რატომ მიხარია ახალი წელი <3

1. იმიტომ რომ ეს ერთადერთი დღეა როცა ჩემი ოჯახის წევრები ერთ მაგიდასთან ვიკრიბებით
2. მიყვარს საახალწლო საჭმელები
3. ბევრი შოკოლადი, მმ
4. მიყვარს ბოლო წუთი, 10 9 8 7 6 5 4 3 2 …..
5. მერე მილოცვები და ბანალური “ასე ტკბილად დამიბერდი”
6. მოკლედ მაინც ახალიწლის მთავარი აზრი ტრადიციული შეხვედრა და ოჯახური სითბოა (როგორ მიყვარს ეს სიტყვა, ლოლ)
7. მერე მეგობრებთან დალევა და დილამდე გართობა

ეს ყველაფერი ისე.. მაგრამ მაინც რატომ მიხარია ახალი წელი?
საერთოდ მიყვარს ყვეალფერი თავებად რომაა დაყოფილი, წიგნშიც და ისეც..
ახალი წელი მეორე შანსია, უფრო სწორად უკვე 2012_ე შანსი..
შანსი – დაიწყო ყველაფერი ახლიდან, გამოასწორო ძველი შეცდომები, დაივიწყო ყველაფერი ცუდი. შეცვალო საკუთარი თავი, დაისახო უფრო მეტი მიზანი, ოცნება.. იამაყო წინა წლით და გააუმჯობესო შემდეგი.. მოკლედ ახალი წელი ახალი დასაწყისია, საერთოდ ყველაფრის! მარადიული რაღაცეებიცაა, მაგალითად მეგობრები და ეგეთი რამეები, რასაც განახლება და თავიდან დაწყება ძირითად შემთხვევაშ არ სჭირდება.

რა მინდა/გავეკთო 2012 წელს:

1. ავიღო ატესტატი!
2. გავიგო რა მინდა ცხოვრებაში და სად ჩავაბარო
3. ვიპოვო ჩემი ადგილი საზოგადოებაში
4. ვიპოვო საკუთარი თავის მეოთხედი მაინც..
5. დავაკვირდე ადამიანებს და გავიგო როდის მატყუებენ
6. ვისწავლო გიტარაზე დაკვრა !
7. წავიკითხო ისეთი წიგნები რომლებიც არ მაინტერესებს მაგრამ აუცილებელია რომ წაკითხული მქონდეს.
8. შევიღებო თმა ვარდისფრად ან ცისფრად
9. ვისწავლო ხინკლის მოხვევა
10. ლაბრადორის ლეკვი მინდა !!
11. ვჭამო სუში
12. მოვწიო ჩილიმი და დავლიო მარტინი
13. ვისწავლო ქუსლებზე სიარული

მემგონი სულ ესაა…
დავუყვები ახლა ამ “სპისოკს” და ყველაფერს შევასრულებ.. (იმედია)

როგორ ვერვიტან ადამიანებს ვისაც არ უყვარს ახალი წელი და რაღაცნაირად ტიპობენ : |
გამორჩეულები უნდათ რო იყვნენ და აუუუ არ აყვნენ ბანალურ ახალიწლის სიხარულსს (ძერსკიხმით) ხდ
რამე სხვაში იყავით განსხვავებულები, თუ კონკრეტული მიზეზი არ გაქვთ შეიყვარეთ ეს დღე და დაიწყეთ თავიდან!

Advertisements

მთვრალი პოსტი ))

როგორ ალბათ ყველა ნორმალური ახალგაზრდა, მეც მთვრალი ვარ.. უკვე 4 დღეა გადაბმულად, გათენებამდე ვსვამ )) რამ გამაგიჟა არ ვიცი, უბრალოდ სადმე რამე შემხვდება და მაშინვე …
მთვრალი როგორ ვერთობი??

1. ძველ სიმღერებს ვუსმენ, ძირითადად ქუჩის ბიჭბეს და ეგეთებს
2. ვცეკვა ისე როგორც სოფლის დისკოტეკაზეც კი არ ვივცეკვებდი
3. ეს ყვეაფლერი მარტო ხდება ან რამდენიმე მეგობართან ერთად
4. ვიხევი სიცილით ყველა სისულელეზე
5. ვჭამ ძალიან ბევრს და ყვეალფერს!
6. რაც შეიძლება მეტი უნდა ვიმღერო და ვიღნავლო!

დარწმუნებული ვარ რამდენიმე დღე გაგრძელდება ჩემი ლოთაობა. სანამ სწავლა დაიწყება უნდა ვიგულაო თორე მერე ვინ მაცდის ;დ მოკლედ გილცოათ ყველას ყველას, მრავალს და კარგად რა.
ბევრ დათრობას, გალეწვას და მეზობლების დათვლას გისურვებთ : )

ზღვარი

ავდგეთ და გადავაბიჯოთ ყველა საღვარს, ბარიერს.. გავანგრიოთ ყველა ჩარჩო და ვიყოთ თავისუფლები.
არ ჩავკლათ ჩვენში მეამბოხე სულები და ამბიციები..
მოვკლათ მშობლები და დიდიხანი ვისხდეთ კომპიუტერთან.
ვიაროთ კლუბებში,დავლიოთ ბევრი და ვიცეკვოთ გათიშვამდე.
მოდით ავიწიოთ მაისურები გოგოებმა შუა გზაზე და შევიწიროთ საჭესთან მჯდომი მამაკაცები..
ბიჭებმა ჩაიხადეთ შარვლები და შეაშინეთ ბებოები..
ბრმებს ძაღლები წავართვათ და მუქი სათვალეები მოვხსნათ!
დამცირებულები დავიცვათ და მერე სხვები დავამციროთ..
მოდით წავიდეთ და ვესროლოთ სახურავიდან წყლით სავსე პრეზერვატივები გამლელებს..
მერე ფერადი ბუშტები გავბეროთ და მთვრალებმა ვიაროთ ღამე ქუჩაში.
მწვანეებზე გადავირბინოთ და ლიანდაგებზე დავწვეთ, მერე უცებ წამოვხტეთ და გავიქცეთ..
ველოსიპედით შევეჯიბროთ მოტოციკლებს და მოვატყუოთ, გზა გადავუჭრათ და ხრამში გადავჩეხოთ მოწინააღმდეგე..
მოდით მასწავლებლებს სუპერწებო დავუსხათ სკამებზე და სახელურზე წავუსვათ მელანი!
მოდით გავიკეთოთ ტატუები და ამოვიწვათ მერე უთოთი..
მოდით ავახიოთ დაქალს შეყვარებული.

ავდგეთ და გავთავისუფლდეთ! გავუცვალოთ შაქარს და მარილს ადგილები.
უნიტაზზე განჭირვალე პარკები გადავაკრათ..
გავშალოთ ფრთები და გადავაფრინდეთ ყველა საზღვარს!
ოჰ, როგორ გვეშინია ყველასი და ყველაფრის!
მარტოობის, უყურადღებობის, სიყვარულის, მეგობრობის, ბედნიერების, უბედურების..
რა მარტივია არადა ყველაფერი!
ყველაფერს აქვს +
უბრალოდ გადააბიჯე ყველა ბარიერს და გათავისუფლდი!
იყავი ახალგაზრდა, იყავი თავხედი და გაუზრდები ბავშვი! იყავი ყველაზე გაბრაზებული და მავნე!
იყავი თავისუფალი და იყავი ის ვინც ხარ ❤


ჯარში გამიწვიეს 17 წლის გოგო…

ჩემი მეგობარი, ნათია:

წვიმიანი დღე გათენდა, დღეს სკოლიდან გაპარვას და მეგობრის დაბადების დღეზე წასვლას ვაპირებდი ნათიასთან ერთად (ანუ ჩემთან ერთად), მაგრამ ნათია არ გამოუშვეს წვიმიანი ამინდის გამო და მარტო წავედი..
დაბადების დღემ კარგად ჩაიარა, ბევრი ვჭამე და ვიცინე, კარგ ხასიათზე ვიყავი და სახლში ვბრუნდებოდი.. უდაბრდელად, არც მიფიქრია რომ რამე მსგავსი მოხდებოდა, ვფიქრბდი ხვალ კაბა ხომ არ ჩამეცვა და არ დამეშოკა კლასელები ჩემი ფეხებით, უცებ გავაღე სახლის კარები და მხვდება მამაჩემი, სერიოზული სახით და მაწვდის კონვერტს..
ყველაფერი გადამიტრიუალდა თავში, წინ გადამირბინა ცხოვრებამ, ვაიმე ნუთუ რომელიმე ჩემმა მტერმა მამაჩემს მისწერა წერილი და ყვეალფერი უთხრა ჩემზე?! ვაიმე სად გავიქცე?
ვხსნი წერილს აკანკალებული და ვიწყებ კითხვას : “ხვალ, 17 ოქტომბერს, მობრძანდით გლდანი-ნაძალადევის გამგეობაში, ჯარში გაწვევის მიზნით. ვიწვევთ ნორჩ რეზერვისტებს 1 წლიანი კურსით. (სახელი და გვარი)” დაახლოებით ეს ეწერა, დამიარა სხეულში, უფრო ავკანკალდი, გულის ცემა მესმოდა მარტო და მუხლები მეკეცებოდა, შოკში ვიყავი! რამდენჯერმე გადავიკითხე სახელი და გვარი, დავწმუნდი რომ მართლა მე ვიყავი და დავიწყე ლანძღვა, გინება.. ეს ახვრები ესენი, რა უნდათ, მართლა ბიჭი კი არ ვარ!!! ნომერი მომეცი უდნა დავურეკო და გავარკვიო რა ჯანდაბა ხდება!
მამაჩემი ისევ სერიოზული და შეშფოთებული სახით მეუბნება, რავიცი აბა, მივიდეთ ხვალ და გავარკვიოთ რა ხდება.. ნუ გეშინია, თუ რამეა შემოგიგზავნით ხოლმე რაღაცეებს. მე სწერვა თვალებით ვუყურებ და ვფიქრობ რა ვესროლო.
შევვარდი ოთახში, დავდივარ აქეთ-იქით, ვნერვიულობ, არვიცი რა ვქნა. უცებ მამაჩემი მეუბნება, დაწყნარდი ჰო, დღეს მართალია პირველი აპრილი არა მარა 26 ოქტომბერიაო… და სკდება სიცილით..
უკეთ დავაკვირდი ფურცელს და ვაი მე!! მზად ვიყავი მომეკლა მამაჩემი ამ ხუმრობისთავის!
იიი მამიიი იიი, ვისწავლეთ ღადაობა მეთქი და აბა სულ შენ ხო არ გამეღადავები უკბილოდო და გავიდა..

რა უნდა ვთქვა? ნათიას მამას მინდა ვუთხრა: “სააღოოოოოოოოოლლლ!!!”

Chris Pfeiffer and Red Bull !!!

როგორც უკვე სურათზე წაიკითხეთ, დღეს კრის ფაიფერმა გაგვახარა თავისი სტუმრობით, ამისთვის დიდი მადლობა რედ ბულს!

Continue reading

მმმ, თითქოს გაზაფხული მოვიდა..

– მმმ, თითქოს გაზაფხული მოვიდა..
– რა გაზაფხული, თოვლის სუნი აქვს, ცივი..

შემოდგომამ მყარად შემოაბიჯა ქუჩებში, წვიმა გახშირდა, ფოთლები კი დათხელდა..
შემოდგომის სუნიანი სიყვარული იდგა ერთ-ერთ უბანში.
ცა დილაობით ფოთლებივით აყვითლ-გაწითლდებოდა და კარგა ხანს იყო ასეთი, მერე ცისფერში გადადიოდა და საღამოს
ისევ უბრუნდებოდა მოწითალოს..

– 5 ზე შევხვდეთ და სახურავზე ავიდეთ, გინდა?
– სახლიდან როგორ გამოვიდე?
– საბნის ქვეშ შედე ბალიშები და შენებს შენ ეგონები, სანამ გაიღვიძებენ იქმადე დაგაბრუნებ სახლში..
– კარგი მაშინ რამდენიმე საათში შევხდებით, ძილინებისა..

ხუთს აკლია თხუთმეტი (სმს მოდის)
” ჯერარგათენებულიდილამშვიდობისა, ჩაიცვი და გამოდი, გარეთ გელოდები”

– ტარამ, ტარამ, როგორ მეძინება.. წამო ავიდეთ, გასაღები შენ გაქვს ჰო?

– არ დაგიცურდეს ფეხი, ხელი მომკიდე.

– ვაჰ საბანიც ამოგიტანია და სიგარეტი, ეს რა არის?
– ცხელი ყავაა, უშაქრო, შენ რომ გიყვარს ისეთი.. დაჯექი და მოემზადე, მალე ამოვა..

– რა ლამაზია შეხედე.
– ვხედავ..
– რაკარგი სუნი აგდის, მანახე აბა კისერი..
– შენი ნაჩუქარი სუნამო მასხია..
– მმმ, თითქოს გაზაფხული მოვიდა..
– რა გაზაფხული, თოვლის სუნი აქვს, ცივი..

მზე ამოვიდა.


დაბადების დღის საჩუქარი და ახალი იმიჯი ))

რამდენიმე საათში დავიბადები, სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ ვერ გეტყვით, ხან როგორ ხან როგორ..
17 წლის ვხდები, როგორც იქნა!
არმინდოდა მოსულიყო ეს დღე, იმიტომ რომ ბევრი ჩემი მეგობარი ვერ ახერხებს ჩემთან მოსვლას და არ მიხაროდა დიდად. კიდე სხვა პრობლემებიც და მოკლედ..
გუშინ ღამე გადავწყვიტე ღრმა დეპრესიაშვი ჩაძირვა, მარა ვინ მაცადა? დღეს დილით დამადგა გიორგი და ჯერ არ შესული დეპრესიიდან გამომათრია ❤
არ მითხრა სად მივყავდი, ჯერ დედაჩემს დაელაპარაკა, შეთანხმდნენ და გამოვიდა, დაიბანე და ჩაიცვიო ო.ო
ახალ გაღვიძებულმა გავიხადე პიჟამოები და როგორც მიბრძანა ისე გავაკეთე..
კაბა ჩაიცვიო გინდა თუ არა :/
არ მეუბნებოდა სად მივყავდი, არც დედაჩემი და არც მეგობრები. სურპრიზები მეზიზღება, ვეხვეწე მითხარი მეთქი, მაგრამ არაო.
წავედით, აქვე არისო, ვიარეთ ცოტა და მივედით, მე ნინი და გიო..
ვუახლოვდებოდით და უკე დაიწყო სინასიწყვაობის თქმა:
" მინდა დაგიმტკიცო და დაგანახო, როგორი ლამაზი ხარ! ნუ გარეგნულად ისედაც ნათელია შენი ზე სილამაზე, ხასიათები ხო საერთოდ, მაგიტომაც მიყვარხარ ასე ძან, შენ ვერ ხედავ ამას და მოდი დაგანახებ."
უცებ მანიშნებს სალონზე და მე გავოცდი: "რასს ს მიპირებ გიოო?" ო.ო
შვედები გაოგნებული, ნინი და გიო გარეთ დარჩნენ, თმის ფერს მირჩევდნენ, მერე ერთად ავარჩიეთ, ოქროსფერი.
შემღებეს, გამანძღეს ეს რაფერის თმა გაქვსო, მწვანე რატო დაჰკრავსო, როვუთხარი მწავენდ მქონდა მეთქი, ვაი მე! კინაღამ მცემა, რამ გადაგდრიაო.. მერე ჩემი ზოგან მოჭრილი თმა (ერთხელ თმაში ფერადი ძაფები ჩავიწენი, დედაჩემმა რომ ვერ მომხსნა, ძირში მომაჭრა) .. მოკელდ გაოგნდა და დამაწიწკნა თმა. დავიბანე და უი! რა კარგი ფერია.
"რაარი გოგო კარგი? მწვანე დაჰკრავს ისევ! უხუხუხ!" :დ
მოკლედ ჩემი ძველი ფერისგან არ განსხვავდება დიდად, უბრალოდ ცოტა ღიაა, ჩალისფერი თუ რაღაც ეგეთი..
მერე დიდი კულულები გამიკეთა, ისევ აქნებდა თავს -ნწნწნწ ო.
მერე მაკიაჟის დროც მოვიდა.
ცხოვრებაში პრიველად გავიკეთე მაკიაჟი, ხანდახან თვალის ფანქარი და ცოდა ტონალური, მეტი არაფერი..
დამდღაპნა, წენიო, ტუშიო, რუმიანაო, ესაო-ისაო ო.ო

ამ დროს გიორგი გარეთ იდგა, ყვიროდა იქიდან, ჰა რახდებაა? მალე მორჩებით? დროზე რა მაინტერესებს!!
ნუ გაგიჟდნენ იქაური გოგოები, დედა როგორ უყვარხარ და დედა რა კარგი ბიჭია და რა საყვარელია ო.ო შეყვარებულები ხართო? არა ძმაკაცია მეთქი და უიიიჰ ჩვენც გვინდა ასეთი ემგობრებიო.. მე შევიფერე ))

მორჩა, შემოდი გიო.
ჰა როგორია?
გიო დუმს.
ჰა მოგწონს?
დუმს.
აუ თქვი რამე..
ვააააააააააააუუუუ! (დაიყვირა)
უფფ! (ვეხუტები)
რა ლამაზი ხარ!! ძლივს არ დაემსგავსე კაცო გოგოს?! ბიჭი მეგონე და გოგო ყოფილხარ..
ხო, ვაიმე რა ლამაზი ვარ!

მართლა ლამაზი ვარ, დავინახე, მიაღწია მიზანს ❤
ნახევარ საათში დაბადების დღე მაქვს, ეს იყო ყველაზე კარგი საჩუქარი.
ეს არის ყველაზე მაგარი დაბადების დღე.
და გიროგი არის ყველაზე მაგარი მეგობარი! ❤

დაბადების დღეს გილოცავ ჩემო თავო!

Positive!!

იყო ერთი ამერიკელი ბიჭი, 23 წლის.
მუშობდა რომელიღაც კომპანიაში, სულ კომპიუტერთან იჯდა და ერთი და იგივე საქმეს აკეთებდა მილიარდჯერ.
ცხოვრობდა მარტო, სამსახურიდან მისული თავის შავ კეისს დებდა მაგიდაზე, იძრობდა ჰალსტუხს, რთავდა ტელევიზორს და არ უყურებდა. უგემურ კონსერვანტებს ჭამდა და მისი ცხოვრება უნტერესოდ გადიოდა.
არც სამსახურში ყავდა მეგობრები და არც მის გარეთ, ყველა დაზომბირებულად ეჩვენებოდა.
სახლში მისული სულ იცვამდა ერთ მაისურს, რომლის ყურების დროსაც სულ ეღიმებოდა და პოზიტიურ ხასიათზე დგებოდა.
მაისური გამოიყურებოდა აი ასე:

დაწვა, არც ბალიში ჰქონდა და არც ფუმფულა საწოლი, საკმაოდ უბრალოდ ცხოვრობდა, ჰქონდა რამდენიმე კოსტუმი, 2 მაისური და 4 წყვილი ფეხსაცმელი. ფულს ბანკში აგროვებდა, მაგრამ არ იცოდა რა უნდოდა.
ყოველ საღამოს, ძილის წინ ფიქრობდა რა ეყიდა ამ ფულით, როგორ გაეგრძელებინა ცხოვრება და იმაზე თუ როგორ ვერ იტანს ამ უაზრო დღეებს.
ადგებოდა, სარკეში შეხედავდა თავი მაისურს და ისევ გაიღიმებდა. “ყველაფერი კარგად იქნებას” გაიფიქრებდა და მშვიდად იძინებდა..
დღე არაფრით განსხვავდებოდა წინა დღისგან, მხოლოდ სხვა რიცხვი და დღე იყო. ამინდიც კი იგივე.
სამსახურისკენ მიმავალ გზაზე შავი მოტოციკლი შენიშნა, მერე მასთან მისი პატრონი მივიდა, ჩაფხუტი დაიხურა, შემოახტა და წავიდა, ძალიან სწრაფად და ხმაურიანად.. თვალებში შური შეეტყო, მასაც უნდოდა რაღაც მსგავსი.
ყოველ დღე იმავე დროს და ადგილას ეს ბიჭი მაღაზიაში ყიდულოდა რაღაცას, მერე ბარში სვამდა და მიდიოდა.
სულ შურით და სინანულით უყურებდა მოტოციკლეტიან ბიჭს, ისიც მარტო იყო და სულაც არ იღიმოდა, მაგრამ მის თავლებში უფრო სხვა სიხარული ჩანდა, იმედი და კმაყოფილება.

დილით ადრე ადგა, მთელი ღამე მოტოციკლეტიან ბიჭზე ფიქრობდა, იმ სისწრაფეზე, ექსტრემზე, მის კმაყოფილ თვალებზე..
წამოხტა საწოლიდან, შეხედა თავის მაისურს, ისევ ღიმილი აუთამაშდა სახეზე, სახლის გასაღები აიღო და ამ მაიკითვე გავიდა სახლიდა. ახალი გათენებუილი იყო, ბალახი ცვარს დაენამა.
სამსახურში მივიდა, უფროსი ახალი მოსული იყო, შეუვარდა კაბინეტში და ღიმილით უთხრა: “მე ვერ ვიტან ამ ყველაფერს, თქვენ ყველანი იდიოტები ხართ, ერთი დიდი ნაგავი, მე აქედან მივდივარ!”
მაღაზიასთან მივიდა, სახლიდან ღიმილი არ მოშორებია, შეაღო კარები და თვალები გაუპრწყინდა. მას იმ ბიჭზე კმაყოფილი სახე ფქონდა.
ყველაზე ძვირიანი, საუკეთესო მოდელის მოკოციკლი იყიდა, შეამოაჯდა და მაიკაზე დაიხედა. გასაღები გადაატრიალა და ძალიან სწრაფად გაქანდა წინ. ძლივს ატარებდა, ხან რას ასხდებოდა ხან რას..
ტარება კარგად ისწავლა, ახალ სამსახურს ეძებდა, ისეთს სადაც თავისი საქმე ეყვარებოდა, კმაყოფილ ღიმილს არ იშორებდა.
მაიკას აღარ იცვამდა, მას უკვე “კარგად ყოფნისკენ” თავისი მოტოციკმლ მოუწოდებდა.
მაიკა სხვას მისცა, ნაცნობს, რომელიც მეორადი ტანსაცმლიდ ვაჭრობდა. მან ეს მაიკა ერთ ერთ “ფუთაში” ჩატენა და საქართველოში გამოაგზავნა.. ეს მაიკა ერთ-ერთ თბილისის მაღაზიაშ მოხვდა.

დღეს მე შევიარე იმ მაღაზიაში, ვიყიდე ეს მაიკა, რადგან დავინახე თუ არა მეც ვიგრძენი რაღაც პოზიტიური, ემც გამეღიმა.
ახლა მაცვია, დავხედავ თუ არა მეღიმება.
მეც ვიპოვე “კარგად ყოფნისკენ” რომ მომიწოდებს ისეთი ნივთი.
პოზიტიურად ვუყურებ ყველაფერს, ვიცი რომ ეხლა თუ ცუდადაა ყველაფერი, მალე გამოსწორდება და კარგად გავხდები.
ვიცი რომ მე ყველაფერი შემიძლია, ცუდი დღე ვაქციო კარგად.

Free Hug

გუშინ, 2 სექტემბერს, პარასკევს, იყო ჩახუტების დღე ❤
ამ თბილი დღის ორგანიზატორი იყო, ადო.

1. როგორ მოვხვდი ამ “აქციაზე”?

როგორ და ფეისბუქიდან გავიგე, ადოს ბლოგს ხშირად ვსტუმრობ, შემთხვევით დავინახე “ჩახუტების და თბილი სურვილების დღე”
შევედი და იმ დღის მერე მოუთმენლად ველოდი 2 სექტემბერს.
მერე თითქმის ყველა მეგობარს ვუთხარი, წამოვალთო, არავინ არ წამოვიდა ლუკას გარდა.

2. შეხვედრა.

რუსთაველის მეტროსთან რამდენიმე ადამიანი დაგხვდა, გვერიდებოდა მისვლა და მერე თვითონ დაგვინახეს და დაგვიძახეს..
მინდა ავღნიშნო რომ მათთან ვიყავი დღის ბოლომდე და ძალიან კარგები აღმოჩდნენ.
მერე წავედით ფილარმონიასთან და იქ იმდენი ხალხი დაგვხდა, ცოტა შემეშინდა კიდეც.. არ მეგონა საქართველოში ამდენი თბილი და ნორმალურად მოაზროვნე ადამიანი თუ იყო..

3. ხალხი.

ბევრი ჩაგვეხუტა, უმეტესად უცხოელები გვეხუტებოდნენ, კიდევ უფრო ბევრმა შეშფოთებული სახით შემოგვხედა, ბევრიც გაგვექცა, ბევრმა გაგვლანძღა და ვერ გაიგო ჩვენი მიზანი… ბევრმა დაგვცინა, რამდენიმემ დაგვლოცა და აღნიშნა კიდეც, რომ ჩვენ გადავარჩენთ საქართველოს))
მოკლედ ბევრი სითბო მივიღე და გავეცი, ძალიან ვიყავი ემოციებით დატვირთული და ეს კარგი შეგრძნება კიდევ რამდენიმე დღე მექნება.
უფრო ის მიხარია რომ აქციის მონაწილეები გავიცანი, ბევრს დავუახლოვდი და ეხლაც ვაგრძელებთ ურთიერთობას.
რა მოითმენს შემდეგ “ჩახუტების დღემდე” ((

ბევრს აღარ ვილაპარაკებ, ჩემს ემოციებს მაინც ვერ გამოვხატავ ნორმალურად..

ვინც არ იყავით ამ აქციაზე, გირჩევთ მოხვიდეთ შემდეგზე, რომელიც იქნება ზამთარში, არ ინანებთ.