1. იმიტომ რომ ეს ერთადერთი დღეა როცა ჩემი ოჯახის წევრები ერთ მაგიდასთან ვიკრიბებით
2. მიყვარს საახალწლო საჭმელები
3. ბევრი შოკოლადი, მმ
4. მიყვარს ბოლო წუთი, 10 9 8 7 6 5 4 3 2 …..
5. მერე მილოცვები და ბანალური “ასე ტკბილად დამიბერდი”
6. მოკლედ მაინც ახალიწლის მთავარი აზრი ტრადიციული შეხვედრა და ოჯახური სითბოა (როგორ მიყვარს ეს სიტყვა, ლოლ)
7. მერე მეგობრებთან დალევა და დილამდე გართობა

ეს ყველაფერი ისე.. მაგრამ მაინც რატომ მიხარია ახალი წელი?
საერთოდ მიყვარს ყვეალფერი თავებად რომაა დაყოფილი, წიგნშიც და ისეც..
ახალი წელი მეორე შანსია, უფრო სწორად უკვე 2012_ე შანსი..
შანსი – დაიწყო ყველაფერი ახლიდან, გამოასწორო ძველი შეცდომები, დაივიწყო ყველაფერი ცუდი. შეცვალო საკუთარი თავი, დაისახო უფრო მეტი მიზანი, ოცნება.. იამაყო წინა წლით და გააუმჯობესო შემდეგი.. მოკლედ ახალი წელი ახალი დასაწყისია, საერთოდ ყველაფრის! მარადიული რაღაცეებიცაა, მაგალითად მეგობრები და ეგეთი რამეები, რასაც განახლება და თავიდან დაწყება ძირითად შემთხვევაშ არ სჭირდება.

რა მინდა/გავეკთო 2012 წელს:

1. ავიღო ატესტატი!
2. გავიგო რა მინდა ცხოვრებაში და სად ჩავაბარო
3. ვიპოვო ჩემი ადგილი საზოგადოებაში
4. ვიპოვო საკუთარი თავის მეოთხედი მაინც..
5. დავაკვირდე ადამიანებს და გავიგო როდის მატყუებენ
6. ვისწავლო გიტარაზე დაკვრა !
7. წავიკითხო ისეთი წიგნები რომლებიც არ მაინტერესებს მაგრამ აუცილებელია რომ წაკითხული მქონდეს.
8. შევიღებო თმა ვარდისფრად ან ცისფრად
9. ვისწავლო ხინკლის მოხვევა
10. ლაბრადორის ლეკვი მინდა !!
11. ვჭამო სუში
12. მოვწიო ჩილიმი და დავლიო მარტინი
13. ვისწავლო ქუსლებზე სიარული

მემგონი სულ ესაა…
დავუყვები ახლა ამ “სპისოკს” და ყველაფერს შევასრულებ.. (იმედია)

როგორ ვერვიტან ადამიანებს ვისაც არ უყვარს ახალი წელი და რაღაცნაირად ტიპობენ : |
გამორჩეულები უნდათ რო იყვნენ და აუუუ არ აყვნენ ბანალურ ახალიწლის სიხარულსს (ძერსკიხმით) ხდ
რამე სხვაში იყავით განსხვავებულები, თუ კონკრეტული მიზეზი არ გაქვთ შეიყვარეთ ეს დღე და დაიწყეთ თავიდან!

ოჯახური ძალადობის მსხვერპლი

ყოველ წელს 1.6 მილიონზე მეტი ადამიანი კვდება ძალადობის გამო.
სამყარო საშიში ადგილია სიცოცხლისათვის !ერთად შევაჩეროთ ძალადობა!

ოჯახური ძალადობა სამწუხაროდ ძალიან ხშირია ჩვენს ქვეყანაში, მაგრამ თითქმის ყოველთვის დამალულია ყველაფერი და არ საუბრობენ ამაზე. ეს ქართული მენტალიტედიდანაა გამომდინარე, სახლიდან მარტო კაცის ხმა უნდა გადიოდეს და ცოლმა, როგორც ოჯახის სინდისმა და ნამუსმა უნდა მოითმინოს ქმარის ღალატიც, ცემაც და გინებაც.
მომივიდა ჩემი ახლობლის წერილი, მისი გადატანილი ამბის შესახებ, როგორ ცემა მამამ დედამისი და ისიც.
წერილი ძალიან მძიმე წასაკითხი იყო, წარმოვიდგინე, რომ მე გადავიტანე ეს ყველაფერი და ახლაც ტრამვირებული ვარ.. წარმოდგენაც არ მინდა რას გრძნობდა ის იმ მომენტში..

“მახსოვს 25 იანვარი იყო, ცივი საღამო. ტელევიზორს ვუყურებდით მე და დედა, დივანზე წამოწოლილები,
მამა განერვიულებული ჩანდა, ვიღაცის სატელეფონო ზარმა აუშალა ნერვები. შავი შარვალი, მწვანე სახლის ჩუსტები და თხელი ვარდისფერი ზედა მეცვა, ვფიქრობდი რა მეყიდა მამისთვის, მეორე დღეს დაბადების დღე ჰქონდა.
უცებ ყვირილი დაიწყო მამაჩემა, ჯერ მე მწვდა თმაში, მერე როცა დედა მოსახმარებლად მოვიდა, მამამ პატარა სკამი აიღო და მოუქნია სახეში, დავინახე როგორ შეესხა მინებს დედას სისხლი,ინსტიქტურად ძირს დაეცა, მამამ სკამის რტყმა გააგრძელა, ვხედავდი როგორ ესხმეოდა სისხლი იატაკს და როგორ ჩნდებოდა სისხლის მდინარეები, შოკში ვიყავი, ვერ ვაზროვნებდი, მაშინ მხოლოდ 14 წლის ვიყავი. დედას ხელი მოვკიდე, ავაყენე და გარეთ გავიქეცით, მე და დედა ფეხშიშველები მივრბოდით ზამთარში, ვხედავდი როგორ ჩამოსდიოდა ცრემლებთან ერთად სისხლი სახეზე, მივრბოდით, მაგრამ არ ვიცოდით სად.. მე დედას ვაწყნარებდი, ვკანკალებდი, სიცივისგან კი არა, მეშინოდა. უკან ვიხედებოდი ხო არ მოგვზდევს მეთქი. როგორც იქნა დედას დაქალთან მივედით, დედა სავაადმყოფოში წაუყვანეს, მე სახლში მარტო დავრჩი და ვიჯექი ოთახის კუთხეში… “


როგორც თვითონ აღნიშნა 14 წლის იყო, დაუცველი და უძლური, თუმცა ძალიან ძლიერი აღმოჩნდა! დღემდე იტანს მამის გამოხტომებს და არც დედამისი გაშორებულა ქმარს.. უნდა აიტანოს, ქმარია და..

ჩემს ოჯახშიც ხდება ხოლმე რაღაც ეგეთები, მსგავსი ჯერ არაფერი ყოფილა, მიახლოებული ნამდვილად იყო.
ჩხუბი და ყვირილი ყოველდღიურობაა უკვე.
მაგრამ არ აქვს მნიშვნელობა რა დონის სისასტიკე ხდება ოჯახში, რამდენად წითელია სისხლისგან კედლები, ძალადობა ყველანაირად საშინელია, როგორი უმნიშვნელოც არ უნდა იყოს და გთხოვთ ნუ მოითმენთ ამას!
დედებო, რაზე ფიქრობთ? შენი თავმოყვარეობა არ გავქს და არ განაღვლებს რა მოგივა, კაი, მარა შვილზე რატომ არ ფიქრობ? რამხელა ტრმვაა მისთვის ეს ყველაფერი..
მამებო, თქვე სლეებო! მაგით მარტო თქვენ თავებს უმტკიცებთ რო მაგარი კაცები ხართ, თორე სხვას არავის! იმდენად საცოდავები ხართ, რომ ვინმეს ცემით იმაღლებთ თვითშეფასებას..

საქართველოში ძალადობის შემთხვევებიდან უმეტესად გვხვდება:
ფიზიკური ძალადობა;
ფსიქოლოგიური ძალადობა;
სექსუალური ძალადობა;
ეკონომიკური ძალადობა;
სტრუქტურული ძალადობა;
ინტელექტუალური;
ოჯახური ძალადობა.

ძალადობრივი ქცევის ელემენტებია
დაშინება
მუქარა
ცემა
იზოლაცია
ემოციური ძალადობა
ეკონომიკური ძალადობა
სექსუალური ძალადობა
ბავშვების გამოყენება
მამაკაცის უპირატესობის გამოყენება

“ძალადობისგან დაცვის ეროვნული ქსელი”

ოჯახში ძალადობის მსხვერპლთა დროებითი თავშესაფარი;
იურიდიული, ფსიქოლოგიური, სოციალური დახმარება;

ცხელი ხაზი: 95-06-79
ტელ: 95-06-79
http://www.avng.ge

ოჯახში ძალადობის ცხელი ხაზი – 309 903

საქართველოში კანონი ”ოჯახში ძალადობის აღკვეთის, ოჯახში ძალადობის მსხვერპლთა დაცვისა და დახმარების შესახებ” 2006 წელს მიიღეს. ქართული კანონმდებლობა ოჯახში ძალადობის გამოვლენის, აღკვეთისა და თავიდან აცილების მექანიზმებსაც ითვალისწინებს. თუმცა, ეს კანონი ძალიან ცოტა ადამიანმა იცის. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საჭიროა მოსახლეობას მივაწოდოთ ინფორმაცია იმის თაობაზე, რომ ოჯახში ძალადობის მსხვერპლს იცავს კანონი.

ბედნიერების ფორმულა

ბევრი მოსაზრება არზებობს ‘ბედნეირების’ შესახებ, თუ რატომ და როდის ვართ ბედენირები…მეც მაქვს ჩემი პატარა ფორუმლა შექმნილი და ვცდილობ ამ ფორმულით ვიცხოვრო და გამომდის კარგად ყოფნაც.. თქვენ რამდენად გამოგადგებათ თქვენზეა დამოკიდებული.. ჯერ გაიგეთ მართლა გსურთ თუ არა ბედნეირება. თუ გსურს მე ყვეალანაირად შევეცდები გაგარკვიო რა გჭირდება ამისთვის..

პირველ რიგში გეტყვით რა არის პირადად ჩემთვის ბედენირება და თუ დამეთანხმებით ოდანვ მაინც განაგრძეთ პოსტის კითხვა.

“ბედნიერება არის ხასიათი, კარგი განწყობა, გარემო და ა.შ.
ბედნიერი შეიძება იყო დღეში რამდენჯერმე, ხანდახან რამდენიმე დღე გადამბმულად, მაგრამ ბედნიერი ვერ იქნები ყოველთვის… თითქმის ყველას უთქვამს ან გაუფიქრია “ერთ დღეს მე აუცილებლად ვიქნები ბედნიერი!!”
და მერე ელოდებიან იმ დღეს.. თუმცა ვერც ამჩნევენ, რომ ისისნი რამდენიმე დღის წინ იყვნენ ბედნირები.. თუნდაც ახალმა ნაყიდმა ნივთმა ან საყვარელმა ადამიანმა გააბედნიერა .. არაქვს ამას მნიშვნელობა, მთავარია უხაროდა და თავს კარგად გრძნობდა.. მოკლედ ვერ იქნები ბედენირერი სამუდამოდ მხოლოდ იმიტომ რომ მიხვდი ” აი დადგა ეს დღე, მე ბედნიერი ვარ!” ბედენირება სამუდამოდ არ გაგრძელდება.. რომც გქონდეს ყევაფელრი რაზეც ოდესმე გიოცნებია.. ბევრი ფული, კარგი სახლი, სამსახური, შვილები, ქმარი და ა.შ… ვისაც რა გინდათ.. მაინც მოგბეზრდებათ ეს როდესმე და რამე ახალი მოგინდებათ.. სანამ ახალს მიაღწევთ არ იქნებით ბედენიერი.. მერე ისევ და ასე სიკვდილამდე.. მთავარია დაინახო და დაიჭირო ყოველი დღე, წუთი და წამი როცა ბედნიერი ხარ და შეეცადო ეს წამი წუთად აქციო, დღე თვედ და ასე… არ არსებობს ადამიანი რომელიც არ ყოფილა ბედნიერი, არც ისეთი ვინც არ ყოფილა უბედური… ჩემი ბედნიერების ფორუმულა ასეთია – უბრალოდ იყავი ბედნიერი!”

ადამიანები დავყავი 3 კარეგორიად:
1 – ისინი ვინც ცხოვრობენ ჩარჩოებს მიღმა.
2 – ვინც თავისუფალია და გაარღვია ჩარჩოს კედლები..
3 – ვინცს ნახევრად ჩარჩოშია.

1 – ჩარჩოში მოქცეული, დაკომპლექესებულ ადამიანებს მოუწევთ რაღაცეების დათმობა და რაღაცეების შეძენა.. მაგალითად მათ ბედენირებისთვის სჭირდებათ გაანგრიონ ერთი კედელი.. კედელი რომელსაც ჰქვია “საზოგადოების კომპლექსი.”
ანუ როცა რამეს არ აკეთებ რაც გინდა, მხოლოდ იმიტომ რომ ხალხი ცუდად გაიგებს ამას! და უნდა ისწავლონ ამ საქმის ისე შემოტრიალება, რომ ეს რაღაც მაინც გააკეთო და არც ხალხმა დაინახოს ცუდად. ასეთ დაკონსერვებულ ადამიანებს ბედნიერებისთვის ძირითადად ცხოვრების თანამგზავრი სჭირდებათ.. ერთი კონკრეტული ადამიანი რომელთანაც იქნება გამოკეტილი, გაიცნობს კარგად და ეყოლება სულ გვერდით მის გარშემო იტრიელებს ყველაფერი და ასე.. მერე უკვე უფრო იოლად იტანენ ყველანაირ პრობლემას.. ასეთი ადამიანის თანამგზავრი სასურველია იყოს მესამე კატეგორიის ადამიანი.

დასკვნა:
ჩარჩოს – კომპლექსები + შეყვარებული = ბედნიერებას!

2 – ასეთი ადამიანებისთვის სხშირია პრობლემები ოჯახში.. ანუ მშობლებს არ მოსწონთ მისი ქცევა, უშლიან ყვეალფერს და არ აძლევენ საშვალებას იყოს თავისუფალი ყველაფერში და ყველგან. ასეთ ადამიანებს პირიქით, სჭირდებათ ერთი კედელის ამოშენება, რომელსაც “ყველასთან კარგი ურთიერთობა” ჰქვია.. ყველაში შედის ოჯახი, მეგობრები, სკოლა/უნივერსიტეტი და ა.შ. კარგი ურთერთობისთვის საჭიროა რამდენიმე კომპლექსის შეძენაც.. ანუ უნდა ისწავლო იმის გაკეთება რაც ყველას მოსწონს! თბილი ღიმილი და ყოველთვის იმის თქმა რისი მოსმენაც სურთ..
კარგი ურთერთობა უნდა გქონდეს პირველ და მესამე კატეგორიასთან..

დასკვნა:
თავისუფლებას + “კედელი” = ბედნიერებას!

3 – მესამე კატეგორიას მივეკუთვნები მეც.. ანუ არც ძან თავისუფალი და არც ძან დაკომპლექსებული..
ასეთ ადამიენებს ძალიან ცოტა ყოფნით ბედნიერებისთვის.. ძირითადად პრობლემები აქვთ მეგობრებთან.. თუ კარგი მეგობარი (მეგობრები) ყავს , მთავარი პრობლემაც გადაწყვეტილია.. მას ბედნეირებისთვის სჭირდება საყავრელი ადამიანიც.. რომ გახდეს უფრო გახსნილი და არ შემოიფარგლოს არსებული მეგობრებით. მნიშვნელოვანია ასევე “ჰარმონია” ოჯახში და კარგი ურთერთობა ოჯახის წევრებთან.. ასეთი ადამიანის გაბედნიერება თუ გსურთ რამე უნდა აჩუქოთ.. თუნდაც ლამაზი ქვა! ან ღიმილი.. ან კომპლიმენტი.. ყველაზე მარტვი მათი გაბედნეირებაა.. კარგი ურთერთობა აქვს ორივე კატეგორიასთან, უკეთ არის პირველთან, მაგრამ უნდა რომ უფრო კარგად იყოს მესამესთან.. კარგი იქნება თუ ასეთია დამიენები ცოტა უფრო მეტ კომპლექს მოიხსნიან და უფრო გამბედავები გახდებიან.. არ იფიქრებენ შედეგებზე და უბრალოდ გააკეთებენ!

შედეგი:
მეგობრებს + საკუთარი თავის პოვნა + შეყვარებული – რამდენიმე კომლექსი = ბედნიერებას!

ეს ზოგადად, თორე ყველა ადამიანი ინდივიდუალურია და შეიძლება არცერთ კატეგორიას არ მიეკუთვნება, ან სულ სხვა რამე უნდოდეს ბედნეირებისთვის.. მაგრამ ყველას ჭირდება 1! საკუთარი თავის სიყვარული, დაფასება და შეცნობა..
უბრალოდ იყავით ბედნიერები და უბრალოდ გაიღიმეთ! არაა ამისთვის საჭირო ყვეაფლერი ყოველთვის კარგად იყოს!