ნაზი ნიავი

ბუნდოვნად ჩანს ყველაფერი, აქ როცა მზივარ სულ მგონია რომ ბრმა ვარ, რაღაც მაქვს თვალებზე გადაკრული და ვერ ვიშორებ, ექიმი მჭირდება.
ვერ ვარკვევ რეალოობაა ეს თუ სიზმარი?! რატომ ხდება ასე? დავიჯერო ისე ძალიან მიყვარს აქაურობა რომ ვერ ვიჯერებ აქ ყოფნას?! არამგონია.. იქნებ პირიქით, გაუაზრებლად მოვხვდი ამ გაუგებრობაში.
ყველაფერი ისე არაა როგორც გარედან ჩანს, ყველა მინუსი უფრო მკაფიო ხდება ნელ-ნელა.
ნამდვილად ცუდი წელი მქონდა, ჯერ საატესტატო გამოცდებზე ნერვიულოვბა, მერე ეროვნულებზე სიკვდილი. აქაც კი ცუდი რაღაცები მემართება, დაწყევლილი ვარ?

ნაზი ნიავი საღამოს, ცხელი, პაპანაქება დღის მერე რა სასიამოვნოა.
დაბანვა მინდა, თბილი წყლით საუკუნეა მგონი არ დამიბანია, სულ ცივით ვიბან, სხვა გზა არაა და…
ბევრ ხილს ვჭამ, უამრავს! ეს კარგია, ვაშლი არ მიჭამია თბილისშია არასდროს, მაგრამ შენი ხელით მოკრეფილი სულ სხვაა, ხოდა გავსკდი მეც ვაშლით .
ამინდები შესაფერისია, იწვის ყველაფერი. თუმცა მდინარეზე ვერ დავდივართ, იქით წვიმს და სულ ადიდებული და ამღვრეულია.
უნარების შედეგებს გულისფანცქალით ველოდები, 24 ში იქნება.
არშემიძლია მაგაზე ფიქრი, მაშინვე მიკანკალებს ყველაფერი.
მაღაზია რათქმაუნდა არსად არ არის, ამიტომ ქალაქში როცა მოხვდები ყველაფერი უნდა წმოიღო რაც არ გჭირდება.
ახლა წესით ურეკში უდნა ვიყო, ნათესავებთან ერთად, მაგრამ რისი ლუზერი ვიქნებოდი რომ არ „გადავეგდე“ სანათესაოს.
ახლა კი წავალ, დავიბან.. ცივი წყლით, კარგია, გარეთ მაინც მზეა..


მოკლედ ამის მეტი ვერ მოვახერხე ვერაფრის დაწერა როცა სოფელში ვიყავი.
საინტერესო არაფერი არ ხდებოდა, კიდევ კარგი ადრე მომიწია წამოსვლა.. მაგრამ ხანდახან როცა აქაურობა მბედზრდება ვნანობ რატო წამოვედი ასე ადრე – მეთქი..
ეროვნულების შედეგებით ძალიან კმაყოფილი ვარ, ერთი დარჩა და აბა ვნახოთ, მაგაში ყველაზე მაღალს ველოდები და უეჭველი ყველაზე დაბალს ავიღებ.
ჩემი “დასვენება” ჯერ არ დამთავრებულა, 13-ში ზღვაზე ვაპირებ წასვლას მეგობრებთან ერთად და იმედია გამოვა ეს ამბავი.
ბლოგი მომენატრა და ბლოგერები. ჩემი მკითხველებიც ❤
დავუვული ეხლა ყველას ბლოგს და წავიითხავ ახალ პოსტებს..
აბა, დროებით..

თოლია სახელად ჯონათან ლივინგსტონი

ვუძღვნი ჭშმარიტ თოლია ჯონათანს, რომელიც ყველა ადამიანში ცხოვრობს

Continue reading

რჩევები აბიტურიენტებს

მე როგორც არაჭეშმარიტმა აბიტურიენტმა, რომელსაც ძირითად დღეებში მაგრად კიდია გამოცდები და მეცადინეობა, მინდა მოგცეთ რამდენიმე რჩევა იმათ, ვინც გადამკვდარია წიგნებს.
ძმურად, მოეშვით!
სწავლა და ატესტატის აღება შიმშილობის, უძილობის და ნერვიულობის გარეშეც შეიძლება.
როგორ? მოგცევთ რამდენიმე რჩევას რომ განიტვირთოთ.

1. დრო. – ყველაზე კარგი რაც ამ აბიტურიენტობის დროს ვისწავლე, დროის ფასია. ახლა თითქოს საათებს კი არა წუთებსაც უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ჩემთვის, ყველა წუთს რომ ვითვლი და ვანაწილებ ეგ ძალიან კარგია. დღე დაგეგმეთ წინა ღამეს, თვალის გახელის წამიდან რა უნდა ქნათ უნდა იცოდეთ.

2. რა უნდა ქნათ? – ძალიან კარგს იზამთ თუ მეცადინეობებს ისე გადაანაწილებთ რომ კვირაში 2 დღე მაინც გქონდეთ თავისუფალი, 2 დღე კი პირიქით – ძალიან დატვირთული. თუ დღეში 3 მეცადინეობა გაქვთ, მათ შორის დაშორება მინიმუმ 1 სააათი თუ იქნება კარგია.

3. რაში გამოვიყენოთ ეს თავისუფალი დღეები და შუალედები მეცადინეობებს შორის?შუალედები – ჭამეთ, ფეხსაცმელები გაიხადეთ და ფეხები დაასვენეთ, დალიეთ ყავა და ჭამეთ შოკოლადი. ცოტახანი კომპიუტერთანაც დაჯექით და მოუსმინეთ მუსიკას. თავისუფალი დღეები – არ წახვიდეთ არც სკოლაში, არ იმეცადინოთ გვიანობამდე არაფერი, მთელი დღე დაუთმეთ ბოდიალს, უაზროდ კომპიუტერთან ჯდომას და მეგობრებს. უყურეთ ფილმებს და მოუსმინეთ ბეევრ მუსიკას!

4. ძილი. – ყველანაირად შეეცადეთ სწავლა მოასწორთ 12 საათამდე, სჯობს დილით გააკეთოთ ყველაფერი, საღამოს კი კარგად გამოიძინეთ. თუ ვერ ასწრებთ და სამეცადინო გაქვთ, დაიკიდეთ, დილას სკოლაში დაწერეთ დავალებები.

5. უაზროდ დროის და ფულის ხარჯვა. – საერთოდ არ არის მომზადება საჭირო ფიზიკასა და ქიმიაში, მითუმეტეს ბიოლოგიაში. აბიტურებს დაესწარით და მაქსიმალურად ჩაერთეთ საგაკვეთილო პროცესში.

6. ნუ ნერვიულობთ – ეგ არაფერს არ უშველის, ობიექტურად შეაფასეთ თქვენი ცოდნა და თუ ის არ არის საკმარისი ატესტატის ასაღებად, ნუ წუწუნებთ, გაინძერით და ისწავლეთ! დაზარების დრო აღარ დარჩა. ვინც მთელი ცხოვრება 10სნები იყავით და აშკრადა ჭკვიანები ხართ ნუ წიკვინებთ რა, ყველამ ვიცით რომ ჩააბარებთ.

7. ნუ ხართ დაძაბულები – არ მიაქციოთ ყურადღება იმას რომ გამოცდები გაქვთ, არც იმას რომ ‘ვაიმე რო ჩავიჭრა რა ვქნა?!’ არც იმას რომ გეჩხუბებიან რატომ ვერ მოასწარი სწავლა და ა.შ. უბრალოდ მშვიდად იმეცადინეთ, იარეთ მეცადინეობებზე, გააკეთეთ რასაც გთხოვენ. ნერვიულობა გამოცდის წინა დღეებშიც გეყოფათ. ასევე ნუ დაიძაბავთ ნერვოზის გამო სვხებთან ურთიერთობას, ნუ იქნებით აგრესიულები და შეეცადეთ ყველას დაეხმაროთ.

… და ბოლოს, გისურვებთ წარმატებებს, ოდნავ თუ მოინდომებთ ყველაფერი გამოგივათ. არ დანებდეთ, წელს თუ ვერა, გვიანი არასდროს არაა, მეორე წელს ჩააბარებთ : )

მზიანი დილა



დედამიწამ გაახილა თვალები, ამდენი მზეც მოსაბეზრებელია უკვე, მომენატრა ზამთრის სუსხი, დილით საბანში გახვეული რომ ვიღვიძებდი და ცხელ ჩაიზე ვოცნებობდი. ყველაზე მეტად ის დილა მიხარია დედაჩემი რო მაღვიძებს შაბათს და მეუბნება ადექი გარეთ თოვსო… მე მხოლოდ სიტყვა ‘თოვლი’ მესმის.. წამოვხტები თავლებდახუჭული და ყველაფერს ვასკდები, როგორციქნა მივაღწევ ფანჯარასთან და მხოლოდ მაშინ ვახელ თვალებს..
ზამთარში თოვლზე უკეთესი მზეა, მზის სხიველი რო გაღვიძებენ, რამდენიმე ჩიტის ჟღურტული, რომლებიც არ შეუშინდნენ ზამთარს..

კარგი ზამთარზე მეყო….არდადეგებზე უნდა ვილაპარაკო…
ჩემი დასვენება ჯერ არ დაწყებულა.. თბილისში გამოკეტილმა როგორ უნდა დავისვენო?! გართობით აქაც ვერთობი მაგრამ სოფელშ გართობა სულ სხვაა…
რამდენიმე დღეში მივდივარ სოფელში და აი მაშინ დაიწყება ჩემი ზაფხული!
ვახო (ჩემი ბიძაშვილი) არის ჩემი ზაფხულის ყველაზე საყვარელი “ნაწილი”, მდინარე, ძროხები, წიწილები, ჯოკერი, ისევ ჯოკერი, დურაკა, ისევ ჯოკერი, თევზაობა, ჭა, ძილი, წიგნი, ძილი, მდინარე, საძოვარი, ცხენი….
ერთი სული მაქვს როდის წავალ, როდის ვიგრძნობ იმას რასაც ყოველ წელს ვგრძნობ, როცა მატარებელში ვზივარ და უკვე ვუახლოვდები ჩემს სოფელს.. გულის ცემა რომ მესმის, ცოტა მეშნია, სიხარული და მოუთმენლობა.. ეს ყვეალფერი ერთად ❤ და ემოციებისგან ლამის გავსკდე.

უინტერნეტობა, ანგარიშიც არმაქვს ხოლმე არასდროს (( მოწყვეტილი ვარ ცივილიზაციას მთლიანად და ეს არის ალბათ ყველაზე მომხიბლელი სოფელში..
სანამ წავალ კიდევ მოგწერ ოლივერ.
დროებით.