რეალიზმო,რეალიზმო მაპოვნინე რა იუდა(ხარისხიანი!)

რეალიზმო,რეალიზმო მაპოვნინე რა იუდა(ხარისხიანი!)
ვითომ არ იცი რა აზრი აქვს? გზაც იცი სადამდე მიხვალ, მაგრამ მიდიხარ. მიდიხარ, განა იმიტომ, რომ შენ გინდა,არა!შენს სულში ახლართულ-ჩრდილებში ნათრევ სატანას უნდა იქ….სად? სადა-ც..ეგ ალბათ ვიღაცისთვის გაუგებარია,თორემ მე მესმის რას ხედავ ეკლიან წნელებზე და ისიც ვიცი ქრისტეს ჯვარცმასავით რომ გტკივა და გიხარია საკუთარი სულის ჯვარზე კვრა.გადაფხაჭნი მერე შენს რელიგიას შავად თეთრ თაბახზე და დაარქმევ ალბათ “რაიმეს”, ისეთ “რაიმეს” მარტო სიგარეტის კვამლახლართული რომ გაიგებს და იმ მომენტში შენ იდილიას რომ ვერ არღვევს ვერანაირი გათახსირებული ფანტაზია.ვრჩებით მე და შენ რეალიზმო ისეთი გაუგებარი,ცაში პატიმრად ჩარჩენილი უმიწაწყლოები ,არ გვაქვს სახლი, გრძნობისთვის გვაქვს-ცა,მეტი რად გვინდა……ვიბორიალებთ მე და შენ რეალიზმო რაღაც ხევებში,ჩიხებში,დილეგებში,ძებნას დავუწყებთ ფანტაზიურ ქიმერებს,ვიწამებთ სიცოცხლეს და როდესაც ეგ მოხდება?! ბევრი არაფერი,მიფურთხება მოგვიწევს აწმყოსთვის,მე და შენ “რეალიზმო” ისიც კი არ ვიცით სადამდე მიგვიყვანს ერთმანეთი….
რა ხშირად ისმის ჩემს გარშემო კითხვა “რატომ”,რა თქვენი წმიდნა და სპეტაკი სულების საქმეა რატომ?!ბევრს შეიძლება არაფერს,მაგრამ იმას მივეჩვიე რომ ჩემს გარშემო ყველა უფრთო ანგელოზია,მე ვარ ერთი რქიანი სატანა,ვინ იცის კუდიც მაქვს,გრძნობების გასათელი კარგი ცელიც….
არავის ცხოვრების მენაწილე არ მინდა გავხდე……აღარ მინდა……
კალენდარივით დაწერილი გაქვთ ცხოვრებისეული სიყალბის ტიპაჟი, თბილი და თან მოსიყვარულე ხალხი ….
რეალიზმო რეალიზმო რა ცრურწმენის აღსარებას “ვთხრობ” შენთან …. იუდა მინდა რეალიზმო…
რეალიზმო რეალიზმო შენზე მეცინება,
რით ვერ მისწავლე,არ ვყვები გრძნობებეს,განცდებს-გიცოცხლე….
რეალიზმო რეალიზმო შენში იცი რა მიყვარს? … Continue reading

ყველას აქვს წასასვლელი..


Continue reading

ორი ნაბიჯით დამაგვიანდა

სახლიდან გამოვდიოდი, ციფრული უნდა დამებრუნებინა მეგობრისთვის. (ანისთვის)
უნარებიდან ახალი მოსული ვიყავი, გამოვიცვალე და უკვე გარეთ გავდიოდი, მაგრამ ნათიამ დამირეკა ყურსასმენები დამრჩაო და წამომიღეო, შევბრუნდი, მერე გავედი, ხურდა დამივარდა, დავიხარე, ავიღე.. (სანამ მე ხურდას ვიღებდი ავტობუსმა გამასწრო.)
ავტობუსის გაჩერებასთან მივედი, ვიფიქრე მაიცნ არ მოვა კარგ ხანი და ფეხით მეორე გაჩერებამდე მივალ-მეთქი..
უკვე მისული ვიყავი როცა ავტობუსი დამეწია, სამის ნახევარი ხდებოდა, მერე ჩამოვედი ავტობუსიდან, რამდენიმე მანქანა გავატარე და გზაზე გადავედი, (ამდროს ავტობუსი მოვიდა) ნათიას ყურსასმენები მივეცი, ავტობუსის კარებიც ჩაიკეტა და გამასწრო სამმა ნომერმა, მეორეს უნდა დავლოდებოდი,სხვა არაფერი მიდოდა ანის სახლამდე.
ჯერ 7 წუთი ეწერა, მერე ემატებოდა დრო, ავტობუსი არ მოვიდა, ერთი 20 წუთი ველოდე. მერე მივწერე ანის და მეტროთი წამოდიო, იმასაც შეექმნა პრობლემები, ამიტომ იქაც ველოდე.. 4 დაწყებული იყო, 5 ზე ქართული მქონდა.. მოვიდა ანი, მივეცი ფოტოაპარატი, ვიჭორავეთ ცოტა და წამოვედი სახლში. დავალება ვერ დავწერე, ქართულის მასწავლებელი მეჩხუბა და გამომაგდო.

რა მოხდებოდა,აქედან ერთი რამე მაინც რო არ მომხდარიყო..

ნათიას ყურსასმენები რომ არ დარჩემოდა,
მერომ ხურდა არ დამვარდნოდა,
იმ გაჩერებაზე რომ დავრჩენილიყავი,
მიმესწრო ავტობუსისთვის,
ანი ვიღაცას არ გაეჩერებინა და დროზე მოსულიყო,
სახლში მალე დავბრუნებულიყავი,
დავალება დამეწერა,
არც ქართულიდან გამომაგდებდნენ..

ახლა?

რახან სულ რამდენიმე ნაბიჯით დავიგვიანე..
ქართულიდან თუ გამომაგდეს, გამოცდებზე ჩავიჭრები,
თუ ჩავიჭრები ვერ მივიღებ განათლებას,
გაუნათლებელი თუ ვიქნები ვერ ვიმუშავებ,
თუ ვერ ვიმუშავებ არ მექნება ფული,
ფული თუ არ მექნება ვერ ვიყიდი სახლს და ვერ ვიქნები დამოუხიდებელი,
თუვერ ვიცხოვრებ მარტო მომიწევს მშობლებთან ერთად დაბერება,
რახან განათლება არ მაქვს ვერც გავთხოვდები,
თუ ვერ გავთხოვდები არ მეყოლებოდა შვილები,
თუ შვილები არმეყოლება ვერ გავხდებოდი დედა,
დედა თუვერ გავხდებოდი ვერ მივიყვანდი ბავშვებს ბაღში,მერე სკოლაში..
ვერ გადავუხდი დაბადების დღეებს და ვერ ვატარებდი ზოპარკში..

ჰაჰ, კიდევ კარგი, მაინც მოვასწარი სახლში დაბრუნება, დავალების დაწერა და არც ქართულიდან გამოვუგდივარ მასწავლებელს ))
თორე მექნებოდა თავი მოსაკლავად.
აი ახლა დავაფასე ის ორი სწრაფად გადადმული ნაბიჯი.

აეროპორტი და მონატრებული და

1. გზა

ამ გზას თითქმის ერთი წლის წინ მოვუყვებოდით.. მე და მთელი ჩემი ‘ოჯახი..’
ეს თითქმის ბოლო მომენტებია როცა ჩვენ მთლიანი ‘ოჯახი’ ვიყავით..
ეს გზა აეროპორტთან გაჩერდა, შენ შენი ბარგი გადმოალაგე და წახვედი, გაფრინდი შორს.. იყო დამშვიდობებები და დამშვიდებებიც.
აი ახლა ისევ მოვუყვები იმ გზას ჩემს დაშლილ ‘ოჯახთან’ ერთად..
შენ შორ ხარ, მეორე და სახლშია და დავრჩი მე, დედიკო და მამიკო..

2. მომენატრე

ახლა უკვე აეროპორტშ ვარ, რამდენიმე საათის გატარება მომიწევს ალბათ მოლოდინში, როდის ჩამოხვალ და ისევ ‘გაგვაოჯახებ’..
ეს სიტყვა არ ჟღერს თბილად, ქართული ოჯახები არ არის თბილი..
ფემილი, სიმია.. მიყვარს ეს სიტყვები, უფრო მეტი სითბო იგულისხმება თითქოს.
მაკლდა ეს ყველაფერი, ოჯახური სითბო და ალერსი ;დ ლოლ..
არა, არა მართლა მაკლია.. ამიტომ ორმაგად მიხარია რომ ჩამოდიხარ, თუნდაც ერთი თვით..
მომენატრე, მომენტებში ძალიან მენატრები.. მაგრამ ხშირად გელაპარაკები სკაიპით და გხედავ, მაგრამ როცა რამდენიმე დღე აღარ შემოდიხარ მაკლიხარ ხოლმე..

3. აეროპორტი

ყველა სკაიპზე და ოდნოკლასნიკებზე ლაპარაკობს. ვინ ვის ელაპარაკა იმ დღეს და რამე..
რამდენიმეს სძინავს მოკუნტულს ამ მოუხერხებენ სკამებზე..
აი ამ წუთას ჩამოვიდნენ მთელი ოჯახით, პატარა ბავშვით, დახვდნენ აქ და მიდის გადაკოცნები, მომენატრეები და მოკითხვები..
უმეტესობა ჩამოსვლის გრაფიკს უყურებს ბედნიერი თვალებით..
ზოგს უხარია, ზოგს არა..
უფ ახლა მაგარმა რუსმა ნაშამ ჩამიარა გვერდით ო.ო
დაიზმენებული ვარ, ვინმე ხომ არ კითხულობს ნეტა :ს
შიტ, თამუნას რეისი დაიგვიანებსო, 4 ზე ჩამოვაო..
კიდევ კარგი ჯესი წამოვიღე და თერმოსით ყავა ❤
რავაკეთო? ვაკვირდები ხალხს.. ზოგი ჩამოდის და მართლა უხარიათ მათი ჩამოსვლა.
ზოგი მარტუსულია, გაყინული სახით მიდის გასასვლელისგენ და შურიანი თვალებით უყურებ დიდ ოჯახებს.
ვერ მივხვდი, რომელი უფრო საცოდავია, ვინც ჩამოდის და არავინ არ ხვდება, თუ ის ვინც ჩამოდის მარა სულაც არ უხარია რომ ჩამოვიდა.
წავალ რამე სხვას გავაკეთებ ^^

4. თამუნა

ომგომგ მალე ჩემი და ჩამოვა იტალიიდან ❤
ძალიან მომენატრა.
სხვანაირია, უბრალო და კეთილი.. ძალიან კეთილი და გულჩვილი.. თამუნა ის თეთრი სხივებია ამ ბნელ ქვეყანას რომ აკლია..
ვერ ვუგებთ დიდად, მე აგრესიული ვარ და ისკიდე პირიქით, სულ ცდილობს სიკეთის თესვა და რელიგიის სიყვარული მასწავლოს..
პრინციპში რაც კი ჩემში სიკეთეა ეგეც მაგან მასწავლა ალბათ..

ბლინ რა ნიუდაჩნიცა ვარ, რამდენიმე საათი ველოდე გამოსასვლელთან, მეთქი შემდეგ რეისით ჩამოვა და გავედი ორი წამით საჭირო ოთახში, გამოვედი და იქ დამხვდა 😐 არადა მინდოდა დავხვედროდი და ბლაბლა 😐

5. სახლი

გზაში გათიშულები ვეყარეთ, თამუნა ყვებოდა რაღაც ამბებს.. უბრალოდ კარგად ვიყავი და თავს ისე ვგრძნობდი როგორც… რავიცი როგორც ოჯახშ რომელიც ნორმალური არასდროს ყოფილა ჩემთვის..
სალხში მივედით, გავხსენით საჩურები, ვილაპრაკეთ ბევრიბევრი, ჩახუტებები და სიყვარულისახსნები..
მოკლედ ძალიანნ მიხარია ❤

წვიმის სუნიანი..

წვიმის სუნი ამდის თმაზე.. რატომ? ოცნება ავიხდინე დღეს..
გარეთ საშინლად წვიმდა, არაფერი არ ჩანდა ისეთი მსხვილი წვეთები ცვიოდა.. ამ დროს ყოველთვის მინდოდა გარეთ გავსულიყავი, ბოლოხმაზე მეყვირა და მერბინა შუა გზაზე.. მე და ჩემმა “აბრიგინებულმა პუმამ” ერთმანეთს შევხედეთ და როცა ერთმანეთვს თვლებში ერთი და იგივე სურვილი ამოვიკითხეთ გარეთ გავედით.. გავიქეცით სადარბაზოდან და 2 წამში დავსველდით, გავიქეცით ძალიან მაგრად და თან ვყვიროდით, გარეთ რავინ იყო…
მერე გზისკენ არ გამიშვა, დამიჭირა და ტროტუარზე დავრბოდით.. მოკლედ ბევრი ლიბოდიალეთ, ვირბინეთ, ვითყაპუნეთ გუბეებში და დავბრუნდით სახლში.. ეხლა თმას ვუსუნე და წვიმის სუნი ამდის.. რაღაცნაირი ❤

თითქმის ყველას უყვარს წვიმა, და მგონი ყველას უყვარს წვიმის სუნი, მმ…
და მაიცნ რატომ გვიზიდავს წვიმა?
მე პირადად იმიტომ რომ სიმყუდროვის შეგრძნებას მიტოვებს წვიმის დროს სახლშ ყოფნა, თბილად.. ზოგი ალბათ რომანწიკასთან აკავშირებს )) წვიმაში შეყავრებულთან სირბილი, სიცილი და მერე ვალსის ცეკვა. (ჰაჰა)…

წვიმა რამდენიმე კარგ მოგონებასთან კავშირდება.. სახურავზე ვიყავი ერთხელ და მაშნაც წვიმდა.
წვიმა ერთ ადამიანს მახსენებს, მაგანაც ბანალურად მითხრა წვიმაში მინდა ცეკვაო.. წვიმდა იმ დღესაც როცა პირველად ვნახე ერთი ადამიანი )))
დღევანდელ დღესაც ტკბილად გავიხსენებ მომავალში. მართალია გავიყინე და მგონი ვცივდები, მაგრამ მაინც კმაყოფილი ვარ დღევანდელი დღით.
სევდიანი დავდივარ დღეს და საჭმელების კეთებას გადავაყოლე ცოტა გული.
ერთი ვინმეც მინდა, მასაჟს გავუკეთებ და უფრო დავმშვიდდები.. ჰო მასაჟს რო მიკეთებენ მაგაზე უფრო მე რო ვუკეთებ ეგ მამშვიდებს^^
ჰომდა “პომიდორი შამფურზე” გავაკეთე და ნათიას წავუღე, მოეწონა და კიდე გავაკეთეთ.. კიდე რაღაცეებიი ვიბოდიალეთ და ასე ))
ხვალ და ზეგ დიდი გეგმები მაქვს~~
“ვანოს შოუს” გადაღებაზე მივყავართ სკოლიდან )) ჰაჰ.
და შაბათს ჩემი ნინის კონცერტია ❤ ცეკვავს..
მოკლედ როგორმე უნდა გავიყვანო დრო თორე აღარ შემიძლია ამდენი უსაქმურობაა!!

პ.ს. შენ რატომ გივაყრს წვიმა?

16.06.11