We Might Be Dead By Tomorrow

1

დილით ფანჯრებიდან შემოსული სითბო.
შენს გვერდით გაღვიძება.
ისევ გადაძრობილი საბანი და ჩვენი გაყინუსი სხეულები, აზრადაც არ მოგსვლია არცერთს, რომ გაგვეთბო ერთმანეთი.
იღვიძებ, მკოცნი ნაზად და სწრაფად, თითფოს ჩვევაში გაქვს ეს და ასე იქნება მთელი ცხოვრება.
იცვამ თხელ, ფრიალა კაბას, მე საწოლიდან გაკვირდები როგორი თხელი და თეთრი ფეხები გაქვს.
წვრილი წელი და ნაზი ზურგი, ორი ნაჩხვეტი კუდუსუმის ძვალთან, აღმაგზნებ.
არც ადგომა მინდა და არც ის რომ სახლიდან წახვიდე, მინდა დავრჩეთ ერთად, სამუდამოდ.
ჩემი სურვილის საწინააღმედოგ ვდგები და მეც შენსავით თხელ, ფრიალა კაბას ვიცვამ, შენი ყვავილებიანია, ჩემი ზოლებით.
ხელი მომკიდე და სამზარეულოში გამიყვანე, ჯერ არცერთს არ გვითქვამს არაფერი.
ყავის გაკეთება დაიწყე, მე სკამზე ჩამოვჯექი და გარეთ ვიყურები, ვცდილობ მზეს გავუსწორო თვალი.
ყავა მომიტანე, ჩემს წინ დაჯექი, ნაზად შემომხედე და მითხარი “დილამშვიდობისა”
შენი სიტყვების გაგონება ნამდვილი გამოღვიძება იყო.
ტვინის აფეთქება, გულის აჩქარება, სისხლის სწრაფი მოძრაობა, ესაა ალბათ სიყვარული.
ის, რომ მე არ გეუბნები დილამშვიდობისას, უბრალოდ გიღიმი.
ყავა დავლიეთ, არაფერი გვითქვამს, სალაპარაკო თემა არ გვქონდა თითქოს.
ჩანთა აიღე და კარებისკენ წახვედი, მე ჩუმად, სევდიანი თვალებით გიყურებდი, თითქოს შეგეცოდებოდი და დარჩებოდი.
სახელურს ხელი მოკიდე, შეჩერდი, თავი ჩემსკენ შემოაბრუნე და დამემშვიდობე, ნაზად გამიღიმე, თავი ჩახარე და კარები გამოაღე..
მე წამოვხტი, ხელი მოგკიდე ხელზე, დარჩენა გთხოვე, კიდევ ერთი დღით.
ვერ მითხარი უარი, ვიცი, შენც გინდოდა დარჩენა.
Continue reading

შენ ჩემთვის ყველაზე სასურველი ქალი ხარ!

პირველი რასაც დილით, გაღვიძებისას ვხედავ შენ ხარ. შენ ჩამს საწოლთან ახლოს გძინავს, მშვიდად სუნთქავ, თუმცა არავის არ სჯერა რომ შენ სუნთქვა შეგიძლია, იმდენად არარეალური ხარ, იმდენად ლამაზი, რომ დაუჯერებელია შენ ცოცხალი არსება გერქვას!
მაგრამ მაინც.. მე მესმის შენი სუნთქვა, ყველა მიხვრა–მოხვრა და გულის ცემაც კი..
რომ გიყურებ მეღიმება და სითბო მეღვრება სხეულში, ცივი დილა ლამაზი ხდება და მე მინდა შენთან მოვიდე..
შენი მუქი კანის ფერი მიზიდავს, პირდაპირ მეძახის “მოდი ჩემთან, მოდი..” მეც ვეღარ ვუძლებ ცდუნებას, მოვდივარ, დახრილ სახეს ზემოთ გიწევ და გაღვიძებ..
თვალებს ახელ, აინთე პრიდაპირ, შემომანათე სახეში და ოდნავ ჩამობნელებული ოთახი გაანათე.
მე ნაზად გეხები, ტუჩებზე, თვალებზე, ხელებზე და ბედნიერი ვარ, რომ მყავხარ..
შენ ჩმად ხარ და რაღაც უცნაურ ხმებს გამოსცემ, აი ახალ გაღვიძებულზე როგორც იციან ხოლმე.. წამოდექი და თავს იწესრიგებ, მე დაგყვები და გაკვირდები, ყველა შენს მოძრაობას ვსწავლობ და ვიყვარებ.
მე ტუჩებთან ახლოს მოგიტანე ტუჩები და მშვიდად გეუბნები, დილამშვიდობისა..
შენ ჩუმად ხარ, უბრალოდ გაბრწყნიბული მიღიმი..
მე გიყურებ, გიყურებ, მომწონს შენი სინაზე და მიმზიდველობა, მომწონს რომ ოდნავ უხეში შტრიხებიც გაქვს და ძლიერი ხარ, მომწონს შენი თვალების ფერი და ახალი მაისური..
მომწონს პატარა ხალი, რომელიც სახეზე დაგთამაშებს, ხან იქითაა ან აქეთ..
კიდევ ერთხელ გეუბნები, ოდნავ აღელვებული, რადგან წინაზე არ მიპასუხე..
“დილამშვიდობისა ჯესი!
შენ ისევ დუმხარ.. მერე მახსენდება რომ შენ ერთადერთი რაც არ შეგიძლია ლაპარაკია, იმიტომ რომ შენ ჩემი ნოუთბუქი ხარ..
მერე ჩამეცინება, საათს ვუყურებ და ვხვდები, რომ ძალიან შემითრიე, უკვე მაგვიანდება.. ისევ გაწვენ შენს საწოლში და გაძინებ..
მშვიდად იძიდე ჩემო ჯესიკა..

მუსიკით დაწყებული დილა!

მუსიკა! მუსიკა! მუსიკა!

***
აჰა, ხუთი აკლია ცხრას! წავედი.
ჩანთა ავიღე, წიგნები ჩავალაგე, ვაიმე ქართულის დავალება მრჩებოდა,
აჰა მზადაა, თმა კარგად მაქვს? არა როგორც ყოველთვის, ვიკიდებთ როგორც ყოველთვის.
კედები ჭუჭყიანია, დაკუჭური პიჯახი, არა ეს უშნოა, აჰა ეს უხდება..
კარგი წავედი.
აუ რაღაც მრჩება!
მუსიკა! აიპოდი სადაა? რათქმაუნდა ოთახში..
ავიღე, ჩავრთე, მმმ, დილამშვიდობისა ❤

***
გათენდა.. ავდექი თორე დავაგვიანებ, როგორ მეზარება წასვლა!
იმედი მაქვს დღევანდელი დღე უკეთესი იქნება გუშინდელზე..
სად გდია ნეტა შარვალი, აჰა, მაისური? აგერ დევს, გასარეცხია? (შესუნთქვა) ფუ კი!
აი ეს იყოს.
მარტოობა, რა აზრი აქვს რას ჩაიცვამ? თუ ხარ მარტო.. არმინდა გარეთ გასვლა, ნეტა ვინმე მომკიდებდეს ხელს და..
ასე ხომ უფრო მარტივია.
ლამაზად ჩავიცვამდი, ღიმილით გავიღვიძებდე, დაბლა, სადარბაზოშ ვინმე რომ მელოდებოდეს..
სიხარულით ჩავირბენდი კიბეებს და შევახტებოდი..
ჩანთა, წიგნები ხოარდევს? არა! კარგია, წავედი.
სადარის? აი ავიღე, გავიქეცი, გავიქეცი..
ჩაირთო, მმ, დილამშვიდობისა..

***
ო იეე, გათენდა, რომელი საათია? მოვასწრებ დანძრევას?
ო მეზარება, ავდგები..
დავიბანო? ო მეზარება.
შარვალი, მაიკა, ჟაკეტი, კეპი სადაა?
ხოდა გავედი დი დი..
დავიბანო პირი რი რი რი..
წა ვედი დი დი..
მობილური, ნაუშნიკები, მმმ, დილამშვიდობისა..

***

ჰაა!!! კუნთები დავჭიმოოთ! ერთი, ორი, სამი! ვახ დავიღალე.
მაცივარ, უჰ სინათლე არგვინდა, ნეტა ლუდი დამხვდეს, ენტა ლუდი დამხვდესს..
არის! ცოტა ჩამიტოვებია, ჰუუუ, დავლიე!
ავიღე ჩანთა, მობილური, ისე რა უბედურებაა, მარტო ერთი სიმღერა მიწერია, წავშლი ამას და რამე სხვას ჩავიწერ.
აუ ცოტა გავოფლიანდი, მეჩქარება, წავედი..
მმ, დილამშვიდობისა, არა ვერ წაგშლი.

***

რა ლამაზი დილა გათენდა, ჩიტების ჭუკჭუკი რომ გაღვიძებს რა მაგარია,
ჩემი ჰვავილებიანი კაბა, ეს ჩავიცვა თუ ეს?
ეს იყოს, ვარდებით,
აუ არა გვირილებიანი,
ვაიმე ეს, ესს, ვაშლებით,
ნწ, ისევ ვარდებიანი ჯობს..
უი ამ გახდა-ჩაცმაში გასულა ნახევარი საათი,
ვარდებიანი იყოს,
ვაიმე ერთი ნაკეცი აქვს,
გავაუთოვებ წავალ,
ლალალალა, რალამაზი დღეა,
ჩაის დავლევ..
ჩალაგებული მაქვს ყველაფერი, წავედი, აიპოდიც ავიღე,
მოიცა ჩემს პლაკატს შევხედო კედელზე, ოჰჰ რა მშვენიერი ხარ, კარგი დღე მისურვე!
მმ, დილამშვიდობისა..

***
მზის სხივებმა შემომიღეს კარები, თვალებზე მიკაკუნებს, ადექი, გავთენდი..
ჩავრთავ კომპიუტერს და მოვუსმენ მოცარტს,
დილამშვიდობისა მზეო, ლამაზ დღეს გისურვებო..

***
ნეტა ყველა მკვდარი დამხვდეს, კომპიუტერი ჩავრთო და სწრაფი ინტერნეტი მქონდეს..
როშევას ის დამხვდეს და მომწეროს.
(ხმა) აუ ცოცხლები არიან, ვდგები ჰოო!
სკოლა, სკოლა! დედააფეთქებული სკოლა!
ეს ფერი ჩავიცვა თუ ეს? ჩემი საყავრელი ცისფერი, რამე ახატია? ჰო, აკრგი ჩავიცვამ ამას..
შარვალი ბიჭური მინდა,
არუხდება ეს, ისვე გოგოური მომიწევს..
სარკე, ვაიმე რალამაზივარ,
თმა მაქვს სასტიკად, დავიუთოვო? არა იმას არ მოსწონს, იყოს ჩეჩილი ❤
აიპოდი, წავედი.. დილამშვიდობისა.


მზეო, დილამშვიდობისა ^^

თვალები მეხუჭბა, მაგრამ მაინც ვერ ვიძინებ..
უკვე თენდება, მალე მზეც ამოვა. რაღა აზრი აქვს დაძინებას და შენს ნახვას?
რაღაც სიმღერას ვეძებდი და ვიპოვე, ჩართული მაქვს ახლა და ვუსმენ..
არაფერს არ მახსენებს, არაფერთან არ ვაკავშირებ, უბრალოდ ვგრძნობ.
შემცივდა, მოიცა დავიფარებ რამეს, ფანჯრის რაფასთან გადავინაცვე და ზედ ჩამოვჯექი, საბანში შეხვეული. ოთახში ბნელა და აი სადღაც შორიდან ამოიჭრა მზის რამდენიმე სხივი.. არც ისე ძან ბნელა, ყველაფერი ნაცრიფრად ჩანს,
ამხლა მზისფერი დაედო ჩემს უბანს.
სიმღერა დავაბრუნე, ისევ თავიდა, ისევ ვგრძნობ.
არვიცი ვწერო და მოგიყვე თუ როგორი ლამაზია დღეს მზე და მისი ამოსვლის პროცესი თუ ფანჯარას მივადო ცხვირი და დავაკვირდე ფერებს..
მობილურს დავხედე, არავინ არ მწერს.
ამოდის, ნელ-ნელა, აუჩქარებლად, რაიცის როგორ ველოდები, როგორ მცივა, გამეყინა თითები.
ვინმეს ჩავეხუტებოდი, ნუ ვინმეს რა, ერთს.
კაი,კაი, არმინდა, არვფიქრობთ მაგაზე, გამახსენდა..
ჩახუტება არგვინდა მოდი, ჩაის დავლევ. არც ჩაი მინდა, წავალ ციფრულს ავიღებ და გადავიღებ სურათებს.
ოჰ, არ ჩანს კარგად, თითქმის ამოვიდა..
წავალ დავიძინებ, სიმღერა უკვე მესამეჯერ დაიწყო თავიდან. მშობლებს გაეღვიძებათ და ლოგინში უნდა დავხვდე თორე მომკლავენ ო.ო
ამოვიდეს ბოლომდე მოიცა.
ჰო, ამოვიდა, წავედი.
დათბა, აღარ მინდა საბანი.
დილამშვიდობისა ჯესიკა, კარგ დღეს გისურვებ ❤

დილამშვიდობისა (?)

ღრმად მეძინა, მთლიანად ვიყავი ჩაძირული ტკბილ სიზმარში, ბალიშს ვეხუტებოდი და არ მინდოდა გაღვიძება. თავს ისე კონფორტულად ვგრძნობდი, აი მთელი სხეული ისვენებდა. კარები დედაჩემმა შემოაღო და რაღაც მითხრა, გამეღვიძა და დამავიწყდა სიზმარიც. გამოვფხიზლდი და დაძაბული ვიწექი, გაშეშებული.. გადავტრიალდი და ისევ ჩამეძინა. ცოტახანში მამაჩემმა გამაღვიძა და გაბრაზებული ავდექი. მარტო კაბა ამოვიცვი, ზემოთ ჩემი “პიჟამო” მეცვა, გახეული, ბრეტელებიანი მაიკა, თეთრი და შავი კუბუკებით. აბაზანაში შევედი და სახეზე წყალი შევისხი, უჰ თვალები მეწვოდა. მაისურით გავიმშრალე სახე, პირსახოცის აღება ისევ დამავიწყდა. მამაჩემი იყო მარტო, მეჩხუბა ჩაიცვი რას გავხარო. თმა საოცრად მქონდა)) გაბურძგნული, დახვეული და ერთმანეთში გაბლანდული.. სხვა მაიკა ჩავიცვი და მივალაგე ოთახი.

მომშივდა, გავაღე მაცივარი და.. ეჰ, აქეთ ქათმის ხორცი, იქით სოსისი, ძეხვი, საყინულეც გატენილი იყო ხორცით. და მხოლოდ პომიდორი იდო, დავეჭვდი ამაშიც ხომ არ არის ნეტა ხორცი –მეთქი. ა ჰო ხორც აღარ ვჭამ, უკვე 2 თვეა.. ადრე თითქმის ერთი წელი არ მიჭამია, მაგრამ მერე ასეთმა ხორცით გაჭედილმა მაცივარმა მაცდუნა. ავიღე პომიდორი, დავჭერი, ზემოდან მაიონეზი მოვასხი, ცოტა ზეთი და სხვანური მარილი. მამაჩემი გველებზე უყურებდა რაღაც გადაცემას, დამაინტერესა და მივუჯექი მაგიდას, თან ვჭამდი. მამაჩემს აშკარად არ ესიამოვნა ჩემი იქ ყოფნა და სხვა არხზე გადართო. მეც სხვა ოთახში გავედი და თან წყალი დავდგი გაზზე. ჩავრთე კომპიუტერი, ფეისბუქზე დავბოდიალობდი.. მერე გამახსენდა ბლოგი და აჰა ვწერ ახლა პოსტს… არგაინტერესებთ ალბათ როგორი დილა მქონდა და დიდიხანია შეწყვიტეთ პოსტის კითხვა, მაგრამ მე მაინც გავაგრძელებ შენთვის. შენ ხომ ერთადერთი ხარ ვინც ბოლომდე წაიკითხა.
წყალი ადუღდა და ყავა გავიკეთ, ჩემს ახალ, მარწყვებიან ჭიქაში ❤
რო მომქონდა ნახევარი გზაში დავაქციე..
კარგი მეყოფა, ნახევრად მძინავს, ყავაც დამილევია ბოლომდე.
თუ გამოჩნდება ჩემი მუზა (ლილი) მოგწერ რამეს.
ბედნიერ დღეს გისურვებ.
დროებით.
სიყვარულით, ნათია.