მოდი, აღარ გვინდა ოცნებები..

მოდი ვიოცნებოთ..

ვიოცნებოთ ლამაზ სახლებზე და ლამაზ ოჯახებზე..
ვიოცნებოთ კარგ მშობლებზე და იდიალურ მეგობრებზე..
მოდი ვიოცნებოთ თეთრ ცხენზე ამხედრებულ პრინცებზე და სასახლეებზე..
მოვი ვიოცნებოთ ბევრ ფულზე და ლამაზ კაბებზე..
მოდი ვიოცნებოთ!
კარგ სამსახურზე, ლამაზ კაბინეტზე,
სახელგანთქმულობაზე.
მოდი ვიყოთ როკვარსკვლავები, ვიოცნებოთ ბიტლზებზე, ქვინზე, როლინგსტოუნზე..
ვიოცნებოთ ქვეყნებზე, სახლები ლონდონში, ვაშინგქონში და პარიზში..
ბევრ შოკოლადზე და ყავაზე.
ყოველდღე მაკდონალდზე..
ვიოცნებოთ საკუთარ თვითმფრინავზე და მაგარ ნაშებზე.
იქნებ კარგი კაბრიოლეტი? მართალია, ლაბორჯინზე ჯობს.
ვიოცნებოთ მაგარ მობილურებზე და აიპადებზე.
ვიოცნებოთ ვინმეს კონცერტზე ყოფნაზე, არა, მის ცოლობაზე, რომელიმე მომღერლის ცოლობაზე..
ჩაბარებაზე, გამოცდების მოხსნაზე, გრანტებზე..
ვიოცნებოთ იამაიკაზე, ზღვისპირა სახლებზე.
ვიოცნებოთ პრეზიდენტობაზე.
ვიოცნებოთ გაბრწყინებულ საქართველოზე და განვითარებულ საზოგადოებაზე.
მოდი ერთად ვიოცნებოთ ყველას ჯანმრთელობაზე, დაოჯახებაზე.
აფხაზეთის დაბრუნებაზე.
გარდაცვლილების გაცოცხლებაზე. დროის უკან დაბრუნებაზე..
წამის გაჩერების უნარზე, ან პირიქით -გადახვევის.
ვიოცნებოთ სკოლაში ყველაზე პოპულარულ გოგოდ ყოფნაზე.
ვიოცნებოთ..

იქნებ ჯობს ავიღოთ წიგნები ხელში და ვიქიფროთ რეალობაზე? და ავიხდინოთ ოცნებები )) სახლებიც, მანქანებიც, ფულიც და კაბინეტებიც ჩვენით შევქმნათ და არ გვინდა ეს ციდან ჩამოცვენილი სურვილები. იქნებ იქამდე დროის მანქანაც გამოიგონოს ვინმემ, ვინც უკვე დიდიხანია რეალურად აზროვნებს.

მოდი, აღარ გვინდა ოცნებები..

ორი ნაბიჯით დამაგვიანდა

სახლიდან გამოვდიოდი, ციფრული უნდა დამებრუნებინა მეგობრისთვის. (ანისთვის)
უნარებიდან ახალი მოსული ვიყავი, გამოვიცვალე და უკვე გარეთ გავდიოდი, მაგრამ ნათიამ დამირეკა ყურსასმენები დამრჩაო და წამომიღეო, შევბრუნდი, მერე გავედი, ხურდა დამივარდა, დავიხარე, ავიღე.. (სანამ მე ხურდას ვიღებდი ავტობუსმა გამასწრო.)
ავტობუსის გაჩერებასთან მივედი, ვიფიქრე მაიცნ არ მოვა კარგ ხანი და ფეხით მეორე გაჩერებამდე მივალ-მეთქი..
უკვე მისული ვიყავი როცა ავტობუსი დამეწია, სამის ნახევარი ხდებოდა, მერე ჩამოვედი ავტობუსიდან, რამდენიმე მანქანა გავატარე და გზაზე გადავედი, (ამდროს ავტობუსი მოვიდა) ნათიას ყურსასმენები მივეცი, ავტობუსის კარებიც ჩაიკეტა და გამასწრო სამმა ნომერმა, მეორეს უნდა დავლოდებოდი,სხვა არაფერი მიდოდა ანის სახლამდე.
ჯერ 7 წუთი ეწერა, მერე ემატებოდა დრო, ავტობუსი არ მოვიდა, ერთი 20 წუთი ველოდე. მერე მივწერე ანის და მეტროთი წამოდიო, იმასაც შეექმნა პრობლემები, ამიტომ იქაც ველოდე.. 4 დაწყებული იყო, 5 ზე ქართული მქონდა.. მოვიდა ანი, მივეცი ფოტოაპარატი, ვიჭორავეთ ცოტა და წამოვედი სახლში. დავალება ვერ დავწერე, ქართულის მასწავლებელი მეჩხუბა და გამომაგდო.

რა მოხდებოდა,აქედან ერთი რამე მაინც რო არ მომხდარიყო..

ნათიას ყურსასმენები რომ არ დარჩემოდა,
მერომ ხურდა არ დამვარდნოდა,
იმ გაჩერებაზე რომ დავრჩენილიყავი,
მიმესწრო ავტობუსისთვის,
ანი ვიღაცას არ გაეჩერებინა და დროზე მოსულიყო,
სახლში მალე დავბრუნებულიყავი,
დავალება დამეწერა,
არც ქართულიდან გამომაგდებდნენ..

ახლა?

რახან სულ რამდენიმე ნაბიჯით დავიგვიანე..
ქართულიდან თუ გამომაგდეს, გამოცდებზე ჩავიჭრები,
თუ ჩავიჭრები ვერ მივიღებ განათლებას,
გაუნათლებელი თუ ვიქნები ვერ ვიმუშავებ,
თუ ვერ ვიმუშავებ არ მექნება ფული,
ფული თუ არ მექნება ვერ ვიყიდი სახლს და ვერ ვიქნები დამოუხიდებელი,
თუვერ ვიცხოვრებ მარტო მომიწევს მშობლებთან ერთად დაბერება,
რახან განათლება არ მაქვს ვერც გავთხოვდები,
თუ ვერ გავთხოვდები არ მეყოლებოდა შვილები,
თუ შვილები არმეყოლება ვერ გავხდებოდი დედა,
დედა თუვერ გავხდებოდი ვერ მივიყვანდი ბავშვებს ბაღში,მერე სკოლაში..
ვერ გადავუხდი დაბადების დღეებს და ვერ ვატარებდი ზოპარკში..

ჰაჰ, კიდევ კარგი, მაინც მოვასწარი სახლში დაბრუნება, დავალების დაწერა და არც ქართულიდან გამოვუგდივარ მასწავლებელს ))
თორე მექნებოდა თავი მოსაკლავად.
აი ახლა დავაფასე ის ორი სწრაფად გადადმული ნაბიჯი.

რჩევები აბიტურიენტებს

მე როგორც არაჭეშმარიტმა აბიტურიენტმა, რომელსაც ძირითად დღეებში მაგრად კიდია გამოცდები და მეცადინეობა, მინდა მოგცეთ რამდენიმე რჩევა იმათ, ვინც გადამკვდარია წიგნებს.
ძმურად, მოეშვით!
სწავლა და ატესტატის აღება შიმშილობის, უძილობის და ნერვიულობის გარეშეც შეიძლება.
როგორ? მოგცევთ რამდენიმე რჩევას რომ განიტვირთოთ.

1. დრო. – ყველაზე კარგი რაც ამ აბიტურიენტობის დროს ვისწავლე, დროის ფასია. ახლა თითქოს საათებს კი არა წუთებსაც უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ჩემთვის, ყველა წუთს რომ ვითვლი და ვანაწილებ ეგ ძალიან კარგია. დღე დაგეგმეთ წინა ღამეს, თვალის გახელის წამიდან რა უნდა ქნათ უნდა იცოდეთ.

2. რა უნდა ქნათ? – ძალიან კარგს იზამთ თუ მეცადინეობებს ისე გადაანაწილებთ რომ კვირაში 2 დღე მაინც გქონდეთ თავისუფალი, 2 დღე კი პირიქით – ძალიან დატვირთული. თუ დღეში 3 მეცადინეობა გაქვთ, მათ შორის დაშორება მინიმუმ 1 სააათი თუ იქნება კარგია.

3. რაში გამოვიყენოთ ეს თავისუფალი დღეები და შუალედები მეცადინეობებს შორის?შუალედები – ჭამეთ, ფეხსაცმელები გაიხადეთ და ფეხები დაასვენეთ, დალიეთ ყავა და ჭამეთ შოკოლადი. ცოტახანი კომპიუტერთანაც დაჯექით და მოუსმინეთ მუსიკას. თავისუფალი დღეები – არ წახვიდეთ არც სკოლაში, არ იმეცადინოთ გვიანობამდე არაფერი, მთელი დღე დაუთმეთ ბოდიალს, უაზროდ კომპიუტერთან ჯდომას და მეგობრებს. უყურეთ ფილმებს და მოუსმინეთ ბეევრ მუსიკას!

4. ძილი. – ყველანაირად შეეცადეთ სწავლა მოასწორთ 12 საათამდე, სჯობს დილით გააკეთოთ ყველაფერი, საღამოს კი კარგად გამოიძინეთ. თუ ვერ ასწრებთ და სამეცადინო გაქვთ, დაიკიდეთ, დილას სკოლაში დაწერეთ დავალებები.

5. უაზროდ დროის და ფულის ხარჯვა. – საერთოდ არ არის მომზადება საჭირო ფიზიკასა და ქიმიაში, მითუმეტეს ბიოლოგიაში. აბიტურებს დაესწარით და მაქსიმალურად ჩაერთეთ საგაკვეთილო პროცესში.

6. ნუ ნერვიულობთ – ეგ არაფერს არ უშველის, ობიექტურად შეაფასეთ თქვენი ცოდნა და თუ ის არ არის საკმარისი ატესტატის ასაღებად, ნუ წუწუნებთ, გაინძერით და ისწავლეთ! დაზარების დრო აღარ დარჩა. ვინც მთელი ცხოვრება 10სნები იყავით და აშკრადა ჭკვიანები ხართ ნუ წიკვინებთ რა, ყველამ ვიცით რომ ჩააბარებთ.

7. ნუ ხართ დაძაბულები – არ მიაქციოთ ყურადღება იმას რომ გამოცდები გაქვთ, არც იმას რომ ‘ვაიმე რო ჩავიჭრა რა ვქნა?!’ არც იმას რომ გეჩხუბებიან რატომ ვერ მოასწარი სწავლა და ა.შ. უბრალოდ მშვიდად იმეცადინეთ, იარეთ მეცადინეობებზე, გააკეთეთ რასაც გთხოვენ. ნერვიულობა გამოცდის წინა დღეებშიც გეყოფათ. ასევე ნუ დაიძაბავთ ნერვოზის გამო სვხებთან ურთიერთობას, ნუ იქნებით აგრესიულები და შეეცადეთ ყველას დაეხმაროთ.

… და ბოლოს, გისურვებთ წარმატებებს, ოდნავ თუ მოინდომებთ ყველაფერი გამოგივათ. არ დანებდეთ, წელს თუ ვერა, გვიანი არასდროს არაა, მეორე წელს ჩააბარებთ : )

მეც მრცხვენია !

მე მრცხვენია

მრცხვენია რომ ცუდად ვსწავლობ.
მრცხვენია რომ არ ვკითხულობ ბევრს.
მრცხვენია რომ ჩემი მეგობრები ჩემზე ჭკვიანები და განათლებლები არიან.
მრცხვენია რომ მშობლებს ვართმევ გზის ფულს.
მრცხვენია რომ სულ ვწუწუნებ.
მრცხვენია რომ ასეთი ეჭვიანი და ისტერიჩა ვარ.
მრცხვენია რომ არ ვარ ისეთი როგორიც სულ მინდოდა რომ ვყოფილიყავი.
მრცხვენია რომ სკოლაში არავინ არ მიცნობს
მრცხვენია რომ ვინც მიცნობს ჩემი ეშინია.
მრცხვენია რომ სკოლის ბუფეტში ნაყიდი ‘პრაშკი’ მირჩევნია ხინკალს..
მრცხვენია რომ ჩემს პრინციპები დავივიწყე და ახალ წელს ვჭამე ხორცი.
მრცხვენია რომ მბეზრდებიან ადამიანების ზედმეტი ყურადღება
მრცხვენია რომ ვერ ჩავაბარებ გამოცდებს
მრცხვენია რომ საერთოდ ვერ ვგრძნობ აბიტურიენტობას
მრცხვენია რომ არ მინდა უნივერსიტეტში ჩაბარება
მრცხვენია რომ მყავს ასეთი მშობლები
მრცხვენია რომ დიპლომი მქონდეს მარტო იმიტომ რომ ჩემს მეზობელს აქვს და მე რითი ვარ ნაკლები?!

მრცხვენია რომ ქართველი ვარ!
მრცხვენია რომ უფრო ხმამაღლა და ყველასთან ვერ გამოვთქვამ ჩემ აზრს!
მრცხვენია რომ მეზიზღება ჩემი სახლი და ყველაფერი ჩემს გარშემო.
მრცხვენია რომ მეც ბევრჯერ სხვის დასანახათ დამილევია სუფრაზე ჩვენი ქვეყნის სისადღეგრძელო
მრცხვენია რომ ვცხოვრობ ქვეყანაში სადაც შოთა რუსთაველი 17 საუკუნეშჳ მეფობდა.
მრცხვენია რომ არსებობენ ქალიშვილები, რომლებსაც ჰქონდათ სექსი.
მრცხვენია რომ გოგო თუ სიგარეტს პირში ჩაიდებს ის სხვა რამესაც ჩაიდებს.
მრცხვენია რომ რამეს მაინც არ ვაკეთებ ან საზოგადოების გამოსწორებისთვის, ან აქედან გასაქცევად.

მრცხვენია რომ ფეისბუქის ასეთი ხშირი მომხმარებელი ვარ და მის გარეშე არ შემიძლია ცხოვრება
მრცხვენია რომ მინდა სურათების გადაღება, დადება და მერე ველოდები ახალ ლაიქებს და კომენტარებს
მრცხვენია რომ ბლოგზეც მასე ხდება, ყოველ 2 წუთში რომ ვამოწმებ, ვინმემ რამე ხომ არ დამიკომენტარა..
მრცხვენია რომ ჩემს ბლოქზე მაქისიმალური მნახველების რიცხვი 200 არ აღემატება
მრცხვენია რომ ვერ ვწერ ისე როგორც მინდა
მრცხვენია რომ ვწერ რაღაც ბანალურ სისულელეებს, სიყვარულებზე და ა.შ.
მრცხვენია რომ სარწმუნოება მოდაშია
მრცხვენია რომ პატრიარქი უნდა მიყვარდეს და ამას ფეისბუქზე სურათის დადებით უნდა გამოვხატავდე
მრცხვენია რომ ფორევერ გელა არსებობს
მრცხვენია რომ ‘ძერსკი ნინჩო’ ასეთი პოპულარილი გახდა
მრცხვენია რომ ასეთ კომენტარებს უწერენ, ისინი უფრო საცოდავები არიან
მრცხვენია რომ მიუხედავად ამ ყველაფრისა მაინც მიყვარს ფეისბუქი.

მრცხვენია რომ ჩახუტების დღე ახალგაზრდებს “გარყვნილება” ჰგონიათ. რასამბობ უცხოს როგორ უნდა ჩაეხუტოო!?
მრცხვენია რომ ბებოები მეხუტებიან, უცხოელები და ჩემი თანატოლები გამირბიან, თან ბიჭები :დ
მრცხვენია რომ ყველანაირი აქცია და თავისუფალი აზრის გამოთქმა სირცხვილია.
მრცხვენია რომ ხშირად ვერ ვიცლი ეგეთი რაღაცეებისთვის და მეც არ დავდივარ ყველა აქციაზე
მრცხვენია რომ წელს ხმა უნდა მივცე ვინმეს
მრცხვენია რომ ყველას უნდა იყოს ბოროტი, ცუდი გოგო/ბიჭი
მრცხვენია რომ ახლა მოდაშია სხვისი წყენინება
მრცხვენია რომ ჩემი 4 წლის დიშვილი უყურებს სერიალებს და იცის რახდება პოლიტიკაში
მრცხვენია რომ ბავშები აღარ თამაშობენ შვითქვაობანას და დახუჭობანას

მრცხვენია რომ მუსიკაც მოდაში რაცაა იმის მიხედვით აფასებენ
მრცხვენია რომ ახლა მოდაშია ტიტლიკანა ქალების ცეკვა
მრცხვენია რომ უფრო მეტმა იცის ჯასტი ბიბერი ვიდრე კურტ კობეინი.

მრცხვენია რომ ვერ იტანენ გეებს ან ბისექსუალებს.
მრცხვენია რომ რახან ეგეთი მეგობრბი მყავს მეც ეგეთი უნდა ვიყო
მრცხვენია რომ სირცხვილია, არ მეზიზღებოდეს ქუჩაში მოტკეცილი ტყავის შარვალი რომ აცვია ისეთი ბიჭი.

მრცხვენია რომ არსებობს ქელეხები.
მრცხვენია რომ ბევრჯერ წასულვარ უცნობი ნათესავის ქელეხში მხოლოდ საჭმელად
მრცხვენია რომ გვაქვს ასეთი იდიოტი ტრადიციები
მრცხვენია რომ დედაჩემსაც კი ვგონივარ გატყვნილი
მრცხვენია რომ ვცხოვრობ ამ დროში და არა წარსულში ან შორეულ მომავალში
მრცხვენია რომ ზასაობა საზოგადოებრივ ადგილებში უფრო აღაგზნებს
მრცხვენია რომ შეყვარებულები ერთმანეთს ვალენტინობის დღეს გაქუცულ სათამაშჴებს ჩუქნიან
მრცხვენია რომ ახლა კომპიუტერი მირჩევნია დიშვილთან თამაშს..

მრცხვენია!

ვთაგადვ:

1. ადო
2. ანანო
3. შემოდგომისფერი
4. ღიმილი-ანი
5. mycivilization
6. »♥» ana «♥«