Thin Air

tumblr_mo65qeTOlm1r389v8o1_1280

ნეტა თუ შეიძლება ვაქციოთ ეს რეალობა სამოთხედ? ვფიქრობ რომ ყველაფერია შესაძლებელი. 

მაგალითად ჩემთვის სამოთხე ასეთი იქნებოდა:  Continue reading

Something Inside

Listen. Can you hear it? The music. I can hear it everywhere. In the wind… in the air… in the light. It’s all around us. All you have to do is open yourself up. All you have to do… is listen.

როცა მხოლოდ შენი სუნთქვის ხმა გესმის, ნაბიჯების, როგორ ეხება შენი ფეხსაცმელი ქვებს და მიწას, შენი მძიმე სუნთქვის ხმა ფარავს ყველაფერს და ერთადერთი რაზეც მაგ დროს შეგიძლია იფიქრო ისაა, რომ სწრაფად მიდიხარ და უნდა გაჩერდე.
ყველაფრის გაგონება შეგიძლია გარშემო, მხოლოდ, უნდა მოუსმინო.
როცა ყურადღებას გულისცემაზე გადაიტან, სუნთქვის ხმა იკლებს და გულის ცემა გესმის.
ქარის შრიალი, ჰაერის მკვეთრი მოძრაობაც კი ქმნის ამ ხმებს.. ხმებს, რომელსაც უნდა მოუსმინო.

მოვდივარ, აღმართი უნდა ავიარო, ფეხსაცმელები მიჭერს და ვცდილობ სწარად ავიარო მინგრეულ-მონგრეული გზა.
ეს გზა სასაფლაოს აუყვება, იშვიათად თუ ნახავთ ამ გზაზე გამლელს, ძირითადად სიმშვიდეა ხოლმე.
მზე ჩადიოდა, წითლად და
ყველაფერი ლამაზი ჩანდა.
გულის ცემა და სუნთქვის ხმა შემაწყხებლად გახშირდა,
საფლავებს გავცდი და სასაფლაოს შუაგულში აღმოვჩნდი, უცნაურია, იქიდან ისეთ ლამაზი ხედი იშლება, სიკვდილს ინატრებ რომ ყოველდღე უყურო როგორ ჩადის მზე.
რა თქმა უნდა, გარშემო არავინ იყო, მხოლოდ მე და ის სიმშვიდის ხმა რომელიც კი არ მესმოდა, ვგრძნობდი.
ჩამოვჯექი იქვე, მზე ჩემს პირდაპირ იდგა თითქოს, არაფერი ჩანდა, მხოლოს დაუსრულებელი ცა.
გული ჩვეულებრივ რიტმზე ამუშავდა, ფეხებიც აღარ მოძრაოდბენენ და არც მძიმედ ვსუნთქავდი, მაგრამ რაღაც მაინც ისმოდა.
გაუჩერებელი ფიქრები დარბოდნენ ჩემს გონებაში, ყველაფერზე მეფიქრებოდა ერთდროულად.
ხმებიც მიჩუმდნენ და..
უბრალოდ დავხუჭე თვალები, ამოვისუნთქე და მოვუსმინე..
მოვუსმინე იმას რაც ამ ფიქრების უკან იყო,
ის რაც თითქმის არასდროს მესმის,
ის რაც ყველაზე კარგია ადამიანის გონებაში.
ის,რაც მეტია საჭმელზე, ცხოვრებაზე, ჩვენს თავებზე.
მუსიკა,
მშვიდი, ამ ლამაზი ფერებისგან აწყობილი, ჰაერის ნიავს რომ ერევა..
გაცრეცილი წითელი, მზეც მოეფარა მთებს.
მე ავდექი და წამოვედი, მაგრამ როგორც კი ის სიმშვიდე მახსენდება, ისევ მესმის,
მესმის.

მუსიკა.

ძალიან რეალურად

ამ ბოლო დროს ძალიან რეალურ სიზმრებს ვხედავ, მართლა მიჭრის განვასხვაო რეალობა სიზმრისგან..
და რო ვიღვიძებ ვფიქრობ, ნეტა ეს მართლა მოხდა თუ..?

მოკლედ მოვყვები ერთ-ერთს რომელიც აშკარად სიზმარი იყო..

Continue reading

მუსიკით დაწყებული დილა!

მუსიკა! მუსიკა! მუსიკა!

***
აჰა, ხუთი აკლია ცხრას! წავედი.
ჩანთა ავიღე, წიგნები ჩავალაგე, ვაიმე ქართულის დავალება მრჩებოდა,
აჰა მზადაა, თმა კარგად მაქვს? არა როგორც ყოველთვის, ვიკიდებთ როგორც ყოველთვის.
კედები ჭუჭყიანია, დაკუჭური პიჯახი, არა ეს უშნოა, აჰა ეს უხდება..
კარგი წავედი.
აუ რაღაც მრჩება!
მუსიკა! აიპოდი სადაა? რათქმაუნდა ოთახში..
ავიღე, ჩავრთე, მმმ, დილამშვიდობისა ❤

***
გათენდა.. ავდექი თორე დავაგვიანებ, როგორ მეზარება წასვლა!
იმედი მაქვს დღევანდელი დღე უკეთესი იქნება გუშინდელზე..
სად გდია ნეტა შარვალი, აჰა, მაისური? აგერ დევს, გასარეცხია? (შესუნთქვა) ფუ კი!
აი ეს იყოს.
მარტოობა, რა აზრი აქვს რას ჩაიცვამ? თუ ხარ მარტო.. არმინდა გარეთ გასვლა, ნეტა ვინმე მომკიდებდეს ხელს და..
ასე ხომ უფრო მარტივია.
ლამაზად ჩავიცვამდი, ღიმილით გავიღვიძებდე, დაბლა, სადარბაზოშ ვინმე რომ მელოდებოდეს..
სიხარულით ჩავირბენდი კიბეებს და შევახტებოდი..
ჩანთა, წიგნები ხოარდევს? არა! კარგია, წავედი.
სადარის? აი ავიღე, გავიქეცი, გავიქეცი..
ჩაირთო, მმ, დილამშვიდობისა..

***
ო იეე, გათენდა, რომელი საათია? მოვასწრებ დანძრევას?
ო მეზარება, ავდგები..
დავიბანო? ო მეზარება.
შარვალი, მაიკა, ჟაკეტი, კეპი სადაა?
ხოდა გავედი დი დი..
დავიბანო პირი რი რი რი..
წა ვედი დი დი..
მობილური, ნაუშნიკები, მმმ, დილამშვიდობისა..

***

ჰაა!!! კუნთები დავჭიმოოთ! ერთი, ორი, სამი! ვახ დავიღალე.
მაცივარ, უჰ სინათლე არგვინდა, ნეტა ლუდი დამხვდეს, ენტა ლუდი დამხვდესს..
არის! ცოტა ჩამიტოვებია, ჰუუუ, დავლიე!
ავიღე ჩანთა, მობილური, ისე რა უბედურებაა, მარტო ერთი სიმღერა მიწერია, წავშლი ამას და რამე სხვას ჩავიწერ.
აუ ცოტა გავოფლიანდი, მეჩქარება, წავედი..
მმ, დილამშვიდობისა, არა ვერ წაგშლი.

***

რა ლამაზი დილა გათენდა, ჩიტების ჭუკჭუკი რომ გაღვიძებს რა მაგარია,
ჩემი ჰვავილებიანი კაბა, ეს ჩავიცვა თუ ეს?
ეს იყოს, ვარდებით,
აუ არა გვირილებიანი,
ვაიმე ეს, ესს, ვაშლებით,
ნწ, ისევ ვარდებიანი ჯობს..
უი ამ გახდა-ჩაცმაში გასულა ნახევარი საათი,
ვარდებიანი იყოს,
ვაიმე ერთი ნაკეცი აქვს,
გავაუთოვებ წავალ,
ლალალალა, რალამაზი დღეა,
ჩაის დავლევ..
ჩალაგებული მაქვს ყველაფერი, წავედი, აიპოდიც ავიღე,
მოიცა ჩემს პლაკატს შევხედო კედელზე, ოჰჰ რა მშვენიერი ხარ, კარგი დღე მისურვე!
მმ, დილამშვიდობისა..

***
მზის სხივებმა შემომიღეს კარები, თვალებზე მიკაკუნებს, ადექი, გავთენდი..
ჩავრთავ კომპიუტერს და მოვუსმენ მოცარტს,
დილამშვიდობისა მზეო, ლამაზ დღეს გისურვებო..

***
ნეტა ყველა მკვდარი დამხვდეს, კომპიუტერი ჩავრთო და სწრაფი ინტერნეტი მქონდეს..
როშევას ის დამხვდეს და მომწეროს.
(ხმა) აუ ცოცხლები არიან, ვდგები ჰოო!
სკოლა, სკოლა! დედააფეთქებული სკოლა!
ეს ფერი ჩავიცვა თუ ეს? ჩემი საყავრელი ცისფერი, რამე ახატია? ჰო, აკრგი ჩავიცვამ ამას..
შარვალი ბიჭური მინდა,
არუხდება ეს, ისვე გოგოური მომიწევს..
სარკე, ვაიმე რალამაზივარ,
თმა მაქვს სასტიკად, დავიუთოვო? არა იმას არ მოსწონს, იყოს ჩეჩილი ❤
აიპოდი, წავედი.. დილამშვიდობისა.