Love is Love


ყველაფერი ბავშვობაში დაიწყო, ჩვეულებრივი ბავშვობა მქონდა, უშუქობა და დახუჭობანა ეზოში, ბავშვური ფიქრები და მხოლოდ ის მადარდებდა როდის შევჭამდი ნაყინს.
უკვე წამოვიზარდე, დაახლოებით 15 წლის ვიქნებოდი, ჩემს გარშემო ყველა ბიჭი გოგოზე ლაპარაკობდა, ზოგმა უკვე ვიღაცის შეყვარება და შემდეგ გადაყვარება მოასწრო. თავი უხერხულად ვიგრძენი როცა მკითხეს არ მოგწონს ვინმე გოგოო?!
რადგან არ მომწონდა. ბიჭებისთვის არ მიმიქცევია ყურადღება, ვიცოდი რომ გოგო უნდა მომწონებოდა და მეც ველოდებოდი იმ ერთადერთს.
რამდენიმე თვე გავიდა და პირველად მომეწონა გოგო, ლილი ერქვა, რიჟა თმით და უამრავი ჭორფლით სახეზე. მის დანახვაზე სულ მეღიმებოდა და მიხაროდა როცა მის გვერდით ვიდექი. სულ თვალებში მიყურებდა და მეც ვწითლდებოდი, თვალებს დაბლა ვხრიდი და მეგონა რომ ყველა ხედავდა ჩემს შინაგან ემოციებს და სირცხვილით ვიწვოდი. საკმაოდ წამოვიზარდე, მაგრამ ლილის მიმართ მხოლოდ ეს უხერხულობა მაკავშირებდა, არანაირი სურვილი რომ მოვფერებოდი და ჩავხუტებოდი, მაგრამ მეგონა ეს იყო წმინდა სიყვარული და არა ის რასაც ჩემი კლასელი ბიჭები მიყვებოდნენ.
ზაფხულში დასასვენებლად რაჭაში წავედი, კატასტროფა იყო სამი თვე ლილის გარეშე, ვერც კი წარმომედგინა როგორი იქნებოდა ჩემი ცხოვრება როცა მას არ ვნახავდი ყოველ დღე.
რაჭაში ჩემი მეგობრის ახლობლებთან ვცხოვრობდით. ერთ საღამოს აივანზე ვეწეოდი, ვუყურებდი მზის ჩასვლას და ლილიზე ვფიქრობდი, ნეტა რას აკეთებდა იმ წამს. თუ ფიქრობდა თვითონ ჩემზე.
ჩემი მეგობრის ახლობელი შემოვიდა, რომ დავინახე დაიბნა, შეხტა, ბოდიში მომიხადა და გავიდა ისევ, მე დავუძახე და სიგარეტი შევთავაზე.
ქვემოდან მორცხვად ამომხედა, დავიბენი და ვერ მივხვდი რატომ ჰქონდა ასეთი გამოხედვა, რომელმაც დამატყვევა.
სულ თვალებში ვუყურებდი და ახლა თვითონ ხრიდა სახეს როცა შევხედავდი, როგორც მე ლილის დანახვისას.
რაღაც ვიხუმრე და გაეცინა, თვალები უნათებდა ღიმილის დროს და მაშინ პირველად ვიგრძენი ის რაც აქამდე ჩემთვის უცხო იყო.
საშინლად შემეშინდა. ხელი მომკიდა და მკითხა ხომ არ შეგაშინეო. მისი თითები ვიგრძენი ჩემსაზე და ბოლო მომეღო. ეს გრძნობა არასდროს მქონია არავის მიმართ, სახელიც კი არ ვიცი რა დავარქვა.
ისევ თვალებში ჩავხედე, საოცრად ღრმა მწვანე თვალები ჰქონდა და მეც ნელ-ნელა ვიძირებოდი მასში. ვიგუდებოდი, სული შემეხუთა როცა გამახსენდა რომ მისი თითები ისევ ეხებოდნენ ჩემსას.
ნუ გეშინიაო მშვიდად მითხრა, შენ არ ხარ არასწორი, გაფუჭებული და ცუდი.
მე გავბრაზდი და ვუთხარი მკაცრად, დიახ მე არ ვარ გაფუჭებული, ნორმალური ვარ-მეთქი და გავიქეცი.
ჩემს ოთახში ჩავიკეტე და მეგონა დედამიწაზე მხოლოდ მე ვიყავი ასეთი, მაგრამ ვერც გამეგო,როგორი..
მთელი ღამე ვფიქრობდი მის მწვანე თვალებზე და თბილ თითებზე. ლილის სახის ნაკვთები კი ნელ-ნელა მავიწყდებოდა.
მეორე დილით ჩვეულებრივად გავედი ოთახიდან, დავინახე სამზარეულოში და გარეთ გავედი, შეამჩნია და გამომყვა.
ხელი მომკიდა და ჩუმად მითხრა გამომყევიო, შემეშინდა, ხელი გამოვგლიჯე და სახლში შევბრუნდი, მაგრამ როცა კარები მივკეტე და ის გარეთ იდგა, უბრალოდ ფეხი ვეღარ გადავდგი წინ, მივიხედე და ისევ მიყურებდა თბილი თვალებით.
მივედი მასთან,მოვკიდე ხელი და გავყევი. სახლის უკან გამიყვანა, ბაღში შევედით, დედამისს უამრავი ყვავილი ჰქონდა იქ და გულმოდგინეთ უვლიდა. ბევრი მატარა, ბაღს გავცდით და სადღაც, მგონი მეზობლის ეზოში შევიარეთ. ხმა არ ამოგვიღია არცერთს და მე გულის ცემას უკვე ტვინში ვგრძნობდი. ულამაზეს ადგილას მიმიყვანა, გარშემო მხოლოდ ხეები და სიმწვანე იყო, ბალახზე წამოგორდა და მე ზემოდან ვუყურებდი, ვერაფერს ვამბობდი. Continue reading

Advertisements

ზღვაში ჩამხრჩვალი ცისარტყელა

“მე” არის – mycivilization
“შენ: ვარ – მე, mygreensun

Radiohead-in Rainbow

მე:ვფიქრობ,რომ ჩვენ ვართ ცისარტყელაში,ყოველშემთხევაშიი მინდა რომ ვიყოთ და გამოგვდის მგონი.

შენ: რამე კარგი ხდება მანდ? რომელი ფერი გინდა იყო?

მე:რა ხდება და ისეთი ამბავია მე რომ მინდოდა სულ.მე ვარ ლურჯი.

Nino Katamadze-Toliebi

შენ: არა შენ ვერ იქნები ლურჯი. ხომ გითხარი, შენ ისეთი ფერადი ხარ როგორიც არ ყოფილა ცისარტყელა არასდროს. შენ არ არსებული ფერები ხარ, ყველაფერში და ყველგან ხარ, უხილავი, მაგრამ მკაფიო…

მე:ხო შენ ზღვა ხარ და ღელავ როგორც არასდროს.თოლიები გაწვდიან საკვებს და მეგობრომ მათთან,მეც ხშირად გაკითხავ ხოლმე და განათებ და შენ მე მანათებ

Zgvari-Tetri sizmari

შენ: ოკეანე ვარ, ღმა. ხან მშვიდი და ხან მღელვარე. თუ ღმად შემოცურავ ჩემში, დაიხრჩობი.. მინდა ჩაგახრჩო ამ ოკეანეში და სამუდამოდ გავერთიანდეთ. მინდა მარტო მე მეკუთნოდე, მე მანათებდე, და მე მარტო – შენ.. მე ვიქნები ოკეანე და შენ ოკეანეში დამხვრჩალი ცისარტყელა.

მე:ერთხელ იცი ზღვა და ცისარტყელა შეხვდნენ ერთმანეთს.ცისარტყელა ჭამდა გემრიელ ნუგბარს და ზღვაში ჩაუვარდა,ზღვამაც მიიღო ის და იმის შემდეგ ცისარტყელა ვეღარ ამოდის ზღვიდა,იეშმაკა ზღვამ და ჩაუკეტა გარეთ გამოსასვლელი კარები.ჰო ის ნუგბარიი სითბო და სიყვარული იყოო.

შენ: ლამაზი დღე იყო ერთხელ, გაზაფხულზე. აყვავდა რაღაც ხე და საცოდავს, მაშინვე გასცვივდა ყვავილები.. ნაზმა ნიავმა მომიტანა მათი სურნელი. შენი სუნი გამახსენდა, ყვითელზე რომ აგდის, მწვანეს ქვემოთ, კისერთან. მერე ქარმა ისევ წაიღო ეს ყვავილები, მაგრამ სურნელი დამრჩა. სუნი სულაც არ იყო, ისე ჩამრჩა, გონებაში, ან …

მე:ხო ეგ სუნი ვერ მოვიშორე,არ შემიძლია უბრალოდ,სითბომ მაჩუქა ეგ სურნელი და სიყვარულმა მიანდერძა როგორღა გავუშვა,სირცხვილი არ არის?
მოდი ეს სუნი და ყველაფერი ცალკე გადავდოთ ეს ხომ ფანტაზიაა ჩემო პუმავ,მაგრამ ჭეშმარიტება იცი რაშია? რომ არ იტყუები,რასაც გრძნობ იმას რომ წერ და რასაც წერ იმას,რომ განიცდი.ცისარტყელაც შენშია,ზღვაც და ის ნაზი სურნელი…დაივიწყე პრობლემები და ეხლა მე და შენ მივდივართ ბედნიერება აკაკუნებ კარებზე და უნდა დავხვდეთ ხომ ასეა? ხომ ჩემთან ერთად ხარ ყოველთვის? fuck our problems

შენ: რეალობა ბევრად უკეთესია ხანდახან იმ ცისარტყელაზე და სირობებზე, რომელი ცისარტყელა გჯობია შენ? ან მე რომელი ზღვა? არცერთი. მე და შენ უნიკალურები ვართ. ხოდა მართლა მინდა რო ჩაიძირო ჩემში და მარტო ჩემში იყო! ვიცი ზედმეტს მოვითხოვ და შეუძლებელია, მაგრამ რაც მინდა, მინდა. რა ვქნა?.. პრობლემებიც მომხიბლელია ხანდახან, ექსტრემი და გულისფანცქალი. მთავარია ერთად ვართ. fuck ყველაფერი!

მე:ხო ბევრს არ მოითხოვ,მაგრამ მე ყოველთვის იმას გაგიკეთებ რისი გაკეთებაც შემეძლება.ეს პოსტიც ჩვენზეა და ლამაზია და კარგიიააა.
ეხლაა კიიი უაზრო სიტყვებზე აკინძულ პოსტს თავს დავანებებ და უბრალოდ მე ვიქნები მე,შენ იქნები შენ.როგორც ეს ასეა და ასე იქნება ყოველთვის.ვერც შენ შეგცვლის ვერავინ,ვერც მე და ვიქნებით სულ ცისარტყელები, ზღვები, მცენარეები,ოკიანეები,ძაღლები,კატები,შარვლები,ჰალსტუხები,ასუსები,ეიჩპიები და ეისერები.

შენ: როცა არასდროს არ მიტკვამს სხვისტვის, რომ მე ვიყავი პატარა დიდი.. მიხარი სად მტავრდება ღამე, მითხარი ბიჭო მითხარი! მითხარი რაა! არადა მიყვარს ღამე, არ დამთავრდეს ჯანდაბას.. და ისევ დავრჩებით მე, მზე და ლამაზი დღე.. ლამაზი დღე? არა მე შენ და მზე მაშინ, და ლამაზი დღე თავისთავად მოვა. ოჰ, რა სენტიმენტალურები ვართ, რას გვიშვება ეს სიყვარული, პუმავ.. და მაინც.. მითხარი რა, სად მთავრდება მუქი ფერების კონა?!

მე:…

ცისარტყელა:ზღვაო გაუღე კარი გაუღე, შემოუშვი, მე ჩემთან გამოგზავნე,შენ შენთან წაიყვანე.

ზღვა:სწორედ მაგას ვაპირებდი ეხლა

შენს მიღმა ფანჯარაა…

გაკვეთილზე ვზივარ, ცივი და უფერული დღეა.. ფერადი ფანქრები არიყო საჭირო, ნათიამ ამ წერილით მთელი დღე კი არა სიცოცხლე გამიფერადა …

****
შენს მიღმა ფანჯარაა, იმის მიღმა ცივი ზამთარი, იანვრის სუსხიანი დილაა, ვგრძნობ აქ არ ხარ და მასწავლებლის საუბარი საყვარელი მუსიკის ჰანგებივით ჩაგესმის…
შენს იქით ორი ხეა, ერთი მწვანე მეორე უფოთლო. ერთი შენ ხარ, მეორე – მე.
შენს მიღმა ერთი დიდი ზარდახშაა, რომლის გახსნასაც უკვე ორი წელია ვცდილობ, ვცდილობ და არც იმის მეშინია შიგნით რა იქნება. ვიცი რომ შენ ჩემი სულის ნაწილი ხარ და რომ წახვიდე გავიყინები, ავორთქლდები დედამიწიდან.
ფერადი ფანქვრების ყიდვა ისევ დამავიწყდა და მე შენივე ნაჩუქარი აკვარელით ვხატავ შენ თბილ ხასიათს, ჩემი სიყვარული რომ ერევა.
შენს მიღმა მე ვარ, ჩემს მიღმა შენ..
გაიღიმე… გაიღიმე გთხოვ… ჯოჯოხეთური სიცხით მწვავ როცა ცუდ ხასიათზე ხარ..
წამო ანტი დედამიწაზე, ანტი ადამიანებთან, წამო ეზოში ჰაერობანა ვითამაშოთ…

დროა ვუპასუხო წერილზე, ბოდიში პასუხი რომ დავაგვიანე…

ჩამკიდე ხელი, შენ უფრო მეტი ხარ ჰაერზე, უფრო მეტი ხარ ყველაფერზე და ყველაზე.
დედამიწაზე, სამყაროზე, ადამიანებზე.. ანტიზეც და უ-ანტოზეც.
წამოდი, მე გამოგყვები სულ ბოლოშიც, სადაც არაფერი არაა, სადაც მხოლოდ მე და შენ ვიქნებით.
ჩემს მიღმა შენ ხარ, შენს მიღმა ახლა უკვე გაზაფხულია, მზემ გამოანათა და დაადნო თოვლი..
შენ დღეს დაიბადე, ან გუშინ რავიცი, დაიბადე და…
როგორ მიხარია რომ ჩემზე ადრე დაიბადე და არ მომიწია იმ სამყაროში გაჩენა სადაც შენ არ იყავი..
როგორ მიხარია რომ მერე გაგიცანი, თუმცა ოდესღაც, სადღაც იმ ბოლოში, მარტო ჩვენ რო ვიყავით, იქაც გიცნობდიი.. ვიცოდი რომ ჩვენ ყველა ცხოვრებაში, რამდენიც არუნდა გამოვიაროთ, რამდენჯერაც არუნდა გარდავიქმნათ ერთად ვიქნებით..
ჩიტები ხეებზე, ან თვითონ იმ ხის ტოტები, ან იქნებ სახლის სხურავი, სულაც მზის სხივები..

როგორ გითხრა სიცოცხლეზე მეტად მიყვარხარ – მეთქი?
შენ თავზე მეტად მიყვარხარ ნათ ❤
დაბადების დღეს გილოცავ!

მოდის, მოდის, ახალი წელი მოდის <3

ქათქათა თეთრი, თეთრი და თეთრზე თეთრი ფიფლი ნელა ეცემა ჩემს წამწამებს..
წარბებიც გამითეთრდა, თმაც და მხრებიც.
ტკაც, გუნდა მხვდება და მეღვიძება.
ჯანდაბა, არ თოვს, ჩამძინებია…

ახალი წელი ახლოვდება, საერთოდ ვერ ვგრძნობ, დღეს ისეთი მზიანი ამინდი ოყო რომ მეგონა გაზაფხული დადგა ❤
მაგრამ არის მაინც რაღაც–რაღაცეები რაც მაგრძნობინებს რომ ახალი წელი მოდის..

1. კოკა კოლას ეს რეკლამა :

2. ფილმი "მარტო სახლი"

3. თოვლი

4. ნაძვის ხე

5. ეს სიმღერა:

6. ფიფქიანი რაღაცეები :

7. ეს ფერები:

საკმაოდ გრძელი ჩამონათვალი გამომივიდა.. მოკლედ ძალიან მიყვარს და მოუთმენლად ველოდები ახალიწლის მოსვლას ❤

ძვირფასო, სანტა…

ამ წელს არაფერი არ მინდა ატესტატის მეტი..
ა, ჰო.. გთხოვ, უკეოსი წელი იყოს ვიდრე 2011 ❤

სიყვარულით, მე..

გაცოცხლებული ჯესიკა !

ჯესი ჩემი ლეპტოპია, რომელიც ჩემი ყველაზე ახლობელი და საყვარელი “ვინთია” ❤
წარმოვიდგინე როგორი იქნებოდა, ადამიანი, უფრო სწორად, გოგო რომ ყოფილიყო..
რათქმაუნდა იდიალური!

დაახლოებით ასეთი:

თვალები: ღია წაბლისფერი ან მწვანე.
კანის ფერი: მულატი ❤
თმის ფერი: მოწითალო, ხვეული.
სხეული: დიდი უკანალით და დიდი მკერდით, წვრილი წელით და წვრილი ფეხებით.
სიმაღლე: 178 სმ.
პროფესია: ქილერი, რომელიც კლავს მარტო ცუდ ბიძიებს..
ცხვირი: კურნუსა
ტუჩები: ძალიან დიდი, ზედა ქვედაზე დიდი.
თითები: გრძელი და წვრილი.
ჩაცმის სტილი: ტყავის კურტკა, ჯინსები, უბრალო მაისური და დახეული კედები.

ძალიან მაგარი გოგო იქნებოდა, არა?
თუმცა ასეც ლამაზია და სასურველი ❤ ძალიან სექსუალურიც ^^

საზოგადოება vs მე

პოსტი ჩემს გაშემო მყოფ ადამიანებს ეძღვნება, მშობლებს, კლასელებს, მეზობლებს და ა.შ.

მინდა გითხრათ პირდაპირ, რომ მე მაქვს ჩემი ცხოვრება!
მე მაქვს ჩემი შეხედულებები, ჩემი მიზნები და ოცნებები.
მე მაქვს ყველაფერზე ჩემი აზრი, არავის გთხოვთ გაიზიარეთ და გამიგეთ მეთქი, მაგრამ დაცინვას და უპატივცემულობას ვერ ავიტან!

ვიცი თქვენ ჩემთვის კარგი გინათ, მაგრამ რაც ზოგადად კარგი და სწორია ის არაა ჩემთვის კარგი, არაა ბედნიერება და არც მისაღები!
უკვე მაღიზიანებს თქვენი ირონია, ყოველ სიტყვაში დამცინავად რომ მეუბნებით შენ ეს ქენი, შენ ის ქენიო.
მე თავს ვიკავებ ყოველთვის, ვცდილობ გაგიგოთ და დაგეთანხმოთ, ვცდილობ ყოვეთვის ყურადღებიუანი და თბილი ვიყო, მაგრამ თურმე სულ ტყუილად! მაინც ვერავინ ვერ ამჩნევს!
იმის მაგივრად,რომ ჩემს (თქვენთვის) ცუდლს ხაზი გაუსვათ და წამომაძახოთ, კარგზეც თქვით რამე!

საზოგადოებამ ძალიან ცუდად მიიღო ჩემი მწვანე თმა, ჩემი პოსტი სექსზე, ჩემი არათბილისები შეყავრებული, ჩემი სიარული ფლეშ მობებზე და ჩახუტების დღეზე, მეგობრების ნახვა, რომლებიც ინტერნეტიტ გავიცანი და ა.შ.
მინდათ გიხრათ ყველას, ყველას! ჩემი ცხოვრება, ჩემია! არავინ გეკითხებათ, არუნდა მაინტერესბდეს ბრბოს აზრი, მაგრამ გამაღიზიანებელია ვიღაც რო გაკრიტიკებს უაზროდ! დაწყნარდით, ბოზიც რომ ვიყო ეს თქვენ არაფერს დაგაკლებთ, ან პირიქით.. სიგარეტიც რომ მოვწიო, თქვენს ფილტვებს არაფერი დაუშავდება. წამალში რო გავიპარო, თქვენ ხო არ კვდებით? დაიკიდეთ და საკუთარი ცოხოვრება მოაწესრიგეთ!

სიძულვილით, ოაოა.

ფერთა თერაპია, როგორც განწყობის ამაღლების საშუალება.

ფერი — ოპტიკური დიაპაზონის ელექტრომაგნიტური გამოსხივების ხარისხობრივ სუბიექტური მახასიათებელია, რომელიც განისაზღვრება ფიზიოლოგიურ, მხედველობით შეგრძნების წარმოშობის საფუძველზე და დამოკიდებულია მთელი რიგ ფიზიკურ, ფიზიოლოგიურ და ფსიქოლოგიურ ფაქტორებზე. ფერის აღქმა განისაზღვრება ადამიანის ინდივიდუალურობით, ასევე სპექტრული შემადგენლობით, ფერის და სიკაშკაშის კონტრასტზე მიმდებარე სინათლის წყაროსთან შედარებით, ასევე საგნებზე რომლებიც არ ანათებენ. ძალიან მნიშვნელოვანია ისეთი მოვლენები, როგორიცაა მეტამერია, განსაკუთრებულად ადამიანის თვალის და ფსიქიკის.

ახლა მოგიყვებით ყველა ცალკეულ ფერზე და მის თვისებებზე:
Continue reading

ყველა–ფერი <3

ყველაფერი აირ–დაირია.
ყველა–ფერი.
ჩემში, შენში, სხვაში, ოთახში, თვალებში, ფიქრებში, ურთიერთობებში, წარსულში..

გჯერა ჩემი?! არა.
ახლა არავისი აღარ გჯერა და არ გწამს. მხოლოდ ერთი გინდა! წუთიერი სიმშვიდე და დალაგება, ყველა–ფერის.
გეტყოდი რამეს, მაგრამ აქვს აზრი? მითხარი რომ აქვს და უპრობლემოდ გეტყვი ყველა–ფერს რისი გაგონებაც გინდა.
რაგითხრა აბა რო დამიჯერო?…
ის რომ ვამაყობ შენით? ის რომ შენ ის შეძელი რაც ბევრმა ვერ შეძლო? რომ შენს გვერდით ვარ და შენ მარტო არ ხარ? იქნებ ის რომ ვწუხვარ ასე რომ მოხდა? არა არა იმას გეტყვი მოდი.. ყველაფერი კარგად იქნებას.
რა გითხრა სხვა? მეც შენთან ერთად განვიცდი და სასტიკად მეამაყები ასე რომ მოიქეცი..
მერე რა? მერე რა რო ოცნებები თავზე დაგემსხვრა? მერე რა რომ უბედური ხარ? მერე რა რომ ყველაფერი რაც გააკეთი არ დაგიფასდა? მერე რა რომ სხვები ვერ გაგიგებენ? მერე რა რომ დაკარგე…
ხო ვიცი – რაც. ვიცი რომ ეს ყველა–ფერია. მე სულ მჯეროდა შენი, ბავშვობიდან.. პირველი კლასიდან მიყვარდი და ვიცოდი რომ შენში რაღაც უფრო მეტი იყო ვიდრე გვანახებდი. ვიცოდი რომ როდესღაც ძალიან გატკენდნენ, მაგრამ ხომ იცი არა?! ყველაფერი უნდა მომხდარიყო.. ამ შეცდომებით გაძლიერდები და ისწავლი.

რაუნდა მეთქვა? რისთვის დავიწყე.. ა ჰო.
მე შენ გვერდით ვარ და.. ყველა–ფერი კარგად იქნება მწვანეთვალებავ.

სურვილების ყულაბა

ვწერ უმისამართოდ და არც ის ვიცი ვის მივუძღვნა, ვაფრქვევ ფრაზებს აქეთ–იქით, ბავშვური მზერით შორიდან მოსულ სიცარიელეს ხელს ვკიდებ და სასეირნოდ მივდივართ……….

ჩემი სიყვარული სახლიდან გავიდა და აღარ დაბრუნებულა…. ეს ფრაზა ყველაზე მეტად მაღიზიანებს, მახსენებს წარსულს და კიდევ ერთხელ მივდივარ სადღაც ზევით ….. აქედან ყველანი კარგად ჩანხართ, უფრო პატარა ვიდრე მეგონეთ…..

მინდოდა სურვილების ყულაბა მქონოდა.. რას ჩავიფიქრებდი? ჩემთვის არაფერს,უფრო მეგობრებ დავურიგებდი, რიკოს და აჩის უამრავ არაყს, საბას ისეთ ქვეყანას თვითონ რომ უნდა, ნინის დიდ ბიბლიოთეკას, ნათელას (მე) მწვანე სახლს, ჩაბოს ძვერ დროს, სულ რომ ენატრება……… კიდევ ბევრ რამეს ჩავიფიქრებდი ყულაბა უფრო დიდი რომ იყოს…

მინდა სინოპტიკოსი ვიყო, იცით რაც ვიზამდი?! ბევრ სითბოს გაჩუქებდით..
მინდა წვიმა ვიყო, ყველას შეგეხებოდით..
მინდა ქარი ვიყო, სულ მოგეფერებოდით..
მინდა, მინდა, მე კიდევ ბევრი რამე მინდა..

კეთილის როლი კარგად მოვირგე..

20.08.10.
by ნათთ ❤

მწვანე ოცნება..

ოთახში სიჩუმეა და უცებ…
ნათია: მგონი ოცნებები ხდება..
მე: რა პონტში?
ნათია: რაა!? აი ადრე ვეტრი გინდოდა და იყიდე, ეხლა მწვანე თმა და გაქვს უკვე.. ადრე რიჟად გინდოდა და გქონდა.. მგონი მარტო შენთვის ხდება?!
მე: ჩემთვის იმიტომ რომ მე ხელი გავანძრია და ლაპარაკის ნაცვლად უბრალოდ ავდექი და გავაკეთე.. აბა თქვენ ზიხართ და ელოდებით.. აი შემოვა ეხლა ამ კარებში რაც მინდა და ამიხდება ოცნებები..არ ხდება ეგრე..

ბავშვობაში ერთი გოგო დავიანხე, რიჟა, სახეზე ოდნავ ჭორფლებით, გრძელი ხვეული თმა, მწვანე ულამაზესი თვალებით და თეთრი ფითქინა კანით.. მოკლედ გაშტერებული ვიყავი და პირდაპირ შემიყვარდა მისი თმა. მაგ დღის მერე ვოცნებობდი და წარმოვიდგენდი ჩემს თავს ასეთ თმაში.. გავიზარდე და მივხვდი რომ ძალიან მარტივია დავიკმაყოფილო სურვილი.. ვიყიდე საღებავი “მუქი ქერა” შევიღებე და დამიჯდა მოწითალო ფერზე.. აი ასეთზე >> “წკაპ”
რამდენიმე თვე უფრო და უფრო მივყარდებოდა და უფრო და უფრო მიღიავდებოდა ეს თმა.. უკვე ქერამდე მივედი და გადამინდა.. შევიღებე ისევ ჩემს ფერზე და დავიწყე ახალ თმაზე ოცნება.. ეს იყო მწვანე! ან ლურჯი ან ვარდისფერი.. მოკლედ რამე განსხვავებული ფერი.. რახან ზოგადად მწვანე ფერზე ვარ გაგიჟებით შეყვარებული, ოცნებებში ძირითადად მწვანე თმა მქონდა..
სახლში რამდენჯერმე კი ვახსენე მინდა მეთქი, მაგრამ მკაცრი მშობლები მყავს და მათთვის მიუღებელია ასეთი ფერის თმა, პირველი რაც მკითხეს ეს იყი: “გაგიჟდი? ” ვინ დადის ეგრე… და ა.შ.
მე გადავწყვიტე მარტივად მეპასუხა “კი, გავგიჟდი, მერე?!” წავედი და ვიყიდე საღებავი.. ცოტათი შემეშინდა, იქნებ არ მომიხდეს მეთქი ან რამე, მაგრამ მაინც გავბედე და შევიღებე! აი ახლა ასეთი ვარ:

დილით ცუდ ხასიათზე გავიღვიძე, სარკესთან მივედი, მწვანე ფერი სულ დამავიწყდა და სარკეში ჩახედვისას გავოცდი, ისე გამიხარდა როგორც პირველად.. ყურებამდე ღიმილით გავედი ოთახიდან და მთელიდღე დავფრინავდი ბედნიერებისგან..
მერე ნათიასთან ჩევედით მე და ნინი.. იმდენი სურათი გადავიღეთ რო რავიცი ❤

მოკლედ ოცნებები მართლა ხდება! ცოტა უნდა გავანძრიოთ ხელი და))
და საერთოდ ამ ბოლო დროს ძალიან კარგად ვარ!!! გარშემო ყველა არეულია, ნერვოზიანები და დაბღვერილები… რატომ ვარ ასე კარგად? ყვეალფერი მაქვს რაც მინდა.. თან ვგრძნობ რამე ცუდი მოყვება ამ ჩემს კარგად ყოფნას და ვცდილობ შევირგო ეს დღეები ❤ ყოველთვის ასეა.. ჯერ კარგი ხდება და მას ცუდი მოსდევს, მერე ისევ კარგი და ასე წრეზე..
მე, უბრალოდ დავტკბები ჩემი გამწვანებული ოცნებით ❤